245: นำเงินตราปลอมออกใช้ภายหลังรู้ว่าปลอม
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดได้มาซึ่งสิ่งใด ๆ โดยไม่รู้ว่าเป็นของปลอมตามมาตรา ๒๔๐ หรือของแปลงตามมาตรา ๒๔๑ ถ้าต่อมารู้ว่าเป็นของปลอมหรือของแปลงเช่นว่านั้น ยังขืนนำออกใช้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]
คำแปลภาษาอังกฤษ
Whoever obtains anything without knowing that it is counterfeit under Section 240 or altered under Section 241, and, on later learning that it is counterfeit or altered, still puts it into use, shall be liable to imprisonment not exceeding ten years, or a fine not exceeding two hundred thousand baht, or both.
คำแปลโดย ThaiLawOnline แปลจากต้นฉบับภาษาไทยและตรวจสอบแล้ว
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรานี้เป็นบทผ่อนผันสำหรับผู้ที่ได้เงินตราปลอมหรือแปลงมาโดยสุจริต องค์ประกอบมีสามส่วน คือ การได้มาโดยไม่รู้ว่าเป็นของปลอมหรือของแปลง การรู้ในภายหลัง และการยังขืนนำออกใช้ทั้งที่รู้แล้ว ความผิดจึงเกิดขึ้นที่การตัดสินใจผลักภาระความเสียหายไปให้ผู้อื่นหลังจากรู้ความจริงแล้ว โทษคือจำคุกไม่เกินสิบปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ซึ่งเป็นอัตราขั้นสูงและไม่มีขั้นต่ำ ต่างจากมาตรา 244 ที่ใช้กับผู้ที่รู้ตั้งแต่ได้มา ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงสิบห้าปีและปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงสามแสนบาท อัตราโทษปัจจุบันแก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 26) พ.ศ. 2560
ความสำคัญต่อ
จุดที่ควรทราบสำหรับร้านค้าและผู้ประกอบการคือ การได้รับธนบัตรปลอมมาโดยไม่รู้ไม่เป็นความผิด แต่การนำธนบัตรนั้นออกใช้ต่อหลังจากรู้แล้วเป็นความผิดตามมาตรานี้ โดยมีโทษถึงจำคุกสิบปี วิธีปฏิบัติที่ปลอดภัยคือแยกธนบัตรที่สงสัยออกไว้และส่งมอบให้ธนาคารหรือเจ้าพนักงาน มิใช่นำไปใช้ต่อ ประเด็นที่ต้องพิสูจน์ในคดีคือผู้ถูกกล่าวหารู้เมื่อใด และนำออกใช้หลังจากรู้แล้วหรือไม่ ซึ่งต่างจากมาตรา 244 ที่ต้องรู้ตั้งแต่ได้มา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 7 คดี (พ.ศ. 2507 ถึง 2536)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2338/2536 (1993)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 757/2527 (1984)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 143/2527 (1984)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 306/2521 (1978)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 438/2530 (1987)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3145/2527 (1984)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 885/2507 (1964)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
- 244 3
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Penal Code, s. 245 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 245. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-245/ (accessed 17 สิงหาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 245 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-245/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-245/"><p>ผู้ใดได้มาซึ่งสิ่งใด ๆ โดยไม่รู้ว่าเป็นของปลอมตามมาตรา ๒๔๐ หรือของแปลงตามมาตรา ๒๔๑ ถ้าต่อมารู้ว่าเป็นของปลอมหรือของแปลงเช่นว่านั้น ยังขืนนำออกใช้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]</p><footer>Penal Code, s. 245 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-245/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา