The Supreme Court convicted the defendant under Section 277, holding that a คำพิพากษาฎีกาที่ 6612/2552: จำเลยกระทำชำเราเด็กหญิงอายุต่ำกว่าสิบห้าปี จำเลยอ้างว่าผู้เสียหายยินยอ
⚖️ Key Takeaway ⚖️ ประเด็นสำคัญ
The Supreme Court convicted the defendant under Section 277, holding that a minor under the age of fifteen cannot give legally valid consent to sexual intercourse. The legislative purpose of Section 277 is to protect children who, by reason of their age, are deemed incapable of making a fully informed decision regarding sexual acts. Therefore, the consent or willingness of the minor is irrelevant to the commission of the offense. The offense is complete upon the act of sexual intercourse with a person under fifteen, regardless of the circumstances.
ศาลฎีกาพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 277 เด็กอายุต่ำกว่าสิบห้าปีไม่สามารถให้ความยินยอมที่ชอบด้วยกฎหมายในการกระทำชำเราได้ เจตนารมณ์ของมาตรา 277 คือคุ้มครองเด็กซึ่งโดยอายุยังไม่สามารถตัดสินใจเรื่องการกระทำทางเพศได้อย่างรอบคอบ ความยินยอมของเด็กจึงไม่เกี่ยวข้องกับการกระทำความผิด ความผิดสำเร็จเมื่อมีการกระทำชำเราบุคคลอายุต่ำกว่าสิบห้าปี
Executive Summary บทสรุปผู้บริหาร
ข้อเท็จจริงของคดี ข้อเท็จจริง
Court's Holding (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)
The Supreme Court convicted the defendant under Section 277, holding that a minor under the age of fifteen cannot give legally valid consent to sexual intercourse. The legislative purpose of Section 277 is to protect children who, by reason of their age, are deemed incapable of making a fully informed decision regarding sexual acts. Therefore, the consent or willingness of the minor is irrelevant to the commission of the offense. The offense is complete upon the act of sexual intercourse with a person under fifteen, regardless of the circumstances.
ศาลฎีกาพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 277 เด็กอายุต่ำกว่าสิบห้าปีไม่สามารถให้ความยินยอมที่ชอบด้วยกฎหมายในการกระทำชำเราได้ เจตนารมณ์ของมาตรา 277 คือคุ้มครองเด็กซึ่งโดยอายุยังไม่สามารถตัดสินใจเรื่องการกระทำทางเพศได้อย่างรอบคอบ ความยินยอมของเด็กจึงไม่เกี่ยวข้องกับการกระทำความผิด ความผิดสำเร็จเมื่อมีการกระทำชำเราบุคคลอายุต่ำกว่าสิบห้าปี
Legal Analysis การวิเคราะห์ทางกฎหมาย
Code Sections Referenced มาตราที่อ้างอิง
💡 What This Means for You 💡 สิ่งที่หมายถึงสำหรับคุณ
คำถามที่พบบ่อย เลย
How does Thai law define and punish sexual offenses? กฎหมายไทยนิยามและลงโทษความผิดทางเพศอย่างไร?
In Decision 6612/2552, The Supreme Court convicted the defendant under Section 277, holding that a minor under the age of fifteen cannot give legally valid consent to sexual intercourse. The legislative purpose of Section 277 is to protect children who, by reason of their age, are deemed incapable of making a fully inform
ศาลฎีกาวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 6612/2552 เกี่ยวกับมาตรา 277
ข้อสงวนสิทธิ์: The English translations provided on this website are unofficial and for informational purposes only. The authoritative text of Thai statutes is in the Thai language as published in the Royal Thai Government Gazette (รัชกิตชันนุเบกษา). This content does not constitute legal advice. For specific legal questions, consult a qualified Thai attorney.
Copyright © 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. The Thai statutory text (ตัวบทกฎหมาย) and the original Thai-language Supreme Court (Dika) decisions are in the public domain as published in the Royal Thai Government Gazette (ราชกิจจานุเบกษา) pursuant to Section 7 of the Copyright Act B.E. 2537 (1994). All other content — including English translations, Supreme Court (Dika) decision summaries, legal annotations, cross-references, commentary, and editorial analysis — is the copyrighted intellectual property of ไทยลอว์ออนไลน์ and its editors, เซบาสเตียน เอช. บรูสโซ (LL.B.) and Wichuda Atthatmethakon (LL.M.). Unauthorized reproduction or distribution is prohibited.
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ไว้ในเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการและมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้น ตัวบทกฎหมายที่เป็นทางการคือภาษาไทยตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะ กรุณาปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติ
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด ตัวบทกฎหมายภาษาไทยและคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติ ตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่นทั้งหมด ได้แก่ คำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำพิพากษาศาลฎีกา คำอธิบายกฎหมาย การอ้างอิงข้าม ข้อวิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางบรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และบรรณาธิการ เซบาสเตียง อ็อง บรูโซ (LL.B.) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต