มาตรา 23: การขยายหรือย่นระยะเวลาในการพิจารณาคดี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3670/2567 (2024)

   แม้เหตุผลที่อ้างในคำร้องขอขยายระยะเวลาจะไม่ใช่พฤติการณ์พิเศษตามมาตรา ๒๓ แต่เมื่อศาลเห็นว่าหากไม่ขยายให้แล้วอาจเสียความเป็นธรรมไป ศาลย่อมมีอำนาจทั่ว ๆ ไปที่จะขยายเวลาให้ได้ และเมื่อเห็นควรขยายเวลาให้แล้วก็มีอำนาจกำหนดเวลาที่ขยายให้ได้เช่นกัน

   คดีมีปัญหาว่าการขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่โจทก์หนึ่งเดือนชอบหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ตามคำร้องขอขยายระยะเวลาของโจทก์จะอ้างเหตุผลอันไม่ใช่พฤติการณ์พิเศษตามที่มาตรา ๒๓ บัญญัติไว้ แต่เมื่อศาลเห็นว่าหากไม่ขยายให้แล้วอาจเสียความเป็นธรรมไป ศาลย่อมมีอำนาจทั่ว ๆ ไปที่จะขยายเวลาให้ได้ และเมื่อเห็นควรขยายเวลาให้แล้วก็มีอำนาจกำหนดเวลาที่ขยายให้ได้เช่นกัน ที่ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ พิพากษาให้ขยายเวลาและกำหนดเวลาที่ขยายให้นั้นจึงชอบแล้ว

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5069/2565 (2022)

   เมื่อคู่ความยื่นคำร้องก่อนสิ้นกำหนด และศาลอนุญาตให้ขยายเวลาตามมาตรา 23 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 การยื่นภายในกำหนดที่ขยายให้ย่อมชอบด้วยกฎหมาย

   ก่อนครบกำหนดหนึ่งเดือน โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายเวลายื่นฎีกาออกไปอีก 1 เดือน ศาลชั้นต้นอนุญาตตามมาตรา 23 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 เมื่อโจทก์ยื่นฎีกาภายในกำหนดที่ขยายให้ ศาลจึงวินิจฉัยว่าเป็นการยื่นภายในกำหนด

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3716/2567 (2024)

   เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ศาลอาจถือว่าการกำหนดเวลาให้ดำเนินการให้ถูกต้องเป็นการขยายระยะเวลายื่นตามมาตรา 23 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 การยื่นให้ถูกต้องภายในกำหนดที่ขยายจึงชอบด้วยกฎหมาย

   ศาลให้โจทก์ร่วมดำเนินการยื่นคำร้องให้ถูกต้องภายใน 15 วัน อันเป็นการขยายระยะเวลายื่นฎีกาตามมาตรา 23 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 เมื่อยื่นคำร้องที่ถูกต้องภายในกำหนดและได้รับอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คำสั่งรับฎีกาจึงชอบด้วยกฎหมาย

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา