มาตรา 900 — ความรับผิดของผู้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงิน
ตัวบทกฎหมาย
บุคคลผู้ลงลายมือชื่อของตนในตั๋วเงินย่อมจะต้องรับผิดตามเนื้อความในตั๋วเงินนั้นถ้าลงเพียงแต่เครื่องหมายอย่างหนึ่งอย่างใด เช่น แกงได หรือลายพิมพ์นิ้วมืออ้างเอาเป็นลายมือชื่อในตั๋วเงินไซร้ แม้ถึงว่าจะมีพยานลงชื่อรับรองก็ตาม ท่านว่าหาให้ผลเป็นลงลายมือชื่อในตั๋วเงินนั้นไม่
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 900 เป็นส่วนหนึ่งของบรรพ 3 (เอกเทศสัญญา) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เนื้อหานี้รอการจัดทำหมายเหตุของสำนักงาน ตัวบทภาษาไทยข้างต้นคัดลอกจากต้นฉบับของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
สำหรับทนายความ: ผู้สั่งจ่ายเช็คที่ยอมรับว่าลงลายมือชื่อต้องรับผิดทันทีตามมาตรา 900 โดยไม่ต้องพิสูจน์มูลหนี้เพิ่มเติม สำหรับประชาชนทั่วไป: การลงลายมือชื่อในเช็คหรือตั๋วสัญญาใช้เงินทำให้คุณต้องรับผิดเป็นการส่วนตัวตามมูลค่าหน้าตั๋ว การพิมพ์ลายนิ้วมือไม่ใช่การทดแทน
ความเป็นมาทางกฎหมาย
บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับเดิม ไม่มีการแก้ไขสาระสำคัญในภายหลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 18343/2556 (2013)
ความรับผิดของผู้สั่งจ่ายเช็คเกิดจากลายมือชื่อเพียงอย่างเดียว ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์มูลหนี้เพื่อพิสูจน์ความรับผิดตามมาตรา 900
ตามมาตรา 900, 914 และ 989 ผู้ลงลายมือชื่อในเช็คในฐานะผู้สั่งจ่ายต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็ค โจทก์ต้องพิสูจน์เพียงลายมือชื่อของจำเลยและการที่เช็คถูกปฏิเสธการจ่ายเงิน
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 395/2544 (2001)
การรับว่าลงลายมือชื่อในเช็คเพียงพอที่จะพิสูจน์ความรับผิดตามมาตรา 900 ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์มูลหนี้แยกต่างหาก
จำเลยรับว่าเป็นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คพิพาท จำเลยจึงต้องรับผิดชำระเงินตามมูลค่าเช็คตามมาตรา 900 โดยไม่คำนึงถึงข้อพิพาทเรื่องธุรกรรมเบื้องต้น
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา