มาตรา 700
ตัวบทกฎหมาย
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๒๐) พ.ศ. ๒๕๕๗ [29]
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 700 เป็นส่วนหนึ่งของบรรพ 3 (เอกเทศสัญญา) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เนื้อหานี้รอการจัดทำหมายเหตุของสำนักงาน ตัวบทภาษาไทยข้างต้นคัดลอกจากต้นฉบับของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
ทนายความ: หากผู้ให้กู้ต้องการขยายเวลาชำระหนี้และยังคงความรับผิดของผู้ค้ำประกัน ต้องได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้ค้ำประกัน การตกลงขยายเวลาระหว่างเจ้าหนี้และลูกหนี้โดยไม่มีผู้ค้ำประกันยินยอมทำให้ผู้ค้ำประกันหลุดพ้น ประชาชนทั่วไป: หากธนาคารและผู้กู้ตกลงขยายเวลาโดยไม่ถามคุณ คุณอาจหลุดพ้นจากการค้ำประกันหลังกำหนดเดิม
ความเป็นมาทางกฎหมาย
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 20) พ.ศ. 2557 ซึ่งกำหนดให้การขยายเวลาชำระหนี้โดยเจ้าหนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้ค้ำประกันทำให้ผู้ค้ำประกันหลุดพ้นจากความรับผิดที่เกิดขึ้นหลังกำหนดเดิม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 181/2542 (1999)
ผู้ค้ำประกันที่ยินยอมล่วงหน้าในสัญญาต่อการขยายเวลาในอนาคตยังคงผูกพันแม้เจ้าหนี้ขยายเวลาในภายหลัง
สัญญาค้ำประกันระบุชัดเจนว่าหากเจ้าหนี้ผ่อนเวลาชำระหนี้ไม่ว่ากรณีใด ผู้ค้ำประกันยินยอมและยังคงผูกพัน ศาลวินิจฉัยว่าการยินยอมล่วงหน้าในสัญญาทำให้ผู้ค้ำประกันยังคงผูกพันแม้ขยายเวลาในภายหลัง
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา