มาตรา 197: นิยามการขาดนัดยื่นคำให้การ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10840/2558 (2015)

   มาตรา 197 นิยามการขาดนัดยื่นคำให้การว่าเป็นการที่จำเลยไม่ยื่นคำให้การภายในกำหนดหลังได้รับหมายเรียก และทำงานร่วมกับมาตรา 198 เรื่องคำขอของโจทก์ที่ตามมา ทั้งนี้ศาลชำนัญพิเศษอาจมีหลักการขาดนัดเฉพาะที่ใช้แตกต่างออกไป

   ศาลฎีกาเปรียบเทียบหลักการขาดนัดของศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง ซึ่งศาลมีคำสั่งแสดงว่าขาดนัดโดยพลัน กับมาตรา 197 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง โดยอ้างนิยามของมาตราและความเชื่อมโยงกับคำขอภายในสิบห้าวันของโจทก์ตามมาตรา 198

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5336/2551 (2008)

   มาตรา 197 เป็นเพียงบทกำหนดสถานะว่าคู่ความซึ่งได้รับหมายโดยชอบแล้วไม่ยื่นคำให้การภายในกำหนดย่อมขาดนัดยื่นคำให้การ ส่วนผลนั้นเป็นไปตามมาตรา 198 วรรคสอง กล่าวคือคู่ความอีกฝ่ายต้องมีคำขอต่อศาลภายในสิบห้าวันนับแต่ระยะเวลาที่กำหนดให้ยื่นคำให้การสิ้นสุดลง เพื่อให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดให้ตนเป็นฝ่ายชนะคดีโดยขาดนัด หากไม่ยื่นภายในกำหนด ศาลย่อมจำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ อนึ่ง การเพิกถอนการไต่สวนที่ผิดระเบียบมีผลเฉพาะกระบวนพิจารณาในวันนั้น ไม่กระทบถึงกระบวนพิจารณาที่ได้กระทำโดยชอบมาก่อน และการส่งหมายนัดไต่สวนใหม่มิใช่การเริ่มกำหนดเวลายื่นคำให้การใหม่

   ในคดีร้องขัดทรัพย์ เจ้าพนักงานศาลส่งหมายเรียกและสำเนาคำร้องให้โจทก์แก้คดีโดยวิธีปิดหมายเมื่อวันที่ 17 กันยายน 2544 โจทก์จึงต้องยื่นคำให้การภายในวันที่ 17 ตุลาคม 2544 เมื่อไม่ยื่นย่อมขาดนัดยื่นคำให้การตามมาตรา 197 ผู้ร้องต้องมีคำขอต่อศาลภายในสิบห้าวัน คือภายในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2544 แต่มิได้ยื่น ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งจำหน่ายคดีเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2544 ตามมาตรา 198 วรรคสอง ศาลฎีกาเห็นว่าชอบแล้ว และไม่รับฟังข้ออ้างว่ายังอยู่ในระยะเวลาสิบห้าวัน เพราะคำสั่งเพิกถอนการไต่สวนที่ผิดระเบียบเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2544 มีผลเฉพาะกระบวนพิจารณาในวันนั้น ไม่กระทบถึงการส่งหมายที่ชอบมาก่อน และการส่งหมายนัดไต่สวนใหม่มิใช่การให้ยื่นคำให้การใหม่ ทั้งวินิจฉัยว่าคำขอให้ไต่สวนคำร้องใหม่เป็นคำขอปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ เสียค่าขึ้นศาลเพียง 200 บาท จึงคืนส่วนที่เกิน

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15018/2551 (2008)

   เนื่องจากคดีมโนสาเร่มีหลักเกณฑ์การขาดนัดยื่นคำให้การเฉพาะตามมาตรา 193 และ 193 ทวิ จึงนำหลักการขาดนัดของคดีสามัญตามมาตรา 197 และ 198 มาใช้กับคดีมโนสาเร่ไม่ได้ โจทก์ในคดีมโนสาเร่จึงไม่ต้องยื่นคำขอตามมาตรา 198 เมื่อจำเลยขาดนัด

   ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าหลักเกณฑ์การขาดนัดเฉพาะของคดีมโนสาเร่ยกเว้นการใช้มาตรา 197 และ 198 ดังนั้นเมื่อจำเลยในคดีมโนสาเร่ขาดนัด โจทก์จึงไม่ต้องยื่นคำขอตามมาตรา 198 วรรคสองเพื่อให้ศาลพิพากษาให้ชนะคดีโดยขาดนัด

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา