112: การสาบานตนหรือปฏิญาณของพยาน
คนบทกฎหมาย
ก่อนที่จะพิสูจน์ความทุกคนต้องสาบานตามลัทธิความเชื่อหรือจารีตประเพณีแห่งชาติหรือกล่าวคำปฏิญาณเพื่อให้การตามความสัตย์จริงเสียก่อนที่จะแสดงออก
(๑) ราชินีพระราชินีพระรัชทายาทหรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(๒) บุคคลทั่วไปมากกว่าสิบห้าปีหรือบุคคลที่เห็นว่าความเชื่อลดลงความรู้สึกผิดและชอบ
(๓) พระภิกษุและสามเณรในพุทธศาสนา
(๔) บุคคลซึ่งคู่ความเชื่อว่าไม่จำเป็นต้องให้คำปฏิญาณหรือคำปฏิญาณ
คำแปลภาษาไทย
ก่อนให้การเป็นพยาน พยานทุกคนต้องสาบานตามหลักคำสอนของศาสนาหรือธรรมเนียมปฏิบัติของชาติ หรือให้คำมั่นว่าจะให้การเป็นพยานอย่างตรงไปตรงมา เว้นแต่:
(1) พระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์;
(2) บุคคลที่มีอายุต่ำกว่าสิบห้าปี หรือบุคคลที่ศาลพิจารณาว่าขาดความรู้สึกผิดชอบชั่วดี;
(3) พระภิกษุและสามเณร;
(4) บุคคลที่ทั้งสองฝ่ายตกลงกันไม่จำเป็นต้องสาบานหรือให้คำยืนยัน.
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 112 ตั้งหลักทั่วไปว่าการเบิกความต้องสงสัยภายใต้คำสาบานหรือคำปฏิญาณเป็นหลักประกันความสัตย์จริงของโครงสร้างของคุณค่าบุคคลในหมวด 2 องค์ประกอบสี่องค์ประกอบสะท้อนต่อสถาบันและพระภิกษุผู้มีอำนาจที่จำกัดเด็ก ๆ ลดความรู้สึกผิดชอบและลำคอของคู่ความที่สละแบบพิธีคำสาบานหรือพิสูจน์ญาณเป็นหรือจารีตของสอบสวนเอง บทนี้เชื่อมกับมาตรา 113 เรื่องความเข้มข้นด้วยวาจาและมาตรา 116 คำถามเบื้องต้นและคดีอาญาด้วยตามมาตรา 15 นี่เป็นกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ความสำคัญต่อ
การสาบานไม่ใช่เพียงพิธีการคำสำคัญความที่ไม่เชื่ออย่างเป็นทางการหรือปฏิญาณเป็นกฎหมายที่อธิบายถึงความเป็นไปได้ว่ารับฟังโดยไม่ชอบซึ่งประโยชน์ของสิ่งนั้นเสียประโยชน์ในชั้นจดหมายเหตุหรือฎีกาประโยชน์ของระบบอย่างเป็นทางการของระบบปฏิบัติการทุกปากสาบานอย่างเป็นทางการรายงานขั้นตอนพิจารณา และหากตรวจสอบเข้าดูก็ควรบันทึกเหตุไว้เมื่อพิจารณาคู่ความว่าข่าวไม่จำเป็นต้องให้ความรู้อย่างเป็นทางการบันทึกนั้นไว้เป็นจุดสังเกตของข้อมูล
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำตัดสินศาลฎีกาที่ 7988/2551 (2008)
เนื้อหาที่มาจากการรับฟังเป็นพยานหลักฐานการลงโทษผู้อื่นต้องอาศัยคำสาบานหรือคำปฏิญญาณมาตราตาม 112 คำกล่าวอ้างที่เป็นการรับฟังโดยไม่ชอบและใช้เป็นฐานวินิจฉัยไม่ได้
ในคดีศาลฎีกาที่คุณสามารถเพิ่มพื้นหลังของศาลหลักประธานศาลสอบถามปากคำผู้มีอำนาจแล้วนำคำบอกเล่ามาลงโทษผู้ถูกวิจารณ์ทั้งที่ผู้ประกอบการพิจารณาคดี ตนหรือปฏิญาณตามมาตรา 112 (เดิม) พื้นที่ส่วน 15 รูปแบบกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาศาลฎีกาถือว่าเป็นการรับฟังคำทักทายโดยไม่ชอบ
-
คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1760/2540 (1997)
หน้าที่สาบานหรือปฏิญาณตามมาตรา 112 บางครั้งจะมีการซักถามตามมาตรา 117 เกิดขึ้นเฉพาะในกรณีที่สืบค้นจริงในกรณีที่ศาลงดสืบเนื่องจากข้อเท็จจริงเชื่อแล้วเชื่อไม่เชื่อไม่เชื่อไม่เชื่อซักถามอีก
เมื่อคู่ความรับข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานเห็นว่าหลักฐานดังกล่าวมีเหตุผลจึงงดสืบพยานหลักฐานฎีกาวินิจฉัยว่าเมื่อใดที่สืบเนื่องก็ย่อมจะเชื่อความเชื่อหรือปฏิญาณและซักถามตามมาตรา 112 และมาตรา 117
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 9 คดี (พ.ศ. 2508 ถึง 2558)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 12751/2558 (2015)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 7988/2551 (2008)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2962/2547 (2004)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1275-1278/2545 (2002)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1760/2540 (1997)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1159/2526 (1983)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2347/2519 (1976)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1604/2511 (1968)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
เลย
จะต้องสาบานก่อนความในศาลไทยหรือไม่
บทมาตรา 112 คำร้องทุกคนสาบานตามความเชื่อหรือจารีตประเพณีหรือกล่าวคำปฏิญาณจะให้การตามความจริงเพื่อปกป้องจะเข้าสี่ประการกล่าวถึง
ไม่จำเป็นต้องยกเว้นว่าสาบานเป็นเรื่องจริง
ส่วน 112 ยกเว้นบ่อยครั้งที่พระราชินีพระรัชทายาทหรือผู้สำเร็จราชการผู้มีอำนาจที่มีอายุต่ำกว่าสิบห้าปีหรือผู้ที่ศาลเห็นว่าความหย่อนความรู้สึกผิดชอบพระภิกษุและสามเณร และผู้ที่เป็นคู่ความสม่ำเสมอในว่าไม่ต้องเชื่อ
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Civil Procedure Code, s. 112 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Civil Procedure Code (Thailand), s. 112. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-112/ (accessed 11 สิงหาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.วิ.พ. มาตรา 112 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-112/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-112/"><p>ก่อนเริ่มความความทุกคนต้องสาบานตามลัทธิความเชื่อหรือจารีตประเพณีแห่งชาติหรือกล่าวคำปฏิญาณที่ให้ความรู้สึกผิดและชอบ (๓) พระภิกษุและสามเณรใน (๔) บุคคลซึ่งคู่ความหลักๆไม่ต้องให้คำปฏิญาณ</p><footer>Civil Procedure Code, s. 112 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-112/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา