มาตรา 203: ห้ามอุทธรณ์คำสั่งจำหน่ายคดี ฟ้องใหม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6751/2561 (2018)

   คำสั่งจำหน่ายคดีเพราะโจทก์ขาดนัดพิจารณาตามมาตรา 202 เป็นผลจากการที่โจทก์ละทิ้งหรือทอดทิ้งคดีของตน จึงต้องถือว่าอายุความไม่เคยสะดุดหยุดลงตาม ป.พ.พ. มาตรา 193/17 วรรคหนึ่ง และโจทก์ไม่ได้รับประโยชน์ตามมาตรา 193/14 (2) มาตรา 203 ไม่ตัดสิทธิที่จะเสนอคำฟ้องใหม่ และเมื่ออายุความครบไปในระหว่างการพิจารณา โจทก์ย่อมฟ้องใหม่ได้ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่คำสั่งจำหน่ายคดีถึงที่สุดตาม ป.พ.พ. มาตรา 193/17 วรรคสอง

   ลูกหนี้อ้างว่าหนี้ที่เจ้าหนี้ขอรับชำระขาดอายุความ เพราะคดีที่เจ้าหนี้ฟ้องไว้เดิมถูกจำหน่ายเพราะขาดนัดพิจารณา ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่ครั้งที่ 15/2561 เห็นด้วยว่าการจำหน่ายคดีเช่นนั้นทำให้ต้องถือว่าอายุความไม่เคยสะดุดหยุดลง แต่วินิจฉัยว่าหนี้ไม่ขาดอายุความ เพราะเจ้าหนี้ฟ้องคดีใหม่เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2550 ซึ่งอยู่ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่คำสั่งจำหน่ายคดีถึงที่สุดตาม ป.พ.พ. มาตรา 193/17 วรรคสอง

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1609/2560 (2017)

   แม้มาตรา 203 จะมิได้บัญญัติห้ามโจทก์ขอพิจารณาคดีใหม่ แต่การขอพิจารณาคดีใหม่ต้องมีการพิจารณาคดีฝ่ายเดียวเป็นสำคัญ เมื่อคดีถูกจำหน่ายเพราะโจทก์ขาดนัด สิทธิของโจทก์มีทางเดียวคือฟ้องคดีใหม่ภายในอายุความ

   หลังคดีถูกจำหน่ายเพราะโจทก์ขาดนัดพิจารณาตามมาตรา 202 ศาลฎีกาอธิบายว่าไม่มีการพิจารณาคดีฝ่ายเดียวจึงขอพิจารณาคดีใหม่ไม่ได้ ตามมาตรา 203 โจทก์มีทางเดียวคือฟ้องคดีใหม่ภายในกำหนด

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9922/2558 (2015)

   เมื่อศาลจำหน่ายคดีเพราะโจทก์ขาดนัดพิจารณา ต้องถือว่าอายุความไม่เคยสะดุดหยุดลง แม้มาตรา 203 ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะเสนอคำฟ้องใหม่ แต่ก็ต้องฟ้องใหม่ภายใต้บังคับกฎหมายว่าด้วยอายุความ

   คดีแพ่งเดิมของโจทก์ถูกจำหน่ายเพราะขาดนัด เมื่อนับจากวันที่คดีถึงที่สุดจนถึงวันฟ้องคดีใหม่เกิน 10 ปี ศาลฎีกาเห็นว่าตามมาตรา 203 คดีที่ฟ้องใหม่ขาดอายุความ และพิพากษายกฟ้อง

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา