มาตรา 575 — จ้างแรงงาน — บทนิยาม
ตัวบทกฎหมาย
อันว่าจ้างแรงงานนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าลูกจ้าง ตกลงจะทำงานให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่านายจ้าง และนายจ้างตกลงจะให้สินจ้างตลอดเวลาที่ทำงานให้
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
คำแปลภาษาอังกฤษ
A hire of services is a contract whereby a person, called the employee, agrees to render services to another person, called the employer, who agrees to pay remuneration for the duration of the services.
คำแปลนี้ยังไม่ได้รับการรับรองจากสำนักงาน — โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 575 เป็นส่วนหนึ่งของบรรพ 3 (เอกเทศสัญญา) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เนื้อหานี้รอการจัดทำหมายเหตุของสำนักงาน ตัวบทภาษาไทยข้างต้นคัดลอกจากต้นฉบับของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
สำหรับทนายความ: การจำแนกสัญญาว่าเป็นจ้างแรงงานหรือจ้างทำของกำหนดกฎหมายที่ใช้บังคับ พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานใช้บังคับกับจ้างแรงงานแต่ไม่ใช้กับจ้างทำของ สำหรับประชาชนทั่วไป: หากถูกว่าจ้างให้ให้บริการต่อเนื่องภายใต้การกำกับของนายจ้าง อาจถือเป็นลูกจ้างแม้สัญญาจะใช้ชื่ออื่น
ความเป็นมาทางกฎหมาย
บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับเดิม ไม่มีการแก้ไขสาระสำคัญในภายหลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7084/2548 (2005)
ผู้ถือหุ้นของบริษัทนายจ้างเพียงอย่างเดียวไม่ถือเป็น 'นายจ้าง' ตามมาตรา 575 และไม่ต้องรับผิดส่วนตัวต่อสิทธิตามกฎหมายแรงงาน
ผู้ถือหุ้นของบริษัทนายจ้างซึ่งไม่ได้ตกลงรับบริการด้วยตนเองไม่ใช่นายจ้างตามมาตรา 575 หรือ พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน จึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าชดเชยหรือสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
คำถามที่พบบ่อย
จ้างแรงงาน (มาตรา 575) แตกต่างจากจ้างทำของ (มาตรา 587) อย่างไร?
ในจ้างแรงงาน ลูกจ้างทำงานต่อเนื่องภายใต้การกำกับของนายจ้างและได้รับค่าจ้างตามเวลา ในจ้างทำของ ผู้รับจ้างตกลงส่งมอบผลงานที่กำหนดและได้รับสินจ้างเมื่องานสำเร็จ ความแตกต่างนี้สำคัญเพราะ พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานใช้บังคับกับจ้างแรงงานเท่านั้น