มาตรา 120: การนำสืบหักล้างความน่าเชื่อของพยาน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5172/2566 (2023)

   มาตรา 120 ให้คู่ความที่อ้างว่าพยานของอีกฝ่ายไม่ควรเชื่อฟังโดยเหตุที่ศาลเห็นว่ามีมูล นำพยานหลักฐานมาสืบสนับสนุนข้ออ้างได้ และในคดีอาญาใช้ประกอบกับอำนาจศาลสืบพยานเพิ่มเติมตามมาตรา 228 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

   ศาลฎีกาวางหลักว่า ตามมาตรา 120 ประกอบมาตรา 228 และมาตรา 15 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เมื่อคู่ความอ้างว่าคำเบิกความของพยานอีกฝ่ายไม่ควรเชื่อฟังโดยเหตุที่ศาลเห็นว่ามีมูล ศาลอาจอนุญาตให้นำพยานหลักฐานมาสืบสนับสนุนได้ และได้นำมาปรับใช้กับการนำสืบหักล้างของฝ่ายจำเลย

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8379/2557 (2014)

   พยานหลักฐานที่นำสืบตามมาตรา 120 เพื่อสนับสนุนข้ออ้างว่าพยานอีกฝ่ายไม่ควรเชื่อฟัง มิใช่การกระทำที่อ้างว่าเป็นความผิด จึงไม่อยู่ในบังคับของหลักการบรรยายฟ้องและการระบุพยานตามปกติที่ใช้กับพยานหลักฐานที่นำสืบพิสูจน์คดี

   ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าพยานหลักฐานหักล้างที่อนุญาตตามมาตรา 120 ประกอบมาตรา 228 และมาตรา 15 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เพื่อสนับสนุนข้ออ้างว่าพยานอีกฝ่ายไม่ควรเชื่อฟัง มิใช่การกระทำที่อ้างว่าเป็นความผิดและมิใช่พยานที่ต้องระบุตามปกติ จึงอยู่นอกหลักการบรรยายฟ้องและระบุพยานทั่วไป

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2731/2556 (2013)

   การจะอนุญาตให้คู่ความนำสืบพยานหลักฐานหักล้างตามมาตรา 120 เป็นดุลพินิจของศาล ศาลชั้นต้นที่ไม่ยอมรับเอกสารซึ่งอีกฝ่ายไม่มีโอกาสคัดค้านความถูกต้องจึงมิได้กระทำโดยไม่ชอบ

   เนื่องจากมีการนำเอกสารเข้าสืบโดยที่อีกฝ่ายไม่มีโอกาสคัดค้านความถูกต้องแท้จริง อันขัดต่อมาตรา 88 และมาตรา 90 ศาลฎีกาเห็นว่าตามมาตรา 120 ศาลชั้นต้นมีดุลพินิจที่จะยอมให้นำสืบหรือไม่ก็ได้ การไม่ยอมรับเอกสารดังกล่าวจึงมิได้ขัดต่อกฎหมาย

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา