มาตรา 900: ความรับผิดของผู้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงิน
ตัวบทกฎหมาย
บุคคลผู้ลงลายมือชื่อของตนในตั๋วเงินย่อมจะต้องรับผิดตามเนื้อความในตั๋วเงินนั้นถ้าลงเพียงแต่เครื่องหมายอย่างหนึ่งอย่างใด เช่น แกงได หรือลายพิมพ์นิ้วมืออ้างเอาเป็นลายมือชื่อในตั๋วเงินไซร้ แม้ถึงว่าจะมีพยานลงชื่อรับรองก็ตาม ท่านว่าหาให้ผลเป็นลงลายมือชื่อในตั๋วเงินนั้นไม่
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 900 เป็นส่วนหนึ่งของบรรพ 3 (เอกเทศสัญญา) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เนื้อหานี้รอการจัดทำหมายเหตุของสำนักงาน ตัวบทภาษาไทยข้างต้นคัดลอกจากต้นฉบับของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
สำหรับทนายความ: ผู้สั่งจ่ายเช็คที่ยอมรับว่าลงลายมือชื่อต้องรับผิดทันทีตามมาตรา 900 โดยไม่ต้องพิสูจน์มูลหนี้เพิ่มเติม สำหรับประชาชนทั่วไป: การลงลายมือชื่อในเช็คหรือตั๋วสัญญาใช้เงินทำให้คุณต้องรับผิดเป็นการส่วนตัวตามมูลค่าหน้าตั๋ว การพิมพ์ลายนิ้วมือไม่ใช่การทดแทน
ความเป็นมาทางกฎหมาย
บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับเดิม ไม่มีการแก้ไขสาระสำคัญในภายหลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 18343/2556 (2013)
ความรับผิดของผู้สั่งจ่ายเช็คเกิดจากลายมือชื่อเพียงอย่างเดียว ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์มูลหนี้เพื่อพิสูจน์ความรับผิดตามมาตรา 900
ตามมาตรา 900, 914 และ 989 ผู้ลงลายมือชื่อในเช็คในฐานะผู้สั่งจ่ายต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็ค โจทก์ต้องพิสูจน์เพียงลายมือชื่อของจำเลยและการที่เช็คถูกปฏิเสธการจ่ายเงิน
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 395/2544 (2001)
การรับว่าลงลายมือชื่อในเช็คเพียงพอที่จะพิสูจน์ความรับผิดตามมาตรา 900 ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์มูลหนี้แยกต่างหาก
จำเลยรับว่าเป็นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คพิพาท จำเลยจึงต้องรับผิดชำระเงินตามมูลค่าเช็คตามมาตรา 900 โดยไม่คำนึงถึงข้อพิพาทเรื่องธุรกรรมเบื้องต้น
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 125 คดี (พ.ศ. 2501 ถึง 2567)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1167/2562 (2019)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 6414/2560 (2017)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 5415/2560 (2017)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1113/2560 (2017)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 8848/2559 (2016)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3080/2559 (2016)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2465/2559 (2016)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 13600/2558 (2015)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Civil and Commercial Code, s. 900 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Civil and Commercial Code (Thailand), s. 900. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-900/ (accessed 8 สิงหาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.พ.พ. มาตรา 900 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-900/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-900/"><p>บุคคลผู้ลงลายมือชื่อของตนในตั๋วเงินย่อมจะต้องรับผิดตามเนื้อความในตั๋วเงินนั้นถ้าลงเพียงแต่เครื่องหมายอย่างหนึ่งอย่างใด เช่น แกงได หรือลายพิมพ์นิ้วมืออ้างเอาเป็นลายมือชื่อในตั๋วเงินไซร้ แม้ถึงว่าจะมีพยานลงชื่อรับรองก็ตาม ท่านว่าหาให้ผลเป็นลงลายมือชื่อในตั๋วเงินนั้นไม่</p><footer>Civil and Commercial Code, s. 900 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-900/">ThaiLawOnline</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา