มาตรา 235: การส่งสำเนาอุทธรณ์และส่งสำนวน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8018/2553 (2010)

   เมื่ออุทธรณ์เป็นปฏิปักษ์ต่อจำเลยร่วม จำเลยร่วมยังเป็นคู่ความในชั้นอุทธรณ์และต้องได้รับสำเนาอุทธรณ์ การส่งสำเนาแก่บางฝ่ายจึงไม่ชอบด้วยมาตรา 235 และคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ทำไปโดยมิได้แก้ไขย่อมไม่ชอบ

   ศาลชั้นต้นส่งสำเนาอุทธรณ์ของจำเลยแก่โจทก์แต่ไม่ส่งแก่จำเลยร่วมซึ่งอุทธรณ์เป็นปฏิปักษ์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าไม่ชอบด้วยมาตรา 235 และคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ทำไปโดยไม่แก้ไขจึงไม่ชอบ ต้องยกและย้อนสำนวน

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7234/2552 (2009)

   เมื่ออุทธรณ์เป็นปฏิปักษ์ต่อผู้ค้ำประกัน ผู้ค้ำประกันเป็นจำเลยอุทธรณ์และต้องได้รับสำเนาอุทธรณ์ การรับอุทธรณ์โดยไม่ส่งสำเนาแก่ผู้ค้ำประกันจึงไม่ชอบด้วยมาตรา 235

   อุทธรณ์ของโจทก์เป็นปฏิปักษ์ต่อผู้ค้ำประกัน จึงถือว่าผู้ค้ำประกันเป็นจำเลยอุทธรณ์ การที่ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์โดยไม่ส่งสำเนาแก่ผู้ค้ำประกันไม่ชอบด้วยมาตรา 235 ศาลฎีกายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และย้อนสำนวน

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2259/2544 (2001)

   เมื่ออุทธรณ์เป็นปฏิปักษ์ต่อกันและกัน ศาลต้องส่งสำเนาอุทธรณ์ให้อีกฝ่ายเพื่อแก้อุทธรณ์ การไม่ส่งจึงไม่ชอบด้วยมาตรา 235 และเป็นการไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติว่าด้วยการพิจารณา

   อุทธรณ์ของคู่ความต่างเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน ศาลชั้นต้นไม่ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้อีกฝ่ายเพื่อแก้อุทธรณ์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าไม่ชอบด้วยมาตรา 235 จึงยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และย้อนสำนวนให้ดำเนินการใหม่

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา