มาตรา 1419 — หน้าที่ของผู้ทรงสิทธิเก็บกิน
ตัวบทกฎหมาย
ถ้าทรัพย์สินสลายไปโดยไม่ได้ค่าทดแทนไซร้ ท่านว่าเจ้าของไม่จำต้องทำให้คืนดี แต่ถ้าเจ้าของทำให้ทรัพย์สินคืนดีขึ้นเพียงใด ท่านว่าสิทธิเก็บกินก็กลับมีขึ้นเพียงนั้นถ้าได้ค่าทดแทนไซร้ ท่านว่าเจ้าของหรือผู้ทรงสิทธิเก็บกิน ต้องให้ทรัพย์สินคืนดีเพียงที่สามารถทำได้ตามจำนวนเงินค่าทดแทนที่ได้รับ และสิทธิเก็บกินกลับมีขึ้นเพียงที่ทรัพย์สินกลับคืนดี แต่ถ้าพ้นวิสัยที่จะทำให้กลับคืนดีได้ สิทธิเก็บกินก็เป็นอันสิ้นไป และค่าทดแทนนั้นต้องแบ่งกันระหว่างเจ้าของทรัพย์สิน และผู้ทรงสิทธิเก็บกินตามส่วนแห่งความเสียหายของตนวิธีนี้ให้ใช้บังคับโดยอนุโลมถึงกรณีซึ่งทรัพย์สินถูกบังคับซื้อ และกรณีซึ่งทรัพย์สินสลายไปแต่บางส่วน หรือการทำให้คืนดีนั้นพ้นวิสัยในบางส่วน
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
คำแปลภาษาอังกฤษ
If property is destroyed without compensation being paid, the owner is not bound to restore it; but, if he does so to any extent, the usufruct revives to that extent. If any compensation is paid, the owner or the usufructuary must restore the property so far as it is impossible to do so, having regard to the amount of the compensation received, and the usufruct revives to that extent; but, if restoration is impossible, the usufruct come to an end and the compensation must be divided between the owner and the usufructuary in proportion to the damages suffered by them respectively. The same rules apply mutatis mutandis in case of expropriation as well as in case of partial destruction of the property or of partial impossibility to restore the property.
คำแปลนี้ยังไม่ได้รับการรับรองจากสำนักงาน — โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 1419 กำหนดมาตรฐานการดูแลรักษา "ค่าใช้จ่ายปกติ" — ค่าซ่อมเล็กน้อย ค่าสาธารณูปโภค ภาษีที่ดิน — ตกแก่ผู้ทรงสิทธิเก็บกิน "ค่าใช้จ่ายผิดปกติ" — การซ่อมโครงสร้างใหญ่ การเปลี่ยนระบบที่เสีย — ตกแก่เจ้าของที่ดิน ข้อพิพาทเกิดบ่อยเรื่องค่าใช้จ่ายอยู่ในประเภทใด มาตรฐานคือ งานนั้นรักษาเนื้อแท้ที่มีอยู่หรือไม่ (ภาระผู้ทรงสิทธิ) หรือซ่อม/เปลี่ยนชิ้นส่วนหลักที่เสีย (ภาระเจ้าของที่ดิน)