มาตรา 223: การอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3427/2562 (2019)

   เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งจำหน่ายคดีโดยเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์ย่อมอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ได้ตามมาตรา 223 และศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนั้น

   ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งจำหน่ายคดีเพราะเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์ย่อมอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ภาค 2 ได้ตามมาตรา 223 ศาลอุทธรณ์ภาค 2 จึงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี ฎีกาของจำเลยในข้อนี้ฟังไม่ขึ้น

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1564/2561 (2018)

   สิทธิอุทธรณ์ตามมาตรา 223 ต้องมีคำสั่งของศาลชั้นต้นที่จะอุทธรณ์ คู่ความที่ไม่ปฏิบัติตามขั้นตอนโดยยื่นคำร้องให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนกระบวนพิจารณาก่อน ย่อมไม่มีคำสั่งเช่นว่านั้นและอุทธรณ์ไม่ได้

   โจทก์ยื่นอุทธรณ์ขอให้เพิกถอนการอ่านคำพิพากษาศาลฎีกา โดยไม่ได้ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นให้เพิกถอนกระบวนพิจารณาที่อ้างว่าผิดระเบียบตามมาตรา 27 ก่อน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อไม่มีคำสั่งของศาลชั้นต้น โจทก์จึงไม่มีคำสั่งที่จะอุทธรณ์ตามมาตรา 223 การอุทธรณ์จึงไม่ชอบ ที่ศาลอุทธรณ์ยกอุทธรณ์นั้นชอบแล้ว

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12335/2557 (2014)

   บุคคลที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยให้รับผิดโดยตรง แม้จะเป็นเจ้าพนักงานบังคับคดี ย่อมเป็นผู้ได้รับผลกระทบและมีสิทธิอุทธรณ์ตามมาตรา 223

   แม้เจ้าพนักงานบังคับคดีโดยปกติจะไม่ใช่คู่ความหรือผู้มีส่วนได้เสีย แต่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยให้ผู้คัดค้านซึ่งเป็นเจ้าพนักงานบังคับคดีรับผิดโดยตรงต่อโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าผู้คัดค้านย่อมมีสิทธิอุทธรณ์ได้ตามมาตรา 223 โดยถือว่าผู้ที่ถูกกำหนดให้รับผิดโดยตรงมีสิทธิใช้ช่องทางอุทธรณ์

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา