257 — ขอบเขต เงื่อนไข และหลักประกันของคำสั่ง
คนบทกฎหมาย
ให้ศาลมีอำนาจที่จะสั่งอนุญาตตามคำขอที่ได้ยื่นตามมาตรา ๒๕๔ ได้ภายในขอบเขตหรือโดยมีเงื่อนไขอย่างใดก็ได้ แล้วแต่จะเห็นสมควรในกรณีที่ศาลมีคำสั่งอนุญาตตามคำขอที่ได้ยื่นตามมาตรา ๒๕๔
(๒) ให้ศาลแจ้งคำสั่งนั้นให้จำเลยทราบในกรณีที่ศาลมีคำสั่งห้ามชั่วคราวมิให้จำเลยโอน ขาย ยักย้าย หรือจำหน่ายซึ่งทรัพย์สินที่พิพาทหรือทรัพย์สินของจำเลย ศาลจะกำหนดวิธีการโฆษณาตามที่เห็นสมควรเพื่อป้องกันการฉ้อฉลก็ได้ในกรณีที่ศาลมีคำสั่งห้ามชั่วคราวมิให้จำเลยโอน ขาย ยักย้าย หรือจำหน่ายซึ่งทรัพย์สินที่พิพาทหรือทรัพย์สินของจำเลยที่กฎหมายกำหนดไว้ให้จดทะเบียน หรือมีคำสั่งให้นายทะเบียน พนักงานเจ้าหน้าที่หรือบุคคลอื่นผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย ระงับการจดทะเบียน การแก้ไขเปลี่ยนแปลงทางทะเบียน หรือการเพิกถอนการจดทะเบียนที่เกี่ยวกับทรัพย์สินดังกล่าวหรือที่เกี่ยวกับการกระทำที่ถูกฟ้องร้อง ให้ศาลแจ้งคำสั่งนั้นให้นายทะเบียน พนักงานเจ้าหน้าที่ หรือบุคคลอื่นผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายทราบ และให้บุคคลดังกล่าวบันทึกคำสั่งของศาลไว้ในทะเบียนไม่ว่าในกรณีใด ๆ ก่อนที่ศาลจะออกหมายยึด หมายอายัด หมายห้ามชั่วคราว หมายจับ หรือคำสั่งใด ๆ ศาลจะสั่งให้ผู้ขอนำเงินหรือหาประกันตามจำนวนที่เห็นสมควรมาวางศาลเพื่อการชำระค่าสินไหมทดแทนซึ่งจำเลยอาจได้รับตามมาตรา ๒๖๓ ก็ได้
คำแปลภาษาไทย
The court has the power to grant an application filed under Section 254 within such limits or subject to such conditions as it thinks fit. Where the court grants an application filed under Section 254(2), it shall notify the defendant of the order. Where the court issues an order temporarily prohibiting the defendant from transferring, selling, removing, or disposing of the disputed property or the defendant's property, the court may prescribe such method of publication as it thinks fit in order to prevent fraud. Where the court issues an order temporarily prohibiting the defendant from transferring, selling, removing, or disposing of the disputed property or the defendant's property that the law requires to be registered, or orders the registrar, competent official, or other person having authority under the law to suspend the registration, the alteration of an entry in the register, or the cancellation of registration relating to such property or relating to the act complained of, the court shall notify that order to the registrar, competent official, or other person having authority under the law, and shall have that person record the court's order in the register. In any case whatsoever, before the court issues a writ of seizure, a writ of attachment, a writ of temporary prohibition, a warrant of arrest, or any order, the court may order the applicant to deposit money with the court or to provide security in such amount as it thinks fit for the payment of compensation that the defendant may be entitled to under Section 263.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 257 กำหนดวิธีที่ศาลจะวางขอบเขตและมาตรการป้องกันของวิธีการชั่วคราวเมื่อตัดสินใจอนุญาตตามมาตรา 254 ให้ดุลพินิจศาลอย่างกว้างในการกำหนดขอบเขตและเงื่อนไข ต้องแจ้งจำเลยสำหรับคำสั่งตามมาตรา 254 (2) และแจ้งนายทะเบียนสำหรับคำสั่งเกี่ยวกับทรัพย์ที่ต้องจดทะเบียน และให้อำนาจศาลกำหนดวิธีโฆษณาเพื่อป้องกันการฉ้อฉล วรรคท้ายเป็นกลไกหลักประกัน คือก่อนออกหมายหรือคำสั่งใด ศาลอาจสั่งให้ผู้ขอวางเงินหรือหาประกันเพื่อค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยอาจเรียกได้ตามมาตรา 263 การสั่งวางประกันเป็นดุลพินิจ ไม่ใช่หน้าที่บังคับ
ความสำคัญต่อ
การที่ศาลจะสั่งให้ผู้ขอวางประกันหรือไม่เป็นดุลพินิจ ศาลอาจไม่สั่งวางประกันเมื่อผู้ขอมีสิทธิที่หนักแน่นอยู่แล้ว เช่น เป็นผู้มีชื่อถือกรรมสิทธิ์ในโฉนด ผู้ขอจึงควรเตรียมพร้อมทั้งสองทาง เพราะการเรียกประกันกระทบเงินที่ต้องใช้เพื่อให้ได้คำสั่ง ส่วนจำเลยพึงทราบว่าเงินหรือประกันที่วางไว้คือหลักที่รองรับการเรียกค่าสินไหมทดแทนตามมาตรา 263 ในภายหลัง หากวิธีการเกี่ยวกับที่ดินหรือกิจการที่ต้องจดทะเบียน การแจ้งนายทะเบียนโดยเร็วเป็นสิ่งจำเป็น
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6424/2550 (2007)
การสั่งให้ผู้ขอวางเงินหรือหาประกันตามมาตรา 257 วรรคท้ายเป็นดุลพินิจ เมื่อผู้ขอมีสิทธิหนักแน่น เช่น เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ที่ได้ประโยชน์จากข้อสันนิษฐานว่าเป็นผู้มีสิทธิครอบครอง ศาลอาจอนุญาตโดยไม่สั่งให้วางประกันได้
โจทก์เป็นผู้มีชื่อถือกรรมสิทธิ์ในโฉนดที่ดินจึงได้ประโยชน์จากข้อสันนิษฐานว่าเป็นผู้มีสิทธิครอบครองตาม ป.พ.พ. มาตรา 1373 ศาลฎีกาเห็นว่าการที่ศาลชั้นต้นอนุญาตตามคำขอโดยไม่สั่งให้โจทก์วางเงินหรือหาประกันตามมาตรา 257 วรรคท้ายนั้นชอบแล้ว เพราะการสั่งวางประกันเป็นดุลพินิจ
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
ผู้ขอวิธีการชั่วคราวต้องวางเงินหรือหาประกันเสมอหรือไม่?
ไม่เสมอไป ตามมาตรา 257 วรรคท้าย การสั่งให้วางเงินหรือหาประกันเป็นดุลพินิจของศาล ศาลอาจอนุญาตโดยไม่สั่งวางประกันได้ เช่น เมื่อผู้ขอมีสิทธิหนักแน่นอย่างเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์
ทำไมศาลต้องแจ้งคำสั่งชั่วคราวให้นายทะเบียนทราบ?
สำหรับคำสั่งเกี่ยวกับทรัพย์ที่ต้องจดทะเบียน มาตรา 257 กำหนดให้ศาลแจ้งนายทะเบียนหรือพนักงานเจ้าหน้าที่และให้บันทึกคำสั่งไว้ในทะเบียน เพื่อให้คำสั่งมีผลใช้ยันการดำเนินการทางทะเบียนในภายหลัง