มาตรา 760
ตัวบทกฎหมาย
ถ้าผู้รับจำนำเอาทรัพย์สินซึ่งจำนำออกใช้เอง หรือเอาไปให้บุคคลภายนอกใช้สอย หรือเก็บรักษาโดยผู้จำนำมิได้ยินยอมด้วยไซร้ ท่านว่าผู้รับจำนำจะต้องรับผิดเพื่อที่ทรัพย์สินจำนำนั้นสูญหาย หรือบุบสลายไปอย่างใด ๆ แม้ทั้งเป็นเพราะเหตุสุดวิสัย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไร ๆ ก็คงจะต้องสูญหาย หรือบุบสลายอยู่นั่นเอง
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
คำแปลภาษาอังกฤษ
If, without the consent of the pledgor, the pledgee usues the pledged property or lets a third person have custody over it, he is liable for any loss or damage to the pledged property, even caused by force majeure, unless he proves that the loss or damage would have happened in any case.
คำแปลนี้ยังไม่ได้รับการรับรองจากสำนักงาน — โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 760 เป็นส่วนหนึ่งของบรรพ 3 (เอกเทศสัญญา) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เนื้อหานี้รอการจัดทำหมายเหตุของสำนักงาน ตัวบทภาษาไทยข้างต้นคัดลอกจากต้นฉบับของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
ทนายความ: บทบัญญัตินี้กำหนดความรับผิดแทบจะโดยเด็ดขาดแก่ผู้รับจำนำที่ใช้ทรัพย์โดยไม่ได้รับอนุญาต ข้อต่อสู้มีเพียงพิสูจน์ว่าความสูญหายหรือเสียหายจะต้องเกิดขึ้นอยู่ดีไม่ว่าจะใช้หรือไม่ ประชาชนทั่วไป: หากนำทรัพย์จำนำแก่เจ้าหนี้และเจ้าหนี้นำไปใช้โดยไม่ขออนุญาต เจ้าหนี้รับผิดหากทรัพย์เสียหายหรือสูญหาย แม้จะเกิดโดยบังเอิญ
ความเป็นมาทางกฎหมาย
บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับเดิม ไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติมที่สำคัญในภายหลัง