มาตรา 904 — ผู้ทรงตั๋วเงิน — บทนิยาม
ตัวบทกฎหมาย
อันผู้ทรงนั้น หมายความว่า บุคคลผู้มีตั๋วเงินไว้ในครอบครอง โดยฐานเป็นผู้รับเงิน หรือเป็นผู้รับสลักหลัง ถ้าและเป็นตั๋วเงินสั่งจ่ายให้แก่ผู้ถือ ๆ ก็นับว่าเป็นผู้ทรงเหมือนกัน
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 904 เป็นส่วนหนึ่งของบรรพ 3 (เอกเทศสัญญา) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เนื้อหานี้รอการจัดทำหมายเหตุของสำนักงาน ตัวบทภาษาไทยข้างต้นคัดลอกจากต้นฉบับของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
สำหรับทนายความ: ผู้ที่รับเช็คโดยรู้ถึงข้อต่อสู้ที่มีอยู่ (เช่น ไม่มีมูลหนี้) ไม่ใช่ผู้ทรงโดยสุจริตและไม่สามารถเอาชนะข้อต่อสู้นั้นได้ สำหรับประชาชนทั่วไป: หากรับเช็คเป็นการชำระเงิน คุณคือ 'ผู้ทรง' และสามารถนำไปเรียกเก็บได้ แต่หากรับเช็คโดยรู้ว่าไม่มีมูลหนี้ที่ถูกต้องอยู่เบื้องหลัง คุณอาจไม่สามารถบังคับได้
ความเป็นมาทางกฎหมาย
บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับเดิม ไม่มีการแก้ไขสาระสำคัญในภายหลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1385/2554 (2011)
ผู้ทรงเช็คเกิดขึ้นโดยการถือครองในฐานะผู้รับเงิน ผู้รับสลักหลัง หรือผู้ถือ วิธีการโอนต่างกันระหว่างเช็คระบุชื่อและเช็คผู้ถือ
เช็คเป็นตราสารเปลี่ยนมือได้ โอนได้โดยการสลักหลังและส่งมอบ (กรณีเช็คระบุชื่อ) หรือโดยการส่งมอบเพียงอย่างเดียว (กรณีเช็คผู้ถือ) ผู้ที่รับเช็คด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งถือเป็นผู้ทรงตามมาตรา 904
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 141/2560 (2017)
ผู้ทรงที่รับเช็คโดยรู้ว่าไม่มีมูลหนี้ไม่ใช่ผู้ทรงโดยสุจริตและไม่สามารถเอาชนะข้อต่อสู้ของผู้สั่งจ่ายได้
บุคคลที่รู้ว่าเช็คไม่มีมูลหนี้แต่รับเช็คจากภริยาของผู้รับเงินและนำไปฟ้องร้อง ไม่ถือเป็นผู้ทรงโดยสุจริตตามมาตรา 904 ผู้สั่งจ่ายสามารถยกข้อต่อสู้ว่าไม่มีมูลหนี้ขึ้นต่อสู้ได้
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา