PrÊt fictif dissimulant une entreprise achetÃĐe par l'intermÃĐdiaire d'actionnaires prÊte-noms thaÃŊlandais : nul et non avenu, et l'argent irrÃĐcupÃĐrable āļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāļāļģāļāļĢāļēāļāļāļēāļĢāļāļ·āđāļāļāļīāļāļāļēāļĢāđāļāļĒāđāļŦāđāļāļāđāļāļĒāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāđāļāļ āđāļāđāļāđāļĄāļāļ° āđāļĨāļ°āđāļĢāļĩāļĒāļāđāļāļīāļāļāļ·āļāđāļĄāđāđāļāđ
âïļ Points clÃĐs à retenir âïļ āļāļĢāļ°āđāļāđāļāļŠāļģāļāļąāļ
Where a loan agreement is a simulated act concealing another transaction, the concealed transaction governs under CCC section 155 paragraph two, and a court that has so found must go on to decide any plea that the concealed transaction is unlawful; the party pleading illegality bears the burden and loses if it cannot prove it. A foreigner's purchase of the whole business of a entreprise thaÃŊlandaise, structured so that Thai nationals hold shares in name only while the foreigner and his son are the real owners of more than half, makes the company a foreigner under section 4 of the Loi sur les entreprises ÃĐtrangÃĻres B.E. 2542 and is a sale whose object is to evade that Act. Its object is expressly prohibited by law and it is void under article 150. A buyer who knew from the outset that he was breaking the law cannot argue that the company could have applied for a foreign business licence, because that route is open only to an honest foreign juristic person. Money paid under the void sale, though papered as a loan, is a payment made in breach of a legal prohibition and cannot be recovered under section 411.
āđāļĄāļ·āđāļāļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāļīāļāđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļģāļāļĢāļēāļāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļ·āđāļ āļāđāļāļāļāļąāļāļāļąāļāļāļēāļĄāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļĩāđāļāļđāļāļāļģāļāļĢāļēāļāļāļēāļĄ āļ.āļ.āļ. āļĄāļēāļāļĢāļē 155 āļ§āļĢāļĢāļāļŠāļāļ āđāļĨāļ°āļĻāļēāļĨāļāļĩāđāļāļąāļāđāļāđāļāļāļąāđāļāļāđāļāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāđāļāđāļāļ§āđāļēāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļĩāđāļāļđāļāļāļģāļāļĢāļēāļāļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļŦāļĢāļ·āļāđāļĄāđāļāļēāļĄāļāļĩāđāļĄāļĩāļāļēāļĢāļāđāļāļŠāļđāđāđāļ§āđ āļāđāļēāļĒāļāļĩāđāļĒāļāļāđāļāļāđāļāļŠāļđāđāļĄāļĩāļ āļēāļĢāļ°āļāļēāļĢāļāļīāļŠāļđāļāļāđ āļŦāļēāļāļāļīāļŠāļđāļāļāđāđāļĄāđāđāļāđāļāđāđāļāđāļāļāđāļēāļĒāđāļāđāļāļāļĩ āļāļēāļĢāļāļĩāđāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļ·āđāļāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļąāđāļāļŦāļĄāļāļāļāļāļāļĢāļīāļĐāļąāļāđāļāļĒāđāļāļĒāđāļŦāđāļāļāđāļāļĒāļĄāļĩāļāļ·āđāļāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāđāļāđāđāļāļĩāļĒāļāđāļāļāļēāļĄ āļŠāđāļ§āļāļāļāļāļąāļāļāļļāļāļĢāđāļāđāļāđāļāđāļēāļāļāļāļŦāļļāđāļāļāļĩāđāđāļāđāļāļĢāļīāļāđāļāļīāļāļāļķāđāļāļŦāļāļķāđāļ āļĒāđāļāļĄāļāļģāđāļŦāđāļāļĢāļīāļĐāļąāļāđāļāđāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļēāļĄāļĄāļēāļāļĢāļē 4 āđāļŦāđāļ āļ.āļĢ.āļ.āļāļēāļĢāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāļāļāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§ āļ.āļĻ. 2542 āļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļĩāđāļāļģāļāļķāđāļāđāļāļ·āđāļāļŦāļĨāļĩāļāđāļĨāļĩāđāļĒāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļąāļāļāļĨāđāļēāļ§āļāļķāļāļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļąāļāđāļāđāļāđāļāļĒāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļĨāļ°āđāļāđāļāđāļĄāļāļ°āļāļēāļĄāļĄāļēāļāļĢāļē 150 āļāļđāđāļāļ·āđāļāļāļĩāđāļĢāļđāđāļāļĒāļđāđāđāļāđāļāđāļāļ§āđāļēāļāđāļēāļāļ·āļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļ°āļāđāļēāļāļ§āđāļēāļāļĢāļīāļĐāļąāļāļāļēāļāļāļāļāļāļļāļāļēāļāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāđāļāđāđāļĄāđāđāļāđ āđāļāļĢāļēāļ°āļāļĢāļāļĩāđāļāđāļāļāļąāđāļāļāđāļāļāđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļļāļāļāļĨāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļĩāđāļŠāļļāļāļĢāļīāļāđāļāđāļēāļāļąāđāļ āđāļāļīāļāļāļĩāđāļāļģāļĢāļ°āļāļēāļĄāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļĩāđāđāļāđāļāđāļĄāļāļ° āđāļĄāđāļāļģāđāļāđāļāļĢāļđāļāđāļāļīāļāļāļđāđ āđāļāđāļāļāļēāļĢāļāļģāļĢāļ°āļŦāļāļĩāđāļāļĩāđāļāđāļēāļāļ·āļāļāđāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ āđāļĢāļĩāļĒāļāļāļ·āļāđāļĄāđāđāļāđāļāļēāļĄāļĄāļēāļāļĢāļē 411
RÃĐsumÃĐ exÃĐcutif āļāļāļŠāļĢāļļāļāļāļđāđāļāļĢāļīāļŦāļēāļĢ
Les faits de l'affaire āļāđāļāđāļāđāļāļāļĢāļīāļ
DÃĐcision de la Cour (Ratio Decidendi) āļāļģāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāļāļāļĻāļēāļĨ (āļŦāļĨāļąāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ)
Where a loan agreement is a simulated act concealing another transaction, the concealed transaction governs under CCC section 155 paragraph two, and a court that has so found must go on to decide any plea that the concealed transaction is unlawful; the party pleading illegality bears the burden and loses if it cannot prove it. A foreigner's purchase of the whole business of a Thai company, structured so that Thai nationals hold shares in name only while the foreigner and his son are the real owners of more than half, makes the company a foreigner under section 4 of the Foreign Business Act B.E. 2542 and is a sale whose object is to evade that Act. Its object is expressly prohibited by law and it is void under section 150. A buyer who knew from the outset that he was breaking the law cannot argue that the company could have applied for a foreign business licence, because that route is open only to an honest foreign juristic person. Money paid under the void sale, though papered as a loan, is a payment made in breach of a legal prohibition and cannot be recovered under section 411.
āđāļĄāļ·āđāļāļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāļīāļāđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļģāļāļĢāļēāļāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļ·āđāļ āļāđāļāļāļāļąāļāļāļąāļāļāļēāļĄāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļĩāđāļāļđāļāļāļģāļāļĢāļēāļāļāļēāļĄ āļ.āļ.āļ. āļĄāļēāļāļĢāļē 155 āļ§āļĢāļĢāļāļŠāļāļ āđāļĨāļ°āļĻāļēāļĨāļāļĩāđāļāļąāļāđāļāđāļāļāļąāđāļāļāđāļāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāđāļāđāļāļ§āđāļēāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļĩāđāļāļđāļāļāļģāļāļĢāļēāļāļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļŦāļĢāļ·āļāđāļĄāđāļāļēāļĄāļāļĩāđāļĄāļĩāļāļēāļĢāļāđāļāļŠāļđāđāđāļ§āđ āļāđāļēāļĒāļāļĩāđāļĒāļāļāđāļāļāđāļāļŠāļđāđāļĄāļĩāļ āļēāļĢāļ°āļāļēāļĢāļāļīāļŠāļđāļāļāđ āļŦāļēāļāļāļīāļŠāļđāļāļāđāđāļĄāđāđāļāđāļāđāđāļāđāļāļāđāļēāļĒāđāļāđāļāļāļĩ āļāļēāļĢāļāļĩāđāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļ·āđāļāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļąāđāļāļŦāļĄāļāļāļāļāļāļĢāļīāļĐāļąāļāđāļāļĒāđāļāļĒāđāļŦāđāļāļāđāļāļĒāļĄāļĩāļāļ·āđāļāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāđāļāđāđāļāļĩāļĒāļāđāļāļāļēāļĄ āļŠāđāļ§āļāļāļāļāļąāļāļāļļāļāļĢāđāļāđāļāđāļāđāļēāļāļāļāļŦāļļāđāļāļāļĩāđāđāļāđāļāļĢāļīāļāđāļāļīāļāļāļķāđāļāļŦāļāļķāđāļ āļĒāđāļāļĄāļāļģāđāļŦāđāļāļĢāļīāļĐāļąāļāđāļāđāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļēāļĄāļĄāļēāļāļĢāļē 4 āđāļŦāđāļ āļ.āļĢ.āļ.āļāļēāļĢāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāļāļāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§ āļ.āļĻ. 2542 āļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļĩāđāļāļģāļāļķāđāļāđāļāļ·āđāļāļŦāļĨāļĩāļāđāļĨāļĩāđāļĒāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļąāļāļāļĨāđāļēāļ§āļāļķāļāļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļąāļāđāļāđāļāđāļāļĒāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļĨāļ°āđāļāđāļāđāļĄāļāļ°āļāļēāļĄāļĄāļēāļāļĢāļē 150 āļāļđāđāļāļ·āđāļāļāļĩāđāļĢāļđāđāļāļĒāļđāđāđāļāđāļāđāļāļ§āđāļēāļāđāļēāļāļ·āļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļ°āļāđāļēāļāļ§āđāļēāļāļĢāļīāļĐāļąāļāļāļēāļāļāļāļāļāļļāļāļēāļāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāđāļāđāđāļĄāđāđāļāđ āđāļāļĢāļēāļ°āļāļĢāļāļĩāđāļāđāļāļāļąāđāļāļāđāļāļāđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļļāļāļāļĨāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļĩāđāļŠāļļāļāļĢāļīāļāđāļāđāļēāļāļąāđāļ āđāļāļīāļāļāļĩāđāļāļģāļĢāļ°āļāļēāļĄāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļĩāđāđāļāđāļāđāļĄāļāļ° āđāļĄāđāļāļģāđāļāđāļāļĢāļđāļāđāļāļīāļāļāļđāđ āđāļāđāļāļāļēāļĢāļāļģāļĢāļ°āļŦāļāļĩāđāļāļĩāđāļāđāļēāļāļ·āļāļāđāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ āđāļĢāļĩāļĒāļāļāļ·āļāđāļĄāđāđāļāđāļāļēāļĄāļĄāļēāļāļĢāļē 411
Analyse juridique āļāļēāļĢāļ§āļīāđāļāļĢāļēāļ°āļŦāđāļāļēāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ
RÃĐsumÃĐ en anglais āļāļģāļāļīāļāļēāļāļĐāļēāļāļāļąāļāđāļāđāļĄ
The following is an English-language summary of Supreme Court Decision No. 5457/2560, not a translation of the full judgment. The authoritative text is the Thai judgment, which this page carries in full: switch this page to Thai to read it. Source: deka.supremecourt.or.th āļāđāļāđāļāļāļĩāđāļāļ·āļāļāļģāļāļīāļāļēāļāļĐāļēāļĻāļēāļĨāļāļĩāļāļēāļāļĩāđ 5457/2560 āļāļāļąāļāđāļāđāļĄ āđāļŦāļĨāđāļāļāļĩāđāļĄāļē: deka.supremecourt.or.th
AnnÃĐe : 2017 (BE 2560)
Relevant Code Sections: CCC, Section(s) 150, 155, 411, 653
RÃSUMÃ
The plaintiff, a Japanese national, sued V.A.S. Tech Company Limited on a written loan agreement of 25 January 2013 (B.E. 2556) for 19,500,000 baht, paid over on 28 January 2013, with the second defendant, a director, as guarantor. He claimed the principal, 1,041,859.80 baht of interest to the date of filing and 15 per cent a year thereafter. Both defendants admitted the document but pleaded that it was a simulated act concealing the plaintiff's purchase of the whole business of the company, dressed as a loan so that the company would not fall under the restrictions of the Foreign Business Act B.E. 2542. Chonburi Provincial Court dismissed the claim; the Court of Appeal Region 2 reversed and ordered the defendants to pay 19,500,000 baht with 7.5 per cent interest from 28 January 2013, reasoning that the concealed sale governed under section 155 paragraph two, that the evidence did not allow it to decide whether that sale was unlawful, and that the company was in breach. The Supreme Court reversed and dismissed the claim. Having found the loan to be a simulated act, the Court of Appeal was bound to decide the illegality issue the defendants had pleaded; they bore the burden of proving it and would simply have lost had they failed. Deciding it, the Supreme Court found from the company's own witness that the transaction was the purchase of the business, that the plaintiff knew a Japanese buyer could not hold all the shares of a Thai company and so used the loan form, and that in March 2013 he sent the new list of directors and shareholders: 10,600 shares to himself, 9,000 to his son and 20,400 to six Thai nationals, 49 to 51 on paper. An email of 17 December 2012 from his son to the second defendant spoke of ways around Thai law, proposing that the company's president buy all the shares and then sell them all on. The plaintiff was the real buyer of the whole business and the real transferee of all the shares, the six Thais held theirs in name only, and with the plaintiff and his son truly owning more than half the company was a foreigner under section 4 (3)(a) and (4) of the Act and barred from the businesses in its Lists One to Three, on pain of imprisonment. A sale arranged to evade that law by having Thai nationals hold shares in name only has an object expressly prohibited by law and is void under section 150. The plaintiff knew from the outset that he was breaking the law, so he could not say the company might have applied for a licence: only an honest foreign juristic person can. The money he called a loan was in truth the price paid under that void sale, a payment made in breach of a legal prohibition that cannot be recovered under section 411. Who had broken the sale contract therefore did not matter. Costs in all three courts were left to lie where they fell.
FAITS DE L'AFFAIRE
V.A.S. Tech Company Limited was a Thai company whose authorised directors were the second defendant and a Ms Supawan. The plaintiff, a Japanese national, and his son agreed with the second defendant to buy the whole business. On 25 January 2013 the company signed a loan agreement for 19,500,000 baht from the plaintiff, the second defendant signed as guarantor, and the money was received on 28 January 2013. The company's own witness explained that the deal was the purchase of the business, and that because a Japanese buyer could not take all the shares of a company registered in Thailand the agreement was written as a loan. In early March 2013 the plaintiff sent the second defendant the list of the people who were to become directors and shareholders, and the company's personnel manager was told to amend the share register and change the directors' powers accordingly: 10,600 shares to the plaintiff, 9,000 to his son and 20,400 to six Thai nationals, out of 40,000, so 49 per cent foreign and 51 per cent Thai on paper. An email of 17 December 2012 from the plaintiff's son to the second defendant, which the plaintiff accepted at trial, said that Thai law was understood to have ways around it and asked whether the company's president could buy all the shares first and then sell all of them on. The plaintiff later sued on the loan agreement for 19,500,000 baht, 1,041,859.80 baht of interest to filing and 15 per cent a year thereafter. Chonburi Provincial Court dismissed the claim and awarded the defendants 50,000 baht in attorney fees. The Court of Appeal Region 2 reversed and ordered the defendants to pay 19,500,000 baht with 7.5 per cent interest from 28 January 2013 and 80,000 baht in fees. The defendants appealed to the Supreme Court.
DÃCISION DU TRIBUNAL
Where a loan agreement is a simulated act concealing another transaction, the concealed transaction governs under CCC section 155 paragraph two, and a court that has so found must go on to decide any plea that the concealed transaction is unlawful; the party pleading illegality bears the burden and loses if it cannot prove it. A foreigner's purchase of the whole business of a Thai company, structured so that Thai nationals hold shares in name only while the foreigner and his son are the real owners of more than half, makes the company a foreigner under section 4 of the Foreign Business Act B.E. 2542 and is a sale whose object is to evade that Act. Its object is expressly prohibited by law and it is void under section 150. A buyer who knew from the outset that he was breaking the law cannot argue that the company could have applied for a foreign business licence, because that route is open only to an honest foreign juristic person. Money paid under the void sale, though papered as a loan, is a payment made in breach of a legal prohibition and cannot be recovered under section 411.
ANALYSE JURIDIQUE
The Court of Appeal had found the loan to be a simulated act and then stopped: it applied the concealed sale under section 155 paragraph two, said the evidence did not allow it to decide whether that sale was unlawful, and gave the plaintiff back his price as damages for the company's breach. The Supreme Court held that stopping there was an error. Once the concealed transaction governs, a pleaded defence that it is unlawful is a live issue the court must decide, and the party raising it carries the burden; the correct consequence of thin evidence is that the pleader loses, not that the issue goes unanswered. On the evidence the Court then found the defence proved. It did not stop at the share register, which showed 49 per cent foreign and 51 per cent Thai. It asked who had really bought the business and who really owned the shares, and answered from the company witness's account, the payment of the whole price by the plaintiff, and the son's email about ways around Thai law: the plaintiff and his son were the true owners of all of them and the six Thai shareholders held in name only. Real foreign ownership above half made the company a foreigner under section 4 of the Foreign Business Act, restricted from the businesses in the Act's three Lists under criminal penalty, so a sale designed to produce that result through nominee holders had an object expressly prohibited by law and was void under section 150. The plaintiff's answer that a foreign company could have applied for a licence was rejected: that route exists for an honest foreign juristic person, not one that set out to evade the Act from the start. The sting is section 411. Because the 19,500,000 baht was in truth the price paid under a void and knowingly unlawful sale, it was a payment made in breach of a legal prohibition and could not be recovered, so the loan document that papered it gave the plaintiff no claim at all. The footer also lists section 653, the writing requirement for a loan of money, which is the provision the plaintiff sued on. What the case does not hold is that every nominee shareholding is itself void: the Court struck down the sale contract and left the buyer without his money; it convicted nobody, and the Act's penal provisions do not appear in the judgment, which is a civil court's business.
IMPLICATIONS PRATIQUES
Read this case before you agree to buy a Thai business through a 49 to 51 structure. The Supreme Court did not ask what the register said; it asked who paid and who really owned the shares, and it used the buyer's own family emails about ways around Thai law to answer. The result was the worst one available: the sale was void, the loan paper that disguised it gave no claim, and section 411 barred recovery of the 19,500,000 baht because the buyer had known from the start that the arrangement was unlawful. The argument that a licence could have been sought afterwards failed for the same reason. If the business you want falls under the Foreign Business Act's Lists, use a route that is lawful on its face: a foreign business licence applied for honestly, a BOI promotion, a Treaty of Amity company for United States nationals, or a joint venture in which the Thai shareholders genuinely own and pay for their shares. This is a civil decision about a void contract and lost money; it did not convict anyone under the Act's penal sections.
---
Note : Ceci est un rÃĐsumÃĐ en anglais du jugement original thaÃŊlandais.
Pour le texte thaÃŊ officiel, veuillez vous rÃĐfÃĐrer à la version thaÃŊ ci-dessus.
ou visitez deka.supremecourt.or.th.
āđāļāļāļāđāļāđāļāļāļāļāđāļŦāđāļāļąāļāļāļąāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļĢāđāļ§āļĄāļāļąāļāļāļģāļĢāļ°āđāļāļīāļ 19,500,000 āļāļēāļ āđāļĨāļ°āļāļāļāđāļāļĩāđāļĒāļāļīāļāļāļķāļāļ§āļąāļāļāđāļāļ 1,041,859.80 āļāļēāļ āđāļāđāđāļāļāļāđ āļāļąāļāļāļāļāđāļāļĩāđāļĒāļāļąāļāļĢāļēāļĢāđāļāļĒāļĨāļ° 15 āļāđāļāļāļĩ āļāļāļāļāđāļāđāļāļīāļ 19,500,000 āļāļēāļ āļāļąāļāđāļāđāļ§āļąāļāļāđāļāļāđāļāļāļāļāļ§āđāļēāļāļģāļĢāļ°āđāļŠāļĢāđāļ
āļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāđāļŦāđāļāļēāļĢāļāļģāļāļāļāđāļāļĩāļĒāļ§āļāļąāļāļāļāđāļŦāđāļĒāļāļāđāļāļ
āļĻāļēāļĨāļāļąāđāļāļāđāļāļāļīāļāļēāļāļĐāļēāļĒāļāļāđāļāļ āļāļąāļāđāļŦāđāđāļāļāļāđāđāļāđāļāđāļēāļĪāļāļēāļāļĢāļĢāļĄāđāļāļĩāļĒāļĄāđāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļ āđāļāļĒāļāļģāļŦāļāļ āļāđāļēāļāļāļēāļĒāļāļ§āļēāļĄ 50,000 āļāļēāļ āļāđāļēāđāļāđāļāđāļēāļĒāđāļāļāļēāļĢāļāļģāđāļāļīāļāļāļāļĩāđāļŦāđāđāļāđāļāļāļąāļ
āđāļāļāļāđāļāļļāļāļāļĢāļāđ
āļĻāļēāļĨāļāļļāļāļāļĢāļāđāļ āļēāļ 2 āļāļīāļāļēāļāļĐāļēāļāļĨāļąāļ āđāļŦāđāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļĢāđāļ§āļĄāļāļąāļāļāļģāļĢāļ°āđāļāļīāļ 19,500,000 āļāļēāļ āđāļāđāđāļāļāļāđ āļāļĢāđāļāļĄāļāļāļāđāļāļĩāđāļĒāļāļąāļāļĢāļēāļĢāđāļāļĒāļĨāļ° 7.5 āļāđāļāļāļĩ āļāļąāļāđāļāđāļ§āļąāļāļāļĩāđ 28 āļĄāļāļĢāļēāļāļĄ 2556 āđāļāļāļāļāļ§āđāļēāļāļģāļĢāļ°āđāļŠāļĢāđāļ āļāļąāļāđāļŦāđāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļĢāđāļ§āļĄāļāļąāļāđāļāđāļāđāļēāļĪāļāļēāļāļĢāļĢāļĄāđāļāļĩāļĒāļĄāļāļąāđāļāļŠāļāļāļĻāļēāļĨāđāļāļāđāļāļāļāđāđāļāļĒāļāļģāļŦāļāļāļāđāļēāļāļāļēāļĒāļāļ§āļēāļĄāļĢāļ§āļĄ 80,000 āļāļēāļ
āļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļāļĩāļāļē
āļĻāļēāļĨāļāļĩāļāļēāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļ§āđāļē āļāđāļāđāļāđāļāļāļĢāļīāļāļĢāļąāļāļāļąāļāđāļāđāļāļĒāļļāļāļīāļāļēāļĄāļāļĩāđāļāļđāđāļāļ§āļēāļĄāđāļĄāđāđāļāđāđāļĒāđāļāļāļąāļāļ§āđāļē āļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļļāļāļāļĨāļāļĢāļ°āđāļ āļāļāļĢāļīāļĐāļąāļāļāļģāļāļąāļ āļĄāļĩāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 2 āđāļĨāļ°āļāļēāļāļĻāļļāļ āļ§āļĢāļĢāļ āđāļāđāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļĢāļāļđāđāļĄāļĩāļāļģāļāļēāļāļāļģāļāļēāļĢāđāļāļāļāļēāļĄāļŦāļāļąāļāļŠāļ·āļāļĢāļąāļāļĢāļāļ āļāļēāļĒāļĄāļēāļāļēāļĒāļđāļāļī āđāļāđāļāļāļļāļāļĢāđāļāļāļāđ āđāļĄāļ·āđāļāļ§āļąāļāļāļĩāđ 25 āļĄāļāļĢāļēāļāļĄ 2556 āļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļģāļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāļīāļāļāļēāļāđāļāļāļāđ 19,500,000 āļāļēāļ āļĄāļĩāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 2 āđāļāđāļāļāļđāđāļāļģāļŠāļąāļāļāļēāļāđāļģāļāļĢāļ°āļāļąāļāļāļēāļĄāļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāļīāļāđāļĨāļ°āļŠāļąāļāļāļēāļāđāļģāļāļĢāļ°āļāļąāļ āļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āđāļāđāļĢāļąāļāđāļāļīāļāđāļĨāđāļ§āđāļĄāļ·āđāļāļ§āļąāļāļāļĩāđ 28 āļĄāļāļĢāļēāļāļĄ 2556
āļāļāļĩāļĄāļĩāļāļąāļāļŦāļēāļāđāļāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāļēāļĄāļāļĩāļāļēāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļ§āđāļē āļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āđāļāđāļāđāļĄāļāļ°āđāļāļĢāļēāļ°āļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļŦāļĢāļ·āļāđāļĄāđ āļāļąāļāļŦāļēāļāļĩāđāļĻāļēāļĨāļāļļāļāļāļĢāļāđāļ āļēāļ 2 āļāļąāļāļ§āđāļē āļāļāļĩāļāđāļāļāļāļąāļāļāļąāļāļāļēāļĄāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļĩāđāļāļđāļāļāļģāļāļĢāļēāļāđāļ§āđāļāļēāļĄāļāļĢāļ°āļĄāļ§āļĨāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļāđāļāđāļĨāļ°āļāļēāļāļīāļāļĒāđ āļĄāļēāļāļĢāļē 155 āļ§āļĢāļĢāļāļŠāļāļ āļāļĒāļēāļāļŦāļĨāļąāļāļāļēāļāđāļāļāļāļĩāđāļĄāđāđāļāļĩāļĒāļāļāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāļĢāļ°āđāļāđāļāļ§āđāļēāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļŦāļĢāļ·āļāđāļĄāđ āđāļĨāļ°āļĻāļēāļĨāļāļļāļāļāļĢāļāđāļ āļēāļ 2 āļāļąāļāļāđāļāđāļāđāļāļāļĢāļīāļāļ§āđāļēāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āđāļāđāļāļāđāļēāļĒāļāļīāļāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒ āđāļāļāļāđāļĄāļĩāļŠāļīāļāļāļīāļāļāļāđāļĨāļīāļāļŠāļąāļāļāļēāđāļāđ āļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļāđāļāļāļĢāđāļ§āļĄāļāļąāļāļĢāļąāļāļāļīāļāļāļ·āļāđāļāļīāļāļāđāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāđāļāđāđāļāļāļāđāļāļĢāđāļāļĄāļāļāļāđāļāļĩāđāļĒ āļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļāļĩāļāļēāđāļāđāđāļĒāđāļāļ§āđāļē āļāļāļĩāļĄāļĩāļāļĒāļēāļāļŦāļĨāļąāļāļāļēāļāđāļāļĩāļĒāļāļāļāđāļŦāđāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļ§āđāļēāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļĨāđāļ§āļāļąāđāļ āļāļīāđāļāļĢāļēāļ°āļŦāđāđāļĨāđāļ§ āļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļāđāļēāļāđāļŦāđāļāļēāļĢāļĢāļąāļāļ§āđāļē āļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļģāļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāļīāļāļāļąāļāđāļāļāļāđāđāļĨāļ°āļĒāļāļāđāļāļāđāļāļŠāļđāđāļ§āđāļēāļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāļīāļāđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļģāļāļĢāļēāļāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āđāļāļ·āđāļāļŦāļĨāļĩāļāđāļĨāļĩāđāļĒāļāļĄāļīāđāļŦāđāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļđāļāļāļģāļāļąāļāļŠāļīāļāļāļīāļāļēāļāļāļĢāļ°āļāļēāļĢāļāļēāļĄāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļāļąāļāļāļąāļāļīāļāļēāļĢāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāļāļāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§ āļ.āļĻ.2542 āđāļĄāļ·āđāļāļĻāļēāļĨāļāļļāļāļāļĢāļāđāļ āļēāļ 2 āļāļąāļāļ§āđāļēāļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāļīāļāđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļģāļāļĢāļēāļāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļāļĩāļĒāđāļāļĄāļĄāļĩāļāļĢāļ°āđāļāđāļāļāđāļāļāļīāļāļēāļāļāļĩāđāļĻāļēāļĨāļāļļāļāļāļĢāļāđāļ āļēāļ 2 āļāđāļāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāđāļāđāļāļ§āđāļē āļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļŦāļĢāļ·āļāđāļĄāđāļāļąāļāļāļĩāđāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāđāļŦāđāļāļēāļĢāļāđāļāļŠāļđāđāđāļ§āđ āđāļĨāļ°āđāļĄāļ·āđāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāđāļāđāļāļāđāļēāļĒāļāļĨāđāļēāļ§āļāđāļēāļāļĒāļāļāđāļāļāđāļāļŠāļđāđāđāļāļāļąāļāļŦāļēāļāļĩāđāđāļāđāļāļāđāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļĨāļ°āļāđāļāđāļāđāļāļāļĢāļīāļāļāļĩāđāļāļģāđāļāļŠāļđāđāļāļēāļĢāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāļąāļāļŦāļēāļāđāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ āļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļāļķāļāļĄāļĩāļ āļēāļĢāļ°āļāļēāļĢāļāļīāļŠāļđāļāļāđāļāđāļāđāļāđāļāļāļĢāļīāļāļāļąāļāļāļĨāđāļēāļ§ āļŦāļēāļāļāļģāļŠāļ·āļāļāļīāļŠāļđāļāļāđāđāļĄāđāđāļāđāļŦāļĢāļ·āļāļāļģāļŠāļ·āļāļāļĒāļēāļāļŦāļĨāļąāļāļāļēāļāđāļĄāđāđāļāļĩāļĒāļāļāļāđāļŦāđāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāđāļāđāļāļāđāļāđāļāļāđāļēāļĒāđāļāđāļāļāļĩ āļāļĩāđāļĻāļēāļĨāļāļļāļāļāļĢāļāđāļ āļēāļ 2 āđāļĄāđāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāļąāļāļŦāļēāļāļĩāđāđāļāļĒāļāļģāļŦāļāļīāļ§āđāļēāļāļāļĩāļĒāļąāļāđāļĄāđāļĄāļĩāļāļĒāļēāļāļŦāļĨāļąāļāļāļēāļāđāļāļĩāļĒāļāļāļāļāļĩāđāļāļ°āļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāļķāļāđāļĄāđāļāļāļ āļāļĩāļāļēāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļāđāļāļāļĩāđāļāļąāļāļāļķāđāļ
āđāļĄāļ·āđāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāļąāļāļāļĨāđāļēāļ§āđāļĨāđāļ§ āļĻāļēāļĨāļāļĩāļāļēāđāļŦāđāļāļŠāļĄāļāļ§āļĢāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāļąāļāļŦāļēāļāļēāļĄāļāļĩāđāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļāļĩāļāļēāļāđāļāļāļĩāđāđāļāđāļŠāļĩāļĒāļāļĩāđāļāļĩāļĒāļ§ āļāđāļāđāļāđāļāļāļĢāļīāļāļĢāļąāļāļāļąāļāđāļāđāļāļēāļĄāļāļģāđāļāļīāļāļāļ§āļēāļĄāļāļāļāļāļēāļĒāđāļĒāļāļīāļāļī āļāļĒāļēāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļąāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāđāļĨāđāļ§āļ§āđāļē āļāļ§āļēāļĄāļāļāļĨāļāļĢāļ°āļŦāļ§āđāļēāļāđāļāļāļāđāļāļąāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 2 āđāļāđāļāđāļĢāļ·āđāļāļāļāļēāļĢāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āđāļāļĒāđāļāļāļāđāđāļāđāļĢāļąāļāļāļĢāļēāļāļāļ§āļēāļĄāđāļĢāļ·āđāļāļāļāļēāļĢāļāļ·āđāļāļŦāļļāđāļāļāļĢāļīāļĐāļąāļāļāļāļāļ°āđāļāļĩāļĒāļāđāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒāļāļĩāđāļāļāļāļĩāđāļāļļāđāļāđāļĄāđāļŠāļēāļĄāļēāļĢāļāļāļ·āđāļāļŦāļļāđāļāđāļāđ 100 āđāļāļāļĢāđāđāļāđāļāļāđ āļāļķāļāļāđāļāļāļāļģāļŠāļąāļāļāļēāđāļāļĢāļđāļāļāļēāļĢāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāļīāļ āđāļĄāđāđāļāđāļāļ§āļēāļĄāļāļēāļĄāļāļģāđāļāļīāļāļāļ§āļēāļĄāļāļāļāļāļēāļĒāļĢāļļāđāļāļ§āļīāļāļĢāļąāļĒ āļāļĒāļēāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļāļķāđāļāļĄāļĩāļāļģāđāļŦāļāđāļāđāļāđāļāļāļđāđāļāļąāļāļāļēāļĢāļāđāļēāļĒāļāļļāļāļāļĨāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļ§āđāļē āđāļĄāļ·āđāļāļāđāļāđāļāļ·āļāļāļĄāļĩāļāļēāļāļĄ 2556 āđāļāļāļāđāļŠāđāļāļĄāļāļāļĢāļēāļĒāļāļ·āđāļāļāļđāđāļāļ°āđāļāđāļēāđāļāđāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļĢāđāļĨāļ°āļāļđāđāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āđāļāđāļŦāđāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 2 āļāļĢāļēāļ āļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 2 āļāļķāļāđāļāđāļāđāļŦāđāļāļĒāļēāļāļāļģāđāļāļīāļāļāļēāļĢāđāļāļ·āđāļāđāļāđāđāļāļāļąāļāļāļĩāļĢāļēāļĒāļāļ·āđāļāļāļđāđāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāđāļĨāļ°āđāļāļĢāļĩāļĒāļĄāļāļēāļĢāđāļāļ·āđāļāđāļāļĨāļĩāđāļĒāļāđāļāļĨāļāļāļģāļāļēāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļĢāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļēāļĄāļāļĩāđāđāļāļāļāđāđāļāđāļ āđāļāļĒāđāļāļāļāđāļāļ·āļāļŦāļļāđāļ 10,600 āļŦāļļāđāļ āļāļēāļĒāļĄāļēāļāļēāļĒāļđāļāļī āļāļ·āļāļŦāļļāđāļ 9,000 āļŦāļļāđāļ āļāļāļāļāļēāļāđāļāļāļāđāļāļąāļāļāļļāļāļĢāđāļāļāļāđāđāļĨāđāļ§ āļĒāļąāļāļĄāļĩāļāļđāđāļĄāļĩāļŠāļąāļāļāļēāļāļīāđāļāļĒāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāļāļĩāļ 6 āļĢāļēāļĒ āļāļ·āļāļŦāļļāđāļāļĢāļ§āļĄāļāļąāļ 20,400 āļŦāļļāđāļ āļĢāļ§āļĄāļŦāļļāđāļāļāļąāđāļāļŦāļĄāļ 40,000 āļŦāļļāđāļ āļāļķāđāļāļāļģāļāļ§āļāđāļāđāđāļāđāļēāļāļąāļāđāļāļāļāđāļāļąāļāļāļļāļāļĢāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāļĢāļ§āļĄāļāļąāļāđāļāđāļāļĢāđāļāļĒāļĨāļ° 49 āļŠāđāļ§āļāļāļđāđāļĄāļĩāļŠāļąāļāļāļēāļāļīāđāļāļĒāļāļĩāļ 6 āļĢāļēāļĒ āļāļ·āļāļŦāļļāđāļāļĢāļ§āļĄāļāļąāļāđāļāđāļāļĢāđāļāļĒāļĨāļ° 51 āļāļāļāļŦāļļāđāļāļāļąāđāļāļŦāļĄāļāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āđāļāđāļāļĢāļēāļāļāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļīāđāļĨāđāļāļāļĢāļāļāļīāļāļŠāđāļāļĢāđāļāļĄāļāļģāđāļāļĨ āļāļĩāđāđāļāļāļāđāđāļāļīāļāļāļ§āļēāļĄāļāļāļāļāļģāļāļēāļĄāļāļīāļāļĢāļąāļāļ§āđāļēāđāļāđāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļīāļāļāđāļāļāļąāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 2 āļāļāļąāļāļĨāļāļ§āļąāļāļāļĩāđ 17 āļāļąāļāļ§āļēāļāļĄ 2555 āļāļĩāđāļāļēāļĒāļĄāļēāļāļēāļĒāļđāļāļī āļāļļāļāļĢāđāļāļāļāđāļĄāļĩāļāļķāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 2 āļĢāļ°āļāļļāļ§āđāļē "...āđāļāđāļĢāļ·āđāļāļāļāļāļāļāļąāļ§āļāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒāļāļąāđāļ āđāļāđāļēāļāļĩāđāđāļāđāļĒāļīāļāļĄāļēāļ§āđāļēāļĄāļĩāļāļēāļĢāļŦāļĨāļāļŦāļĨāļĩāļāđāļŦāđāļŠāļēāļĄāļēāļĢāļāļāļĢāļĢāļĨāļļāđāļāđāļēāļŦāļĄāļēāļĒāđāļāđ āđāļāđāļĢāļ·āđāļāļāļāļāļāļāļēāļĢāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļŦāļļāđāļāļāļąāđāļ āļāđāļēāđāļāđāļāđāļāđāļāđ āļāļĒāļēāļāļāļ°āđāļŦāđāļāđāļēāļāļāļĢāļ°āļāļēāļāļāļļāļĄāļēāļāļēāļ§āđāļēāļāļģāļāļēāļĢāļāļ·āđāļāļŦāļļāđāļāļāļąāđāļāļŦāļĄāļāļĄāļēāđāļ§āđāļāļąāļāļāļąāļ§ āļŦāļĨāļąāļāļāļēāļāļāļąāđāļāļāļķāļāļāļģāļāļēāļĢāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļŦāļļāđāļāļāļąāđāļāļŦāļĄāļāļāļēāļāļāđāļēāļāļāļĢāļ°āļāļēāļāļāļļāļĄāļēāļāļēāļ§āđāļēāđāļāđāļŦāļĢāļ·āļāđāļĄāđ..." āļāđāļāļāļ§āļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļīāđāļĨāđāļāļāļĢāļāļāļīāļāļŠāđāļāļāļąāļāļāļĩāđāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļąāļāļāđāļāđāļāđāļāļāļĢāļīāļāļāļĩāđāđāļāđāļāļ§āļēāļĄāļ§āđāļē āļāļĢāļāļĩāđāļāđāļāļāļēāļĢāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļąāđāļāļŦāļĄāļāđāļāļĒāđāļāļāļāđāļāļąāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāđāļĨāđāļ§ āļāļēāļĄāļāļĪāļāļīāļāļēāļĢāļāđāđāļŦāđāļāđāļāđāļ§āđāļē āđāļāļāļāđāđāļāđāļāļāļđāđāļāļ·āđāļāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āđāļĨāļ°āđāļāđāļāļāļđāđāļĢāļąāļāđāļāļāļŦāļļāđāļāļāļąāđāļāļŦāļĄāļāļāļēāļĄāļāļ§āļēāļĄāđāļāđāļāļāļĢāļīāļ āļŠāđāļ§āļāļāļđāđāļĄāļĩāļŠāļąāļāļāļēāļāļīāđāļāļĒāļāļĩāļ 6 āļĢāļēāļĒ āđāļāđāļāđāļāļĩāļĒāļāļāļđāđāļĄāļĩāļāļ·āđāļāļāļ·āļāļŠāļīāļāļāļīāđāļāļŦāļļāđāļāđāļāļāđāļāļāļāđāđāļāđāļēāļāļąāđāļ āļĄāļĩāļĨāļąāļāļĐāļāļ°āđāļāđāļāļāļēāļĢāđāļŦāđāļāļđāđāļĄāļĩāļŠāļąāļāļāļēāļāļīāđāļāļĒāļāļ·āļāļŠāļīāļāļāļīāđāļāļŦāļļāđāļāđāļāđāđāļāļĩāļĒāļāđāļāļāļēāļĄ āđāļĄāļ·āđāļāđāļāļāļāđāļāļąāļāļāļļāļāļĢāđāļāđāļāđāļāđāļēāļāļāļāļāļīāļāļāļēāļĢāđāļĨāļ°āđāļāđāļāļāļđāđāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļĩāđāđāļāđāļāļĢāļīāļāđāļāļīāļāļāļ§āđāļēāļāļķāđāļāļŦāļāļķāđāļāļāļāļāļŦāļļāđāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļĄāļĩāļāļĨāđāļŦāđāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļĒāļđāđāđāļāļāļēāļāļ°āđāļāđāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļēāļĄāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļāļąāļāļāļąāļāļīāļāļēāļĢāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāļāļāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§ āļ.āļĻ.2542 āļĄāļēāļāļĢāļē 4 (3) (āļ) (4) āđāļĨāļ°āļāļđāļāļāļģāļāļąāļāļŠāļīāļāļāļīāđāļāļāļēāļĢāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāļāļēāļāļāļĢāļ°āđāļ āļāļāļąāļāļāļąāļāļāļąāļāļīāđāļ§āđāđāļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļāļąāļāļāļąāļāļīāļāļąāļāļāļĨāđāļēāļ§āđāļĨāļ°āļāļēāļĄāļāļĩāđāļāļģāļŦāļāļāđāļ§āđāđāļāļāļąāļāļāļĩāļŦāļāļķāđāļ āļāļąāļāļāļĩāļŠāļāļāđāļĨāļ°āļāļąāļāļāļĩāļŠāļēāļĄāļāđāļēāļĒāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļāļąāļāļāļąāļāļī āļŦāļēāļāļāđāļēāļāļ·āļāļĄāļĩāđāļāļĐāļāļģāļāļļāļ āļāļąāļāļāļĩāđ āļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļĩāđāđāļāļāļāđāļāļąāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļģāļāļķāđāļāđāļāļĒāļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāđāļāļ·āđāļāļŦāļĨāļĩāļāđāļĨāļĩāđāļĒāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļĩāđāļāļ§āļāļāļļāļĄāļāļēāļĢāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāļāļāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāđāļ§āļĒāļāļēāļĢāđāļŦāđāļāļđāđāļĄāļĩāļŠāļąāļāļāļēāļāļīāđāļāļĒāļĄāļĩāļāļ·āđāļāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāđāļāļāđāļāđāđāļāļĩāļĒāļāđāļāļāļēāļĄ āļŠāļąāļāļāļēāļāļąāļāļāļĨāđāļēāļ§āļāļķāļāļāļāđāļāđāļāđāļĄāļāļ°āļāļēāļĄāļāļĢāļ°āļĄāļ§āļĨāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļāđāļāđāļĨāļ°āļāļēāļāļīāļāļĒāđ āļĄāļēāļāļĢāļē 150 āļāļĢāļāļĩāđāļāđāļāđāļĢāļ·āđāļāļāđāļāļāļāđāļĢāļđāđāļāļĒāļđāđāļ§āđāļēāļāļēāļĢāļāļĩāđāđāļāļāļāđāļāļ·āđāļāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļāļąāđāļāļŦāļĄāļāđāļĨāļ°āđāļŦāđāļĄāļĩāļāļđāđāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāļŠāļąāļāļāļēāļāļīāđāļāļĒāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāđāļāđāđāļāļĩāļĒāļāđāļāļāļēāļĄāđāļāļāđāļāļāļāđāļāļĩāđāđāļāđāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļąāļāđāļāđāļāļāļēāļĢāļāļāđāļāļāļĢāļ°āļāļģāļāļēāļĢāļāđāļēāļāļ·āļāđāļĨāļ°āļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļĄāļēāđāļāđāļāđāļ āļŦāļēāđāļāđāđāļāđāļāļāļĢāļāļĩāļāļīāļāļīāļāļļāļāļāļĨāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļēāļāļāļāļāļāļļāļāļēāļāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļĩāđāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļŦāđāļēāļĄāđāļāđāļāļąāļāļāļĩāđāđāļāļāļāđāđāļāđāļāļĩāļāļēāđāļĄāđ āđāļāļĢāļēāļ°āļāļĢāļāļĩāđāļāđāļāļāļąāđāļāļāđāļāļāđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļļāļāļāļĨāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļĩāđāļŠāļļāļāļĢāļīāļāđāļāđāļēāļāļąāđāļ āđāļāđāļāļ§āļēāļĄāļāļąāļāļāļĩāđ āđāļāļīāļāļāļĩāđāđāļāļāļāđāļāđāļēāļāļ§āđāļēāđāļŦāđāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāđāđāļāđāļāļĩāđāļāļĢāļīāļāđāļāđāļāđāļāļīāļāļāļĩāđāđāļāļāļāđāļāļģāļĢāļ°āļŦāļāļĩāđāļāļēāļĄāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļģāđāļĨāļĒāļāļĩāđ 1 āļĒāđāļāļĄāđāļāđāļāļāļēāļĢāļāļģāļĢāļ°āļŦāļāļĩāđāļāļĩāđāļāđāļēāļāļ·āļāļāđāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ āđāļĨāļ°āđāļĄāđāļāļēāļāđāļĢāļĩāļĒāļāļāļ·āļāđāļāđāļāļēāļĄāļāļĢāļ°āļĄāļ§āļĨāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļāđāļāđāļĨāļ°āļāļēāļāļīāļāļĒāđ āļĄāļēāļāļĢāļē 411 āđāļĄāļ·āđāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāļąāļāļāļĩāđāđāļĨāđāļ§ āļāļąāļāļŦāļēāļāļēāļĄāļāļĩāļāļēāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļ§āđāļēāđāļāļāļāđāļŦāļĢāļ·āļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāđāļāđāļāļāđāļēāļĒāļāļīāļāļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļķāļāđāļĄāđāļāļģāļāđāļāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāđāļāļĢāļēāļ°āđāļĄāđāļāļģāđāļŦāđāļāļĨāļāļāļĩāđāļāļĨāļĩāđāļĒāļāđāļāļĨāļāđāļ āļāļĩāđāļĻāļēāļĨāļāļļāļāļāļĢāļāđāļ āļēāļ 2 āļāļīāļāļēāļāļĐāļēāđāļŦāđāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļĢāļąāļāļāļīāļāļāļģāļĢāļ°āļŦāļāļĩāđāđāļāđāđāļāļāļāđāļāļąāđāļ āļĻāļēāļĨāļāļĩāļāļēāđāļĄāđāđāļŦāđāļāļāđāļāļāļāđāļ§āļĒ āļāļĩāļāļēāļāļāļāļāļģāđāļĨāļĒāļāļąāđāļāļŠāļāļāļāļąāļāļāļķāđāļ
āļāļīāļāļēāļāļĐāļēāļāļĨāļąāļ āđāļŦāđāļĒāļāļāđāļāļ āļāđāļēāļĪāļāļēāļāļĢāļĢāļĄāđāļāļĩāļĒāļĄāļāļąāđāļāļŠāļēāļĄāļĻāļēāļĨāđāļŦāđāđāļāđāļāļāļąāļ
Articles de code citÃĐs āļĄāļēāļāļĢāļēāļāļĩāđāļāđāļēāļāļāļīāļ
ðĄ Ce que cela signifie pour vous ðĄ āļŠāļīāđāļāļāļĩāđāļŦāļĄāļēāļĒāļāļķāļāļŠāļģāļŦāļĢāļąāļāļāļļāļ
Foire aux questions āļāļģāļāļēāļĄāļāļĩāđāļāļāļāđāļāļĒ
What did Decision 5457/2560 actually decide? āļāļģāļāļīāļāļēāļāļĐāļēāļāļĩāđ 5457/2560 āļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļ§āđāļēāļāļĒāđāļēāļāđāļĢ
That a 19,500,000 baht loan agreement was a simulated act concealing a Japanese buyer's purchase of the whole business of a Thai company, arranged so that six Thai nationals held 51 per cent of the shares in name only while the buyer and his son were the real owners. That sale was void under CCC section 150 as an evasion of the Foreign Business Act, and the money paid under it could not be recovered under section 411. The lender's claim was dismissed.
āļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāļĒāļ·āļĄāđāļāļīāļ 19,500,000 āļāļēāļ āđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļģāļāļĢāļēāļāļāļēāļĢāļāļĩāđāļāļđāđāļāļ·āđāļāļāļēāļ§āļāļĩāđāļāļļāđāļāļāļ·āđāļāļāļīāļāļāļēāļĢāļāļąāđāļāļŦāļĄāļāļāļāļāļāļĢāļīāļĐāļąāļāđāļāļĒ āđāļāļĒāđāļŦāđāļāļāđāļāļĒ 6 āļĢāļēāļĒāļĄāļĩāļāļ·āđāļāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāļĢāđāļāļĒāļĨāļ° 51 āđāļāđāđāļāļĩāļĒāļāđāļāļāļēāļĄ āļŠāđāļ§āļāļāļđāđāļāļ·āđāļāļāļąāļāļāļļāļāļĢāđāļāđāļāđāļāđāļēāļāļāļāļāļĩāđāđāļāđāļāļĢāļīāļ āļŠāļąāļāļāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļĒāļāļąāđāļāđāļāđāļāđāļĄāļāļ°āļāļēāļĄ āļ.āļ.āļ. āļĄāļēāļāļĢāļē 150 āđāļāļĢāļēāļ°āļŦāļĨāļĩāļāđāļĨāļĩāđāļĒāļ āļ.āļĢ.āļ.āļāļēāļĢāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāļāļāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§ āđāļĨāļ°āđāļāļīāļāļāļĩāđāļāļģāļĢāļ°āđāļĢāļĩāļĒāļāļāļ·āļāđāļĄāđāđāļāđāļāļēāļĄāļĄāļēāļāļĢāļē 411 āļĻāļēāļĨāļĒāļāļāđāļāļ
Does this case say nominee shareholders are illegal in Thailand? āļāļāļĩāļāļĩāđāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļ§āđāļēāļāļēāļĢāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāđāļāļāļāļīāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļŦāļĢāļ·āļāđāļĄāđ
It holds that a purchase of a Thai business structured through Thai nationals holding shares in name only, so as to evade the Foreign Business Act, is void and that the foreign buyer loses the price. The Court looked past a 49 to 51 register to real ownership. It did not hold that every nominee holding is void in itself, and it is a civil decision: nobody was convicted, and the Act's penal provisions are not mentioned in the judgment.
āļāļāļĩāļāļĩāđāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļ§āđāļēāļāļēāļĢāļāļ·āđāļāļāļīāļāļāļēāļĢāđāļāļĒāđāļāļĒāđāļŦāđāļāļāđāļāļĒāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāđāļāđāđāļāļĩāļĒāļāđāļāļāļēāļĄāđāļāļ·āđāļāļŦāļĨāļĩāļāđāļĨāļĩāđāļĒāļ āļ.āļĢ.āļ.āļāļēāļĢāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļļāļĢāļāļīāļāļāļāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āđāļāđāļāđāļĄāļāļ° āđāļĨāļ°āļāļđāđāļāļ·āđāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āđāļŠāļĩāļĒāđāļāļīāļāļāđāļēāļāļ·āđāļāđāļ āļĻāļēāļĨāļĄāļāļāļāđāļēāļĄāļāļ°āđāļāļĩāļĒāļ 49 āļāđāļ 51 āđāļāļāļķāļāļāļ§āļēāļĄāđāļāđāļāđāļāđāļēāļāļāļāļāļĩāđāđāļāđāļāļĢāļīāļ āđāļāđāđāļĄāđāđāļāđāļ§āļēāļāļŦāļĨāļąāļāļ§āđāļēāļāļēāļĢāļāļ·āļāļŦāļļāđāļāđāļāļāļāļļāļāļāļĢāļāļĩāđāļāđāļāđāļĄāļāļ°āđāļāļāļąāļ§āđāļāļ āđāļĨāļ°āđāļāđāļāļāļāļĩāđāļāđāļ āđāļĄāđāļĄāļĩāļāļđāđāđāļāļāļđāļāļĨāļāđāļāļĐ āļāļģāļāļīāļāļēāļāļĐāļēāđāļĄāđāđāļāđāļāļĨāđāļēāļ§āļāļķāļāļāļāļāļģāļŦāļāļāđāļāļĐāļāļāļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļāļąāļāļāļąāļāļī
Can the foreign buyer get the money back when the deal is void? āđāļĄāļ·āđāļāļŠāļąāļāļāļēāđāļāđāļāđāļĄāļāļ° āļāļđāđāļāļ·āđāļāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āđāļĢāļĩāļĒāļāđāļāļīāļāļāļ·āļāđāļāđāļŦāļĢāļ·āļāđāļĄāđ
Not here. Section 411 bars recovery of a payment made in breach of a legal prohibition, and the Court found the buyer had known from the outset that the arrangement was unlawful. The 19,500,000 baht was lost, and the argument that the company could have applied for a licence failed because that route is open only to an honest foreign juristic person.
āļāļāļĩāļāļĩāđāđāļĢāļĩāļĒāļāļāļ·āļāđāļĄāđāđāļāđ āļĄāļēāļāļĢāļē 411 āļŦāđāļēāļĄāđāļĢāļĩāļĒāļāļāļ·āļāļāļēāļĢāļāļģāļĢāļ°āļŦāļāļĩāđāļāļĩāđāļāđāļēāļāļ·āļāļāđāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ āđāļĨāļ°āļĻāļēāļĨāļāļąāļāļ§āđāļēāļāļđāđāļāļ·āđāļāļĢāļđāđāļāļĒāļđāđāđāļāđāļāđāļāļ§āđāļēāļāđāļēāļāļ·āļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ āđāļāļīāļ 19,500,000 āļāļēāļāļāļķāļāļŠāļđāļāđāļ āļāđāļāļāđāļēāļāļ§āđāļēāļāļĢāļīāļĐāļąāļāļāļēāļāļāļāļāļāļļāļāļēāļāđāļāđāļāļąāļāđāļĄāđāļāļķāđāļāđāļāļĢāļēāļ°āļāđāļāļāļāļēāļāļāļąāđāļāļĄāļĩāđāļ§āđāļŠāļģāļŦāļĢāļąāļāļāļīāļāļīāļāļļāļāļāļĨāļāđāļēāļāļāđāļēāļ§āļāļĩāđāļŠāļļāļāļĢāļīāļāđāļāđāļēāļāļąāđāļ
Who has to prove that a disguised deal was unlawful? āļāļđāđāđāļāļĄāļĩāļ āļēāļĢāļ°āļāļīāļŠāļđāļāļāđāļ§āđāļēāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļĩāđāļāļđāļāļāļģāļāļĢāļēāļāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ
The party who pleads it, here the defendants. The Supreme Court held that once a court finds the loan to be a simulated act it must decide the illegality plea rather than leave it open for want of evidence; if the pleader cannot prove it, the pleader loses. Here the defendants proved it from their own witness, the payment trail and the buyer's family emails.
āļāđāļēāļĒāļāļĩāđāļĒāļāļāđāļāļāđāļāļŠāļđāđ āļāļ·āļāļāļģāđāļĨāļĒāđāļāļāļāļĩāļāļĩāđ āļĻāļēāļĨāļāļĩāļāļēāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļ§āđāļēāđāļĄāļ·āđāļāļĻāļēāļĨāļāļąāļāļ§āđāļēāļŠāļąāļāļāļēāļāļđāđāđāļāđāļāļāļīāļāļīāļāļĢāļĢāļĄāļāļģāļāļĢāļēāļāđāļĨāđāļ§āļāđāļāļāļ§āļīāļāļīāļāļāļąāļĒāļāđāļāļāđāļāļŠāļđāđāđāļĢāļ·āđāļāļāļāļ§āļēāļĄāļāđāļāļāļŦāđāļēāļĄāļāļēāļĄāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ āļĄāļīāđāļāđāļāļĨāđāļāļĒāđāļ§āđāđāļāļĒāļāđāļēāļāļ§āđāļēāļāļĒāļēāļāļŦāļĨāļąāļāļāļēāļāđāļĄāđāļāļ āļŦāļēāļāļāļđāđāļāđāļāļŠāļđāđāļāļīāļŠāļđāļāļāđāđāļĄāđāđāļāđāļāđāđāļāđāļāļāđāļēāļĒāđāļāđ āļāļāļĩāļāļĩāđāļāļģāđāļĨāļĒāļāļīāļŠāļđāļāļāđāđāļāđāļāļēāļāļāļĒāļēāļāļāļāļāļāļ āļŦāļĨāļąāļāļāļēāļāļāļēāļĢāļāļģāļĢāļ°āđāļāļīāļ āđāļĨāļ°āļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļīāđāļĨāđāļāļāļĢāļāļāļīāļāļŠāđāļāļāļāļāļĢāļāļāļāļĢāļąāļ§āļāļđāđāļāļ·āđāļ
ð Pour en savoir plus, consultez ThaiLawOnline ð āļāđāļēāļāđāļāļīāđāļĄāđāļāļīāļĄāļāļĩāđ ThaiLawOnline
Clause de non-responsabilitÃĐ: Les traductions anglaises fournies sur ce site Web sont non officielles et à titre informatif uniquement. Le texte faisant foi des lois thaÃŊlandaises est en langue thaÃŊe tel que publiÃĐ dans la Gazette royale thaÃŊlandaise (RatchakitchanubeksaCe contenu ne constitue pas un avis juridique. Pour toute question juridique spÃĐcifique, veuillez consulter un avocat thaÃŊlandais qualifiÃĐ.
Droits d'auteur ÂĐ 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. Le texte statutaire thaÃŊlandais (āļāļąāļ§āļāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ) et les dÃĐcisions originales de la Cour suprÊme (Dika) en langue thaÃŊe sont dans le domaine public telles que publiÃĐes dans la Gazette du gouvernement royal thaÃŊlandais (āļĢāļēāļāļāļīāļāļāļēāļāļļāđāļāļāļĐāļē) conformÃĐment à l'article 7 de la loi sur le droit d'auteur de 2537 (1994). Tout le reste du contenu, y compris les traductions en anglais, les rÃĐsumÃĐs des dÃĐcisions de la Cour suprÊme (Dika), les annotations juridiques, les renvois, les commentaires et l'analyse ÃĐditoriale, constitue la propriÃĐtÃĐ intellectuelle protÃĐgÃĐe par le droit d'auteur de ThaiLawOnline et ses rÃĐdacteurs, SÃĐbastien H. Brousseau (LL.B.) et Wichuda Atthatmethakon (LL.M.). Toute reproduction ou distribution non autorisÃĐe est interdite.
āļāđāļāļŠāļāļ§āļāļŠāļīāļāļāļīāđ: āļāļģāđāļāļĨāļ āļēāļĐāļēāļāļąāļāļāļĪāļĐāļāļĩāđāđāļŦāđāđāļ§āđāđāļāđāļ§āđāļāđāļāļāđāļāļĩāđāđāļāđāļāļāļģāđāļāļĨāļāļĒāđāļēāļāđāļĄāđāđāļāđāļāļāļēāļāļāļēāļĢāđāļĨāļ°āļĄāļĩāļ§āļąāļāļāļļāļāļĢāļ°āļŠāļāļāđāđāļāļ·āđāļāđāļŦāđāļāđāļāļĄāļđāļĨāđāļāđāļēāļāļąāđāļ āļāļąāļ§āļāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļĩāđāđāļāđāļāļāļēāļāļāļēāļĢāļāļ·āļāļ āļēāļĐāļēāđāļāļĒāļāļēāļĄāļāļĩāđāļāļĢāļ°āļāļēāļĻāđāļāļĢāļēāļāļāļīāļāļāļēāļāļļāđāļāļāļĐāļē āđāļāļ·āđāļāļŦāļēāļāļĩāđāđāļĄāđāļāļ·āļāđāļāđāļāļāļģāđāļāļ°āļāļģāļāļēāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ āļŠāļģāļŦāļĢāļąāļāļāļģāļāļēāļĄāļāļēāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļāļāļēāļ° āļāļĢāļļāļāļēāļāļĢāļķāļāļĐāļēāļāļāļēāļĒāļāļ§āļēāļĄāđāļāļĒāļāļĩāđāļĄāļĩāļāļļāļāļŠāļĄāļāļąāļāļī
āļĨāļīāļāļŠāļīāļāļāļīāđ © 2026 āļāļĢāļīāļĐāļąāļ āđāļāļĒāļĨāļāļ§āđ āļāļāļāđāļĨāļāđ āļāļģāļāļąāļ āļāļąāļ§āļāļāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļ āļēāļĐāļēāđāļāļĒāđāļĨāļ°āļāļģāļāļīāļāļēāļāļĐāļēāļĻāļēāļĨāļāļĩāļāļēāļāļāļąāļāļ āļēāļĐāļēāđāļāļĒāļāļąāđāļāđāļāļīāļĄāđāļāđāļāļŠāļēāļāļēāļĢāļāļŠāļĄāļāļąāļāļī āļāļēāļĄāļāļĩāđāļāļĢāļ°āļāļēāļĻāđāļāļĢāļēāļāļāļīāļāļāļēāļāļļāđāļāļāļĐāļē āļāļēāļĄāļĄāļēāļāļĢāļē 7 āđāļŦāđāļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļāļąāļāļāļąāļāļīāļĨāļīāļāļŠāļīāļāļāļīāđ āļ.āļĻ. 2537 āđāļāļ·āđāļāļŦāļēāļāļ·āđāļāļāļąāđāļāļŦāļĄāļ āđāļāđāđāļāđ āļāļģāđāļāļĨāļ āļēāļĐāļēāļāļąāļāļāļĪāļĐ āļāļāļŠāļĢāļļāļāļāļģāļāļīāļāļēāļāļĐāļēāļĻāļēāļĨāļāļĩāļāļē āļāļģāļāļāļīāļāļēāļĒāļāļāļŦāļĄāļēāļĒ āļāļēāļĢāļāđāļēāļāļāļīāļāļāđāļēāļĄ āļāđāļāļ§āļīāļāļēāļĢāļāđ āđāļĨāļ°āļāļāļ§āļīāđāļāļĢāļēāļ°āļŦāđāļāļēāļāļāļĢāļĢāļāļēāļāļīāļāļēāļĢ āđāļāđāļāļāļĢāļąāļāļĒāđāļŠāļīāļāļāļēāļāļāļąāļāļāļēāļāļąāļāļĄāļĩāļĨāļīāļāļŠāļīāļāļāļīāđāļāļāļ ThaiLawOnline āđāļĨāļ°āļāļĢāļĢāļāļēāļāļīāļāļēāļĢ āđāļāļāļēāļŠāđāļāļĩāļĒāļ āļāđāļāļ āļāļĢāļđāđāļ (LL.B.) āđāļĨāļ° āļ§āļīāļāļļāļāļē āļāļĢāļĢāļāđāļĄāļāļēāļāļĢ (LL.M.) āļŦāđāļēāļĄāļāļģāļāđāļģāļŦāļĢāļ·āļāđāļāļĒāđāļāļĢāđāđāļāļĒāđāļĄāđāđāļāđāļĢāļąāļāļāļāļļāļāļēāļ