40 — คู่ความขอเลื่อนการนั่งพิจารณา
คนบทกฎหมาย
เมื่อศาลได้กำหนดวันนั่งพิจารณาและแจ้งให้คู่ความทราบแล้ว ถ้าคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะขอเลื่อนการนั่งพิจารณา คู่ความฝ่ายนั้นต้องเสนอคำขอเข้ามาก่อนหรือในวันนัดและแสดงเหตุผลแห่งการขอเลื่อนนั้น ในกรณีเช่นว่านี้ ห้ามมิให้ศาลมีคำสั่งอนุญาตตามคำขอ เว้นแต่การขอเลื่อนการนั่งพิจารณานั้นมีเหตุจำเป็นอันไม่อาจก้าวล่วงเสียได้ และหากศาลไม่อนุญาตจะทำให้เสียความยุติธรรม
เมื่อศาลจะสั่งให้เลื่อนการนั่งพิจารณา ศาลอาจสั่งให้คู่ความฝ่ายนั้นเสียค่าป่วยการพยาน ซึ่งมาศาลตามหมายเรียกและเสียค่าใช้จ่ายในการที่คู่ความฝ่ายอื่นมาศาล เช่น ค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักของตัวความ ทนายความ หรือพยาน เป็นต้น ตามจำนวนที่ศาลเห็นสมควร ถ้าคู่ความฝ่ายที่ขอเลื่อนคดีไม่ชำระค่าป่วยการหรือค่าใช้จ่ายตามที่ศาลกำหนด ให้ศาลยกคำขอเลื่อนคดีนั้นเสีย
ค่าป่วยการหรือค่าใช้จ่ายที่จ่ายตามวรรคสองให้ตกเป็นพับ
คำขอเลื่อนคดีตามวรรคหนึ่ง ถ้าไม่ได้เสนอต่อหน้าศาลด้วยวาจา ก็ให้ทำเป็นคำร้องและจะทำฝ่ายเดียวโดยได้รับอนุญาตจากศาลก็ได้
คำแปลภาษาไทย
When the court has fixed the day for a hearing and has notified the parties thereof, if any party wishes to request a postponement of the hearing, that party must submit the request before or on the appointed day and state the grounds for the postponement. In such a case, the court is prohibited from granting the request unless the postponement is founded upon an unavoidable necessity and a refusal would occasion a failure of justice. When the court is to order a postponement of the hearing, the court may order that party to pay the witness allowance of witnesses who have attended the court under a summons, and the expenses incurred by the other party in attending the court, such as travelling costs and lodging expenses of the party, counsel, or witnesses, in such amount as the court thinks fit. If the party requesting the postponement fails to pay the allowance or expenses as fixed by the court, the court shall dismiss that request for postponement. The allowance or expenses paid under paragraph two shall lie where they fall. A request for postponement under paragraph one, if not made orally before the court, shall be made in the form of a motion, and it may be made ex parte with the leave of the court.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 40 ควบคุมการขอเลื่อนคดีโดยคู่ความ ซึ่งต่างจากการที่ศาลสั่งเลื่อนเองตามมาตรา 38 และ 39 เจตนารมณ์คือให้กระบวนพิจารณาดำเนินไปโดยไม่ชักช้า คำขอต้องยื่นก่อนหรือในวันนัดพร้อมแสดงเหตุผล และห้ามศาลอนุญาต เว้นแต่มีเหตุจำเป็นอันไม่อาจก้าวล่วงเสียได้และหากไม่อนุญาตจะทำให้เสียความยุติธรรม วรรคสองให้ศาลสั่งให้ฝ่ายที่ขอเลื่อนเสียค่าป่วยการพยานและค่าใช้จ่ายที่อีกฝ่ายต้องมาศาล และให้ยกคำขอเลื่อนหากไม่ชำระ คำขอที่มิได้แถลงด้วยวาจาต่อหน้าศาลต้องทำเป็นคำร้องซึ่งอาจทำฝ่ายเดียวโดยได้รับอนุญาต บทนี้ใช้ประกอบมาตรา 41 ซึ่งวางกลไกเฉพาะสำหรับการขอเลื่อนเพราะเหตุเจ็บป่วย
ความสำคัญต่อ
อย่าเข้าใจว่าเพียงขอแล้วศาลจะอนุญาตให้เลื่อนเสมอไป เพราะศาลใช้หลักเกณฑ์ที่เข้มงวด เหตุผลลอย ๆ เช่น ติดธุระหรือต้องเดินทางไปต่างประเทศ มักไม่ผ่าน หากท่านไม่สามารถดำเนินคดีได้จริง ควรยื่นคำขอแต่เนิ่น ๆ ทำเป็นหนังสือหากทำได้ และแนบหลักฐานชัดเจนของเหตุจำเป็น พึงทราบว่าท่านอาจถูกสั่งให้ชดใช้ค่าป่วยการพยานและค่าพาหนะค่าที่พักของอีกฝ่าย และหากไม่ชำระ ศาลจะยกคำขอและดำเนินการนั่งพิจารณาต่อไป ทนายความไทยช่วยเรียงคำขอให้เข้าหลักเกณฑ์และมาศาลแทนท่านได้
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3997/2562 (2019)
มาตรา 40 วรรคหนึ่ง มีเจตนารมณ์ให้ศาลดำเนินกระบวนพิจารณาไม่ชักช้า โดยห้ามศาลอนุญาตให้เลื่อนคดี เว้นแต่มีเหตุจำเป็นอันไม่อาจก้าวล่วงเสียได้และหากไม่อนุญาตจะทำให้เสียความยุติธรรม คู่ความทุกฝ่ายมีหน้าที่ต้องเตรียมและนำพยานมาสืบให้เสร็จตามกำหนดนัด
ศาลฎีกาอธิบายว่าคู่ความทุกฝ่ายมีหน้าที่ต้องเตรียมและนำพยานมาสืบให้เสร็จตามกำหนดนัดโดยเคร่งครัด หากมีเหตุขัดข้องต้องแจ้งเหตุพร้อมแนวทางแก้ไขให้ศาลทราบ มิฉะนั้นศาลอาจไม่อนุญาตให้เลื่อนคดี มาตรา 40 วรรคหนึ่งมีเจตนารมณ์ให้ดำเนินกระบวนพิจารณาไม่ชักช้า โดยห้ามอนุญาตให้เลื่อน เว้นแต่มีเหตุจำเป็นอันไม่อาจก้าวล่วงได้และหากไม่อนุญาตจะเสียความยุติธรรม เหตุที่โจทก์อ้างว่ากรรมการต้องเดินทางไปต่างประเทศเพื่อเจรจาธุรกิจจึงถูกชั่งกับหลักเกณฑ์ดังกล่าว
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 376/2561 (2018)
การขอเลื่อนคดีโดยอ้างเพียงว่าผู้รับมอบอำนาจไม่สามารถมาศาลได้เพราะติดธุระ โดยไม่มีเหตุจำเป็นอันไม่อาจก้าวล่วงได้ ไม่ต้องด้วยมาตรา 40 วรรคหนึ่ง ศาลย่อมไม่อนุญาตให้เลื่อนได้โดยชอบ
เมื่อถึงวันนัดไต่สวนคำร้อง ผู้ร้องขอเลื่อนคดีโดยอ้างเพียงว่าผู้รับมอบอำนาจช่วงไม่สามารถมาศาลได้เพราะติดธุระ โดยไม่ปรากฏเหตุจำเป็นอันมิอาจก้าวล่วงได้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เลื่อนคดี เพราะเหตุในการขอเลื่อนไม่ต้องด้วยมาตรา 40 วรรคหนึ่ง ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ศาลฎีกาเห็นว่าการไม่อนุญาตชอบแล้ว
คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
เลย
การขอเลื่อนการนั่งพิจารณาในไทยยากหรือไม่
ไม่ใช่เรื่องที่ขอแล้วได้เสมอ ตามมาตรา 40 ศาลจะอนุญาตตามคำขอของคู่ความได้ต่อเมื่อมีเหตุจำเป็นอันไม่อาจก้าวล่วงเสียได้ และหากไม่อนุญาตจะทำให้เสียความยุติธรรม เหตุผลอ่อน เช่น เพียงติดธุระ มักไม่ได้รับอนุญาต
ถ้าเราขอเลื่อนคดี จะถูกสั่งให้เสียค่าใช้จ่ายหรือไม่
อาจถูกสั่งได้ ตามมาตรา 40 วรรคสอง ศาลอาจสั่งให้ฝ่ายที่ขอเลื่อนเสียค่าป่วยการพยานและค่าใช้จ่ายที่อีกฝ่ายต้องมาศาล และหากไม่ชำระ ศาลจะยกคำขอเลื่อนแล้วดำเนินการนั่งพิจารณาต่อไป
ถ้าเราแถลงต่อศาลด้วยวาจาไม่ได้ จะขอเลื่อนอย่างไร
ตามมาตรา 40 วรรคสี่ คำขอเลื่อนที่มิได้แถลงด้วยวาจาต่อหน้าศาลต้องทำเป็นคำร้อง และอาจทำฝ่ายเดียวโดยได้รับอนุญาตจากศาล โดยยื่นก่อนหรือในวันนัดพร้อมแสดงเหตุผล