Point de repère คำพิพากษาสำคัญ Code civil et commercialป.พ.พ. Décision 3772/2565 คำพิพากษาที่ 3772/2565 2022 (BE 2565)

Le père peut déposer une nouvelle demande de reconnaissance de paternité si la procédure précédente s'est terminée par un règlement à l'amiable plutôt que par un jugement. ฟ้องพิสูจน์บุตร คดีก่อนเลิกโดยการตกลงไม่ใช่การวินิจฉัยชี้ขาด ไม่ใช่ฟ้องซ้ำ

Sections du CCC : มาตรา ป.พ.พ.:

⚖️ Points clés à retenir ⚖️ ประเด็นสำคัญ

A compromis cela met fin aux procédures antérieures sans trancher les litiges qu'elles comportent. Lorsque les parties ont seulement convenu de s'arrêter, et que le tribunal a rendu un jugement par consentement sans déterminer si les enfants étaient ceux du demandeur, une nouvelle action soulevant cette question ne constitue pas un nouveau procès portant sur une affaire déjà jugée et n'est pas interdite par l'article 148 du Code de procédure civile. Code civil et commercial L'article 1547 fait d'un enfant né de parents non mariés l'enfant légitime du père dans trois cas distincts : les parents se marient par la suite, le père enregistre l'enfant comme étant le sien, ou le tribunal rend un jugement établissant que l'enfant est le sien. Ces voies sont indépendantes, de sorte qu'un père qui a abandonné la voie de l'enregistrement dans l'affaire précédente peut toujours demander un jugement au tribunal, et agir ainsi est dans l'intérêt de l'enfant. Une telle action n'est pas non plus une demande liée à l'exécution du jugement précédent, de sorte que l'article 7, paragraphe 2, n'impose pas qu'elle soit intentée devant le tribunal qui a rendu ce jugement. La conséquence est uniquement procédurale : l'affaire est renvoyée pour être jugée sur la base des preuves, et la paternité demeure indécidée.

ป.พ.พ. มาตรา 1547 บัญญัติเหตุที่ทำให้เด็กอันเกิดจากบิดามารดาที่มิได้สมรสกันเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของบิดา 3 กรณี ได้แก่ บิดามารดาสมรสกันภายหลัง บิดาจดทะเบียนว่าเป็นบุตร หรือศาลพิพากษาว่าเป็นบุตร แม้คดีเดิมโจทก์ไม่ติดใจจดทะเบียนเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย แต่ยังมีกรณีที่จะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายได้โดยคำพิพากษาของศาล โจทก์ฟ้องคดีนี้เพื่อขอให้ศาลพิพากษาว่าผู้เยาว์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำ การที่คู่ความตกลงยุติคดีเดิมและศาลพิพากษาตามยอมโดยมิได้วินิจฉัยชี้ขาดประเด็นความเป็นบุตร ย่อมไม่เป็นการรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยแล้ว ฟ้องคดีใหม่จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำตาม ป.วิ.พ. มาตรา 148 ประกอบ พ.ร.บ.ศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553 มาตรา 6 ทั้งคำฟ้องเช่นนี้มิใช่คำฟ้องที่เสนอเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาในคดีเดิมอันจะต้องยื่นต่อศาลเดิมตามมาตรา 7 (2) โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องต่อศาลชั้นต้นได้ ผลของคำวินิจฉัยเป็นเรื่องวิธีพิจารณาเท่านั้น คดีย้อนกลับไปสืบพยานและประเด็นความเป็นบุตรยังไม่ได้รับการวินิจฉัย

Résumé exécutif บทสรุปผู้บริหาร

Le père avait poursuivi la mère en justice devant le tribunal central des mineurs et de la famille en 2560 en lui demandant de déclarer ses deux filles ses enfants légitimes, de la déchoir pouvoir parental et à ce que les enfants lui soient confiés ; elle l'avait poursuivi en justice pour obtenir le retour de l'un d'eux. Les deux affaires ont été jointes et se sont soldées par un compromis le 20 juin 2560, dans lequel elle a renoncé à ses demandes de pension alimentaire et de frais de scolarité, et il a renoncé à poursuivre l'enregistrement des enfants comme légitimes. Le tribunal a rendu un jugement par consentement et cette affaire est devenue définitive. Il a alors intenté la présente action devant le tribunal pour la jeunesse et la famille de Prachinburi pour les trois mêmes chefs de demande, et elle a formé une demande reconventionnelle en paiement de 14 000 000 de bahts au titre des arriérés de pension alimentaire et de 200 000 bahts par mois et par enfant pour l'avenir. Elle a également demandé au tribunal de statuer, à titre liminaire, sur le fait que la nouvelle action était irrecevable. Le tribunal de première instance a fait droit à cette demande, a refusé d'entendre toute preuve et a rejeté l'affaire. La Cour d'appel des affaires spécialisées a annulé ce jugement et renvoyé l'affaire pour être jugée sur pièces, et la Cour suprême a confirmé cette décision. Les procédures antérieures n'avaient jamais déterminé si les filles étaient ses enfants : les parties avaient simplement convenu d'arrêter, et un jugement d'accord parties actant cela ne constitue pas une décision sur le fond. L'article 1547 du Code civil et commercial prévoit trois voies distinctes par lesquelles un enfant né hors mariage devient l'enfant légitime du père : le mariage ultérieur des parents, l'enregistrement de l'enfant par le père ou un jugement du tribunal ; par conséquent, l'abandon de la voie de l'enregistrement laissait ouverte la voie judiciaire, et y recourir est dans l'intérêt des enfants plutôt que de constituer une nouvelle instance sur une question déjà jugée. L'action n'est donc pas irrecevable en vertu de l'article 148 du Code de procédure civile. Il ne s'agit pas non plus d'une réclamation liée à l'exécution du jugement précédent, qui, en vertu de l'article 7 (2), aurait dû être déposée auprès du tribunal qui l'a rendu, de sorte que le tribunal de Prachinburi pouvait en connaître. Rien concernant la paternité des enfants n'ayant encore été tranché, l'affaire est renvoyée devant le tribunal de première instance pour l'administration des preuves.
โจทก์บิดาเคยฟ้องจำเลยมารดาต่อศาลเยาวชนและครอบครัวกลางเมื่อปี 2560 ขอให้ศาลพิพากษาว่าผู้เยาว์ทั้งสองเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ ให้ถอนอำนาจปกครองของจำเลย และให้ส่งมอบบุตร ส่วนจำเลยฟ้องเรียกบุตรคืน ศาลรวมพิจารณาแล้วคู่ความทำสัญญาประนีประนอมยอมความเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2560 โดยจำเลยไม่ติดใจค่าอุปการะเลี้ยงดูและค่าการศึกษา และโจทก์ไม่ติดใจจดทะเบียนผู้เยาว์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย ศาลพิพากษาตามยอมและคดีถึงที่สุด ต่อมาโจทก์ฟ้องคดีนี้ต่อศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดปราจีนบุรีด้วยคำขอเดิมทั้งสามข้อ จำเลยฟ้องแย้งเรียกค่าอุปการะเลี้ยงดูย้อนหลัง 14,000,000 บาท และเดือนละ 200,000 บาทต่อคนต่อไป ทั้งขอให้วินิจฉัยชี้ขาดเบื้องต้นว่าเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานและพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้สืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน โดยวินิจฉัยว่าคดีเดิมศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดว่าผู้เยาว์เป็นบุตรโจทก์หรือไม่ เป็นเพียงการตกลงยุติคดี จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำตาม ป.วิ.พ. มาตรา 148 ประกอบ พ.ร.บ.ศาลเยาวชนและครอบครัวฯ มาตรา 6 ทั้ง ป.พ.พ. มาตรา 1547 มีเหตุให้เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย 3 กรณี แม้ไม่ติดใจการจดทะเบียน ก็ยังมีทางที่จะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายโดยคำพิพากษาของศาล อันเป็นประโยชน์แก่ผู้เยาว์ และคำฟ้องคดีนี้มิใช่คำฟ้องเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีในคดีเดิม ตามมาตรา 7 (2) โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องต่อศาลชั้นต้น ทั้งนี้ ประเด็นความเป็นบุตรยังไม่ได้รับการวินิจฉัย คดีกลับไปสืบพยานที่ศาลชั้นต้น

Décision de la Cour (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

Une transaction qui met fin à une procédure antérieure ne tranche pas les litiges qui en faisaient l'objet. Lorsque les parties ont seulement convenu d'arrêter [la procédure] et que le tribunal a rendu un jugement par consentement sans statuer sur la question de savoir si les enfants étaient ceux du demandeur, une nouvelle action soulevant cette question ne constitue pas un nouveau procès portant sur une affaire déjà jugée et n'est pas proscrite par l'article 148 du Code de procédure civile. L'article 1547 du Code civil et commercial dispose qu'un enfant né de parents non mariés entre eux devient l'enfant légitime du père dans trois cas distincts : les parents se marient ultérieurement, le père enregistre l'enfant comme étant le sien, ou le tribunal rend un jugement établissant que l'enfant est le sien. Ces voies sont indépendantes, de sorte qu'un père qui a abandonné la voie de l'enregistrement dans l'affaire précédente peut toujours demander un jugement au tribunal, et agir ainsi est dans l'intérêt de l'enfant. Une telle action n'est pas non plus une demande liée à l'exécution du jugement précédent, de sorte que l'article 7, paragraphe 2, n'impose pas qu'elle soit intentée devant le tribunal qui a rendu ce jugement. La conséquence est purement procédurale : l'affaire est renvoyée pour être jugée sur la base des preuves, et la paternité demeure indécidée.
ป.พ.พ. มาตรา 1547 บัญญัติเหตุที่ทำให้เด็กอันเกิดจากบิดามารดาที่มิได้สมรสกันเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของบิดา 3 กรณี ได้แก่ บิดามารดาสมรสกันภายหลัง บิดาจดทะเบียนว่าเป็นบุตร หรือศาลพิพากษาว่าเป็นบุตร แม้คดีเดิมโจทก์ไม่ติดใจจดทะเบียนเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย แต่ยังมีกรณีที่จะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายได้โดยคำพิพากษาของศาล โจทก์ฟ้องคดีนี้เพื่อขอให้ศาลพิพากษาว่าผู้เยาว์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำ การที่คู่ความตกลงยุติคดีเดิมและศาลพิพากษาตามยอมโดยมิได้วินิจฉัยชี้ขาดประเด็นความเป็นบุตร ย่อมไม่เป็นการรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยแล้ว ฟ้องคดีใหม่จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำตาม ป.วิ.พ. มาตรา 148 ประกอบ พ.ร.บ.ศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553 มาตรา 6 ทั้งคำฟ้องเช่นนี้มิใช่คำฟ้องที่เสนอเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาในคดีเดิมอันจะต้องยื่นต่อศาลเดิมตามมาตรา 7 (2) โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องต่อศาลชั้นต้นได้ ผลของคำวินิจฉัยเป็นเรื่องวิธีพิจารณาเท่านั้น คดีย้อนกลับไปสืบพยานและประเด็นความเป็นบุตรยังไม่ได้รับการวินิจฉัย

Décision de la Cour plénière คำพิพากษาฉบับเต็ม

Voici le texte intégral de l'arrêt n° 3772/2565 de la Cour suprême. Source : deka.supremecourt.or.th ต่อไปนี้คือคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3772/2565 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th

Une traduction anglaise est en cours de préparation et sera bientôt disponible.

แม้คดีนี้โจทก์จะฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า ผู้เยาว์ทั้งสองเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ ให้ถอนอำนาจปกครองบุตรของจำเลย และให้จำเลยส่งมอบบุตรผู้เยาว์ทั้งสองให้แก่โจทก์อันเป็นคำขอเช่นเดียวกับคำขอในคดีเดิม ซึ่งมีประเด็นว่าผู้เยาว์ทั้งสองเป็นบุตรของโจทก์หรือไม่ และมีเหตุที่จะถอนอำนาจปกครองบุตรของจำเลยกับให้จำเลยส่งมอบบุตรผู้เยาว์ทั้งสองแก่โจทก์หรือไม่ แต่ประเด็นในคดีเดิมที่ว่า ผู้เยาว์ทั้งสองเป็นบุตรของโจทก์หรือไม่ ศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดเนื่องจากโจทก์ตกลงไม่ติดใจจดทะเบียนบุตรผู้เยาว์ทั้งสองเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย และมิได้มีการตกลงยอมรับกันในประเด็นข้ออื่น อันพอจะถือได้ว่าศาลได้มีคำวินิจฉัยในคดีดังกล่าวแล้ว กรณีจึงเป็นเรื่องที่โจทก์และจำเลยตกลงยุติคดีไม่ดำเนินการต่อในคดีเดิมเท่านั้น ยังถือไม่ได้ว่าศาลมีคำวินิจฉัยชี้ขาดประเด็นแห่งคดีในคดีเดิมแล้ว ประกอบกับ ป.พ.พ. มาตรา 1547 ได้บัญญัติถึงเหตุที่ทำให้เด็กอันเกิดจากบิดามารดาที่มิได้สมรสกันว่าจะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของบิดาต่อเมื่อบิดามารดาได้สมรสกันในภายหลัง หรือบิดาได้จดทะเบียนว่าเป็นบุตร หรือศาลพิพากษาว่าเป็นบุตร รวม 3 กรณีด้วยกัน ถึงแม้ว่าคดีเดิมโจทก์ไม่ติดใจจดทะเบียนผู้เยาว์ทั้งสองเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ แต่ยังมีกรณีที่ผู้เยาว์ทั้งสองจะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ได้โดยคำพิพากษาของศาล การที่โจทก์ฟ้องคดีนี้เพื่อขอให้ศาลพิพากษาว่า ผู้เยาว์ทั้งสองเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ย่อมเป็นประโยชน์ต่อผู้เยาว์ทั้งสอง มิใช่การรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันตาม ป.วิ.พ. มาตรา 148 ประกอบ พ.ร.บ.ศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553 มาตรา 6 ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ ทั้งคำฟ้องคดีนี้มิใช่คำฟ้องที่เสนอเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งในคดีเดิม อันจะต้องยื่นต่อศาลเดิมตาม ป.วิ.พ. มาตรา 7 (2) ประกอบ พ.ร.บ.ศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553 มาตรา 6 โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้น โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาว่าเด็กหญิง ต. และเด็กหญิง อ. เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ ให้ถอนอำนาจปกครองบุตรผู้เยาว์ทั้งสองของจำเลย โดยให้โจทก์เป็นผู้ใช้อำนาจปกครองบุตรผู้เยาว์ทั้งสองแต่เพียงผู้เดียว และให้จำเลยส่งมอบบุตรผู้เยาว์ทั้งสองให้แก่โจทก์ จำเลยให้การและฟ้องแย้งขอให้ยกฟ้องและขอให้บังคับโจทก์จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรผู้เยาว์ทั้งสองคนละ 200,000 บาท ต่อเดือน นับแต่เดือนพฤศจิกายน 2559 จนถึงวันฟ้องแย้ง เป็นเวลา 35 เดือน รวมเป็นเงิน 14,000,000 บาท และให้โจทก์จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรผู้เยาว์ทั้งสองคนละ 200,000 บาท ต่อเดือน นับแต่เดือนพฤศจิกายน 2562 เป็นต้นไปจนกว่าบุตรผู้เยาว์ทั้งสองจะบรรลุนิติภาวะหรือจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งขอให้ยกฟ้องแย้ง ระหว่างพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาข้อกฎหมายเบื้องต้นว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำกับคดีแพ่งหมายเลขดำที่ พ.474/2560 และ พ.564/2560 หมายเลขแดงที่ พ.923/2560 และ พ.924/2560 ของศาลเยาวชนและครอบครัวกลางหรือไม่ โดยคู่ความแถลงรับข้อเท็จจริงว่า เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2560 โจทก์เคยฟ้องจำเลยต่อศาลเยาวชนและครอบครัวกลางเป็นคดีแพ่งหมายเลขดำที่ พ.474/2560 เรื่อง รับรองบุตรผู้เยาว์ทั้งสอง ให้ถอนอำนาจปกครองบุตรของจำเลย ให้โจทก์เป็นผู้ใช้อำนาจปกครองบุตรผู้เยาว์ทั้งสองแต่เพียงผู้เดียว และให้จำเลยส่งมอบบุตรผู้เยาว์ทั้งสองแก่โจทก์ ส่วนจำเลยฟ้องโจทก์ต่อศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2560 เป็นคดีแพ่งหมายเลขดำที่ พ.564/2560 เรื่อง เรียกบุตรคืน ต่อมาศาลมีคำสั่งให้รวมการพิจารณาคดีทั้งสองเข้าด้วยกัน และโจทก์กับจำเลยตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความ ศาลมีคำพิพากษาตามยอมเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2560 เป็นคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ พ.923/2560 คดีถึงที่สุดแล้ว โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ โจทก์ยื่นคำคัดค้าน ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว จึงมีคำสั่งงดการสืบพยานโจทก์และพยานจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์และพยานจำเลยแล้วมีคำพิพากษาไปตามรูปคดี ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา โดยได้รับอนุญาตจากศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีเยาวชนและครอบครัววินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นที่ยุติในเบื้องต้นว่า ก่อนโจทก์ฟ้องคดีนี้โจทก์เคยยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง ขอให้พิพากษาว่า เด็กหญิง ต. และเด็กหญิง อ. เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ ให้ถอนอำนาจปกครองบุตรของจำเลย และให้โจทก์เป็นผู้ใช้อำนาจปกครองเพียงผู้เดียว เป็นคดีแพ่งหมายเลขดำที่ พ.474/2560 และจำเลยฟ้องโจทก์ต่อศาลเยาวชนและครอบครัวกลางขอให้โจทก์นำเด็กหญิง ต. คืนให้แก่จำเลย เป็นคดีแพ่งหมายเลขดำที่ พ.564/2560 ศาลมีคำสั่งรวมการพิจารณาคดีทั้งสองสำนวนโดยต่อมาโจทก์กับจำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความว่า จำเลยตกลงไม่ติดใจเรียกร้องค่าอุปการะเลี้ยงดูและค่าการศึกษาของบุตรผู้เยาว์ทั้งสอง ส่วนโจทก์ไม่ติดใจจดทะเบียนบุตรผู้เยาว์ทั้งสองเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย และศาลมีคำพิพากษาตามยอม คดีถึงที่สุด คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำหรือไม่ และโจทก์มีอำนาจยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้นหรือไม่ เห็นว่า แม้คดีนี้โจทก์จะฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าเด็กหญิง ต. และเด็กหญิง อ. เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ ให้ถอนอำนาจปกครองบุตรของจำเลย และให้จำเลยส่งมอบบุตรผู้เยาว์ทั้งสองให้แก่โจทก์อันเป็นคำขอเช่นเดียวกับคำขอในคดีแพ่งหมายเลขดำที่ พ.474/2560 ของศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง ซึ่งมีประเด็นว่าเด็กหญิง ต. และเด็กหญิง อ. เป็นบุตรของโจทก์หรือไม่ และมีเหตุที่จะถอนอำนาจปกครองบุตรของจำเลยกับให้จำเลยส่งมอบบุตรผู้เยาว์ทั้งสองแก่โจทก์หรือไม่ แต่ประเด็นในคดีแพ่งหมายเลขดำที่ พ.474/2560 ของศาลเยาวชนและครอบครัวกลางที่ว่าเด็กหญิง ต. และเด็กหญิง อ. เป็นบุตรของโจทก์หรือไม่ ศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดเนื่องจากโจทก์ตกลงไม่ติดใจจดทะเบียนบุตรผู้เยาว์ทั้งสองเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย และมิได้มีการตกลงยอมรับกันในประเด็นข้ออื่น อันพอจะถือได้ว่าศาลได้มีคำวินิจฉัยในคดีดังกล่าวแล้ว กรณีจึงเป็นเรื่องที่โจทก์และจำเลยตกลงยุติคดีไม่ดำเนินการต่อในคดีเดิมเท่านั้น ยังถือไม่ได้ว่าศาลมีคำวินิจฉัยชี้ขาดประเด็นแห่งคดีในคดีหมายเลขดำที่ พ.474/2560 หมายเลขแดงที่ พ.923/2560 ของศาลเยาวชนและครอบครัวกลางแล้ว ประกอบกับประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1547 ได้บัญญัติถึงเหตุที่ทำให้เด็กอันเกิดจากบิดามารดาที่มิได้สมรสกันว่าจะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของบิดาต่อเมื่อบิดามารดาได้สมรสกันในภายหลังหรือบิดาได้จดทะเบียนว่าเป็นบุตรหรือศาลพิพากษาว่าเป็นบุตร รวม 3 กรณีด้วยกัน ถึงแม้ว่าคดีเดิมโจทก์ไม่ติดใจจดทะเบียนเด็กหญิง ต. และเด็กหญิง อ. เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ แต่ยังมีกรณีที่เด็กหญิง ต. และเด็กหญิง อ. จะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ได้โดยคำพิพากษาของศาล การที่โจทก์ฟ้องคดีนี้เพื่อขอให้ศาลพิพากษาว่าเด็กหญิง ต. และเด็กหญิง อ. เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ย่อมเป็นประโยชน์ต่อผู้เยาว์ทั้งสอง มิใช่การรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 ประกอบพระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553 มาตรา 6 ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ ทั้งคำฟ้องคดีนี้มิใช่คำฟ้องที่เสนอเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งในคดีเดิม อันจะต้องยื่นต่อศาลเยาวชนและครอบครัวกลางตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 7 (2) ประกอบพระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553 มาตรา 6 โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้น ที่ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษพิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นฎีกาให้เป็นพับ

Articles de code cités มาตราที่อ้างอิง

Foire aux questions คำถามที่พบบ่อย

Quel est le principe juridique énoncé dans la décision 3772/2565 ? คำพิพากษาฎีกาที่ 3772/2565 วินิจฉัยอย่างไร?

Une transaction qui met fin à une procédure antérieure ne tranche pas les litiges qui en faisaient l'objet. Lorsque les parties ont seulement convenu d'arrêter [la procédure] et que le tribunal a rendu un jugement par consentement sans statuer sur la question de savoir si les enfants étaient ceux du demandeur, une nouvelle action soulevant cette question ne constitue pas un nouveau procès portant sur une affaire déjà jugée et n'est pas proscrite par l'article 148 du Code de procédure civile. L'article 1547 du Code civil et commercial dispose qu'un enfant né de parents non mariés entre eux devient l'enfant légitime du père dans trois cas distincts : les parents se marient ultérieurement, le père enregistre l'enfant comme étant le sien, ou le tribunal rend un jugement établissant que l'enfant est le sien. Ces voies sont indépendantes, de sorte qu'un père qui a abandonné la voie de l'enregistrement dans l'affaire précédente peut toujours demander un jugement au tribunal, et agir ainsi est dans l'intérêt de l'enfant. Une telle action n'est pas non plus une demande liée à l'exécution du jugement précédent, de sorte que l'article 7, paragraphe 2, n'impose pas qu'elle soit intentée devant le tribunal qui a rendu ce jugement. La conséquence est purement procédurale : l'affaire est renvoyée pour être jugée sur la base des preuves, et la paternité demeure indécidée.

ป.พ.พ. มาตรา 1547 บัญญัติเหตุที่ทำให้เด็กอันเกิดจากบิดามารดาที่มิได้สมรสกันเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของบิดา 3 กรณี ได้แก่ บิดามารดาสมรสกันภายหลัง บิดาจดทะเบียนว่าเป็นบุตร หรือศาลพิพากษาว่าเป็นบุตร แม้คดีเดิมโจทก์ไม่ติดใจจดทะเบียนเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย แต่ยังมีกรณีที่จะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายได้โดยคำพิพากษาของศาล โจทก์ฟ้องคดีนี้เพื่อขอให้ศาลพิพากษาว่าผู้เยาว์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของโจทก์ จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำ การที่คู่ความตกลงยุติคดีเดิมและศาลพิพากษาตามยอมโดยมิได้วินิจฉัยชี้ขาดประเด็นความเป็นบุตร ย่อมไม่เป็นการรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยแล้ว ฟ้องคดีใหม่จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำตาม ป.วิ.พ. มาตรา 148 ประกอบ พ.ร.บ.ศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553 มาตรา 6 ทั้งคำฟ้องเช่นนี้มิใช่คำฟ้องที่เสนอเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาในคดีเดิมอันจะต้องยื่นต่อศาลเดิมตามมาตรา 7 (2) โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องต่อศาลชั้นต้นได้ ผลของคำวินิจฉัยเป็นเรื่องวิธีพิจารณาเท่านั้น คดีย้อนกลับไปสืบพยานและประเด็นความเป็นบุตรยังไม่ได้รับการวินิจฉัย

Le père a-t-il gain de cause dans son affaire de paternité dans la décision 3772/2565 ? คดีนี้โจทก์ชนะคดีพิสูจน์ความเป็นบุตรแล้วหรือไม่

Non, et la décision ne dit pas qu'il l'a fait. Elle établit seulement que son action peut continuer : l'affaire précédente s'était soldée par un compromis qui n'a rien tranché sur la paternité, de sorte que la nouvelle demande n'est pas irrecevable, et elle a été correctement introduite devant le tribunal de Prachinburi plutôt que devant le tribunal qui avait approuvé le compromis. La Cour suprême a confirmé l'ordonnance de la Cour d'appel renvoyant l'affaire devant le tribunal de première instance pour entendre les preuves. La question de savoir si les filles sont ses enfants reste indécise.

ยังไม่ได้ชนะ และคำพิพากษาก็มิได้วินิจฉัยเช่นนั้น คดีนี้วินิจฉัยเพียงว่าฟ้องของโจทก์ดำเนินต่อไปได้ เพราะคดีเดิมจบลงด้วยสัญญาประนีประนอมยอมความซึ่งมิได้วินิจฉัยประเด็นความเป็นบุตร จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำ และยื่นต่อศาลจังหวัดปราจีนบุรีได้โดยชอบ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษที่ให้ย้อนสำนวนไปสืบพยาน ประเด็นความเป็นบุตรจึงยังไม่ได้รับการวินิจฉัย

paternité Thaïlande article 1547 ccc légitimation de la Thaïlande res judicata paternité

📖 Pour en savoir plus, consultez ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

Sébastien H. Brousseau LL.B., B.Sc. Consultant juridique étranger
Wichuda Atthatmethakon LL.M. Avocat et notaire thaïlandais

Examiné et annoté par des professionnels du droit qualifiés ayant plus de 18 ans d'expérience en droit thaïlandais.

ตรวจสอบและอธิบายโดยผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายที่มีประสบการณ์การปฏิบัติงานด้านกฎหมายไทยมากกว่า 18 ปี

Clause de non-responsabilité: Les traductions anglaises fournies sur ce site Web sont non officielles et à titre informatif uniquement. Le texte faisant foi des lois thaïlandaises est en langue thaïe tel que publié dans la Gazette royale thaïlandaise (RatchakitchanubeksaCe contenu ne constitue pas un avis juridique. Pour toute question juridique spécifique, veuillez consulter un avocat thaïlandais qualifié.

Droits d'auteur © 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. Le texte statutaire thaïlandais (ตัวบทกฎหมาย) et les décisions originales de la Cour suprême (Dika) en langue thaïe sont dans le domaine public telles que publiées dans la Gazette du gouvernement royal thaïlandais (ราชกิจจานุเบกษา) conformément à l'article 7 de la loi sur le droit d'auteur de 2537 (1994). Tout le reste du contenu, y compris les traductions en anglais, les résumés des décisions de la Cour suprême (Dika), les annotations juridiques, les renvois, les commentaires et l'analyse éditoriale, constitue la propriété intellectuelle protégée par le droit d'auteur de ThaiLawOnline et ses rédacteurs, Sébastien H. Brousseau (LL.B.) et Wichuda Atthatmethakon (LL.M.). Toute reproduction ou distribution non autorisée est interdite.

ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ไว้ในเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการและมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้น ตัวบทกฎหมายที่เป็นทางการคือภาษาไทยตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะ กรุณาปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติ

ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด ตัวบทกฎหมายภาษาไทยและคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติ ตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่นทั้งหมด ได้แก่ คำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำพิพากษาศาลฎีกา คำอธิบายกฎหมาย การอ้างอิงข้าม ข้อวิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางบรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ThaiLawOnline และบรรณาธิการ เซบาสเตียง อ็อง บรูโซ (LL.B.) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต

Retour en haut de la page
WhatsApp LINE Appeler Rendez-vous