มาตรา 1403 — สิทธิอาศัย — ระยะเวลาและการโอน
ตัวบทกฎหมาย
สิทธิอาศัยนั้น ท่านว่าจะก่อให้เกิดโดยมีกำหนดเวลา หรือตลอดชีวิตของผู้อาศัยก็ได้ถ้าไม่มีกำหนดเวลา ท่านว่าสิทธินั้นจะเลิกเสียในเวลาใด ๆ ก็ได้ แต่ต้องบอกล่วงหน้าแก่ผู้อาศัยตามสมควรถ้าให้สิทธิอาศัยโดยมีกำหนดเวลา กำหนดนั้นท่านมิให้เกินสามสิบปี ถ้ากำหนดไว้นานกว่านั้น ให้ลดลงมาเป็นสามสิบปี การให้สิทธิอาศัยจะต่ออายุก็ได้ แต่ต้องกำหนดเวลาไม่เกินสามสิบปีนับแต่วันทำต่อ
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
คำแปลภาษาอังกฤษ
A right of habitation may be created either for a period of time or for the life of the grantee. If no time has been fixed, such right may be terminated at any time by giving reasonable notice to the grantee. If it is granted for a period of time, the period may not exceed thirty years; if a longer period is stipulated, it shall be reduced to thirty years. The grant may be renewed for a period not exceeding thirty years from the time of renewal.
คำแปลนี้ยังไม่ได้รับการรับรองจากสำนักงาน — โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 1403 มีกฎสำคัญสองข้อ ข้อแรก ลักษณะส่วนบุคคลของสิทธิอาศัย: สิทธิขาย จำนอง หรือตกทอดเป็นมรดกไม่ได้ — สิ้นสุดเมื่อผู้ทรงสิทธิเสียชีวิต ข้อสอง หากการจดทะเบียนไม่ระบุระยะเวลา สูงสุดคือ 30 ปี (ต่างจากสิทธิเก็บกินซึ่งโดยปริยายอาจเป็น "ตลอดชีวิต") คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8015/2551 ยืนยันว่าสิทธิอาศัยที่ให้แก่นิติบุคคล (ไม่ใช่บุคคลธรรมดา) เป็นโมฆะตั้งแต่ต้น
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
แสดงคำพิพากษาที่อ้างถึงมาตรานี้ในฐานข้อมูลของเรา ดูคำพิพากษาเพิ่มเติมได้ที่ส่วนคำพิพากษาศาลฎีกา