เรานับการอ้างอิงศาลฎีกาอย่างไร

ตรวจสอบโดย ThaiLawOnline สำนักงานกฎหมายไทยที่ได้รับใบอนุญาตและดำเนินกิจการในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ทนายความผู้รับผิดชอบสำนวน: Wichuda Atthamethakon, น.ม., ใบอนุญาตให้เป็นทนายความ เลขที่ 3149/2556.

ปรับปรุงล่าสุดเมื่อ 30 กันยายน 2569

หน้ามาตราแต่ละหน้าในห้องสมุดกฎหมายไทยของเราแสดงจำนวน ศาลฎีกา คำพิพากษาอ้างถึงมาตรานั้น. หน้านี้อธิบายว่าตัวเลขเหล่านั้นมาจากไหน ผลิตขึ้นอย่างไร เราวัดอะไรบ้าง และสิ่งที่เราไม่ได้อ้างถึงคืออะไร หากคุณจะอ้างอิงแหล่งข้อมูลนี้ คุณควรจะสามารถตรวจสอบการทำงานของเราได้.

การวิเคราะห์ที่สร้างขึ้นด้วยวิธีนี้ได้รับการเผยแพร่เป็น สิ่งที่คำพิพากษาศาลฎีกา 83,652 ฉบับอ้างถึงจริงๆ, ซึ่งจัดอันดับมาตราต่างๆ ของประมวลกฎหมายที่ศาลหยิบยกมาใช้บ่อยที่สุด.

ชุดข้อมูล

การนับจำนวนถูกคำนวณจากคลังข้อมูลของบริษัทเอง คำพิพากษาศาลฎีกาที่ไม่ซ้ำกัน 83,652 ฉบับ, ครอบคลุม พ.ศ. 2464 ถึง 2569 (ค.ศ. 1921 ถึง 2026). จำนวนดังกล่าวเป็นข้อมูลที่เก็บไว้เมื่อการวิเคราะห์นี้ถูกเผยแพร่เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2026 ส่วนคำหลักยังคงใช้งานอยู่และยังคงเติบโตต่อไป หลังจากผ่านการแยกคำตัดสินเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2026 คำตัดสินที่แยกได้มีจำนวน 84,452 คำตัดสิน และจะมีการรายงานข้อมูลดังกล่าวทุกสัปดาห์ ดังนี้ 5 ตุลาคม 2569 มันได้ผล 77,552 การตัดสินใจที่แตกต่างกัน ซึ่งข้อความคำพิพากษาอยู่ในดัชนีค้นหา ตั้งแต่ 30 กันยายน 2569 นับรวมเฉพาะข้อความคำพิพากษาที่ยังไม่ถูกดึงขึ้นมา และนับรวมคำตัดสินที่มีผลบังคับใช้ภายใต้แหล่งข้อมูลทั้งสองครั้ง; ตัวเลขก่อนหน้านี้ (83,652 และ 84,452) รวมทั้งข้อความดังกล่าวด้วย การนับคำพิพากษาที่เผยแพร่แล้วจะไม่ถูกคำนวณใหม่อัตโนมัติ การวิเคราะห์ที่เผยแพร่แล้วจะอธิบายภาพรวมของคำพิพากษา 83,652 ฉบับ; ตัวเลขที่แสดงบนหน้าส่วนต่างๆ ถูกสร้างใหม่เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2569 จากสารบัญตามที่ปรากฏในขณะนั้น เพื่อนำมาใช้การแก้ไขการจัดลำดับใหม่ที่อธิบายไว้ด้านล่าง; คำพิพากษาทั้งหมดจะอยู่ในรูปแบบข้อความภาษาไทย ไม่มีคำแปลภาษาอังกฤษใดๆ ในสารบัญ ดังนั้นการวิเคราะห์จึงทำขึ้นในรูปแบบภาษาไทยทั้งหมด.

ในด้านตัวบทกฎหมาย ครอบคลุม 3,091 มาตรา ครอบคลุมประมวลกฎหมายสี่ฉบับ ได้แก่ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (1,846) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (474) ประมวลกฎหมายอาญา (448) และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (323).

วิธีการดึงข้อมูลการอ้างอิง

คำพิพากษาไทยอ้างอิงกฎหมายในรูปแบบปกติ คือ มีการระบุชื่อกฎหมาย ตามด้วยรายการมาตราต่างๆ เราทำการแยกวิเคราะห์รูปแบบดังกล่าวโดยตรง แทนที่จะพึ่งพาการจับคู่คำสำคัญ โดยสรุปคือ:

• ระบบรู้จักทั้งชื่อเต็มของประมวลกฎหมายและคำย่อมาตรฐาน (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และ ป.พ.พ., และอื่นๆ.
• รายการมาตรา ช่วงมาตรา และการอ้างอิงวรรคจะถูกขยายออก ดังนั้น มาตรา 1656 และ 1657 ให้ผลลัพธ์เป็นอ้างอิงสองรายการ.
• เลขไทยถูกทำให้เป็นมาตรฐาน และแบบเก่า ทวิ และ ตรี ถูกแปลงให้ตรงกับรูปแบบเลขมาตราที่มีเครื่องหมายทับซึ่งประมวลกฎหมายใช้ในปัจจุบัน ดังนั้น มาตรา 340 ตรี และมาตรา 340/3 ถือว่าเป็นบทบัญญัติเดียวกัน.
• พระราชบัญญัติชื่อว่า ก่อน รายการมาตรา ย่อมเป็นเจ้าของรายการนั้น ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญเนื่องจากส่วนวินิจฉัยของคำพิพากษาจะระบุกฎหมายทุกฉบับตามลำดับ และการอ่านเอาชื่อที่อยู่ใกล้ที่สุดไม่ว่าในทิศทางใดจะทำให้มาตราของพระราชบัญญัติฉบับหนึ่งถูกนับเป็นของอีกฉบับหนึ่ง.

สิ่งที่เราจงใจกีดกันออกไป

การอ้างอิงสามประเภทถูกยกเว้นเนื่องจากการระบุว่าเป็นการอ้างอิงถึงประมวลกฎหมายปัจจุบันนั้นไม่ถูกต้อง:

• มาตราต่างๆ ของพระราชบัญญัติอื่น. ในกรณีที่คำพิพากษาอ้างถึงพระราชบัญญัติอาวุธปืน พระราชบัญญัติยาเสพติด หรือกฎหมายอื่นใด มาตราเหล่านั้นจะไม่ถูกบันทึกเป็นของประมวลกฎหมายใด.
• มาตราแห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม. การอ้างอิงถึงพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 3 หมายถึงพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมนั้น ไม่ใช่มาตรา 3 ของประมวลกฎหมายอาญา.
• ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2451 ที่ถูกยกเลิกแล้ว. ประมวลกฎหมายอาญาฉบับปัจจุบันเริ่มใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2500 คำพิพากษาก่อนวันที่ดังกล่าวที่อ้างอิงถึง “ประมวลกฎหมายอาญา” หมายความถึง กฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127, ซึ่งเป็นกฎหมายคนละฉบับ และจะไม่ถูกนับรวมกับประมวลกฎหมายปัจจุบัน แม้ว่าข้อมูลเมทาดาทาต้นทางจะระบุไว้ก็ตาม ป.อ.

วิธีการเลือกคำพิพากษาที่แสดงไว้

คำพิพากษาที่แสดงอยู่ใต้แต่ละมาตราจะถูกเลือกโดยอัตโนมัติ โดยจะให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่วินิจฉัยโดยอาศัยมาตรานั้นเป็นสำคัญ และลดน้ำหนักคำพิพากษาที่เพียงแต่อ้างถึงมาตราดังกล่าวในชั้นกำหนดโทษ มาตราที่ถูกระบุไว้ในรายชื่อกฎหมายยาวเหยียดในส่วนวินิจฉัยชี้ขาดจะได้คะแนนน้อย ส่วนมาตราที่ถูกระบุไว้ในตอนต้น ซึ่งเป็นที่ที่หมายเหตุย่อคำพิพากษาฎีการะบุหลักที่วินิจฉัยไว้ จะได้คะแนนมาก.

การคัดเลือกนี้จัดทำขึ้นโดยระบบอัตโนมัติและมีป้ายกำกับระบุไว้เช่นนั้นในทุกหน้า ซึ่งไม่เหมือนกับการพิจารณาเชิงบรรณาธิการว่าคำพิพากษาใดมีความสำคัญ และเราไม่ได้นำเสนอในฐานะเช่นนั้น ส่วนรายการที่ผ่านการตรวจสอบโดยสำนักงานจะถูกติดป้ายกำกับแยกต่างหาก.

ความแม่นยำ: สิ่งที่เราวัดได้

เราตรวจสอบกลุ่มตัวอย่างสุ่มอิสระสองกลุ่ม ซึ่งประกอบด้วยการอ้างอิงที่ดึงมากลุ่มละ 50 รายการ โดยอ่านจากข้อความต้นฉบับภาษาไทยของแต่ละรายการ.

• ตัวอย่างแรก: ถูกต้อง 49 จาก 50 ข้อ. ข้อผิดพลาดเดี่ยวนี้ระบุว่ามาตราหนึ่งของพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมเป็นของประมวลกฎหมายที่ได้รับการแก้ไขเพิ่มเติม.
• ตัวอย่างที่สอง หลังจากแก้ไขแล้ว: ถูก 49 จาก 50. ความผิดพลาดประการเดียวคือการอ้างอิงประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2451 ที่ถูกยกเลิกไปแล้วว่าเป็นประมวลกฎหมายฉบับปัจจุบัน.

ข้อผิดพลาดทั้งสองประเภทได้รับการแก้ไขในตัวแยกข้อมูลแล้ว นอกจากนี้, 99.4% ของการอ้างอิงทั้งหมดที่สกัดได้ชี้ไปยังมาตราที่มีอยู่จริง ในประมวลกฎหมายที่เกี่ยวข้อง นั่นเป็นการตรวจสอบโครงสร้าง ไม่ใช่ความหมาย: การอ้างอิงที่ผิดพลาดแต่บังเอิญตรงกับเลขมาตราที่มีอยู่จริงจะผ่านการตรวจสอบนี้ได้ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมตัวอย่างที่ตรวจสอบด้วยมือข้างต้นจึงเป็นตัวเลขที่สำคัญ.

เรายังไม่ได้วัดค่าความแม่นยำใหม่นับตั้งแต่มีการแก้ไขล่าสุดครั้งหลังสุด, และเราขอบอกตามตรงเช่นนี้ ดีกว่าที่จะอ้างตัวเลขที่เรายังไม่ได้วัดจริง.

ตัวเลขเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งใด

• พวกเขาคือ ไม่ใช่สถิติอย่างเป็นทางการของศาล. พวกมันถูกคำนวณโดยพวกเรา จากคลังข้อมูลของเรา โดยใช้วิธีการข้างต้น.
• คอร์ปัสของเรามีขนาดใหญ่ แต่เราไม่ได้กล่าวอ้างว่ามันคือคำวินิจฉัยทุกฉบับที่ศาลฎีกาเคยออกมาชem.
• จำนวนนับเป็นการวัดว่ามาตราหนึ่งถูก อ้างอิง. ไม่ใช่การวัดว่ามาตรานั้นมีความสำคัญเพียงใด และไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายเกี่ยวกับวิธีที่ศาลจะนำไปปรับใช้แต่อย่างใด.
• ในกรณีที่ตัวคำพิพากษาเองมีข้อผิดพลาด การดึงข้อมูลของเราจะถอดความตามต้นฉบับอย่างซื่อตรง เราจะแก้ไขกรณีดังกล่าวเมื่อได้รับแจ้ง และเราจะไม่ทำการเปลี่ยนแปลงแก้ไขต้นฉบับโดยไม่แจ้งให้ทราบ.
• การอ้างอิงอาจเป็นการอ้างอิงถึงมาตราในรูปแบบก่อนที่จะได้รับการแก้ไขเพิ่มเติม. คำพิพากษาบางครั้งระบุสิ่งนี้ไว้อย่างชัดเจน โดยเขียนว่า มาตรา 296 ทวิ (เดิม), “มาตรา 296 ทวิ ตามที่เคยบัญญัติไว้” และอาศัยเพียงเครื่องหมายนั้น เราจะเห็นการอ้างอิงลักษณะดังกล่าวอย่างน้อย 673 ครั้ง แต่หลายครั้งก็ไม่มีเครื่องหมายใดๆ เลย ดังนั้น สิ่งที่เราตรวจพบจึงเป็นเพียงค่าต่ำสุดไม่ใช่ตัวเลขที่แท้จริง ดังนั้นเราจึงไม่ได้รายงานตัวเลขแยกตามแต่ละมาตรา เนื่องจากตัวเลขที่ดูแม่นยำในที่นี้จะสื่อเป็นนัยว่าเราได้ค้นพบทั้งหมดแล้ว โปรดอ่านจำนวนนับว่า “ศาลเคยอ้างอิงเลขมาตรานี้” ไม่ใช่ “ศาลเคยบังคับใช้ข้อความที่คุณกำลังอ่านอยู่”.
• เลขมาตราบางเลขที่ถูกอ้างอิงไม่มีอยู่แล้วในปัจจุบัน. การยกร่างใหม่ของหมวดการบังคับคดีแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งในปี พ.ศ. 2560 ได้ยกเลิกและกำหนดเลขมาตราใหม่สำหรับบทบัญญัติหลายมาตรา ดังนั้น คำพิพากษาเก่าจึงอ้างอิงถึงมาตราต่างๆ เช่น มาตรา 296 ทวิ และมาตรา 309 ทวิ ซึ่งไม่มีอยู่ในประมวลกฎหมายปัจจุบัน ห้องสมุดของเรายึดถือประมวลกฎหมายปัจจุบัน การอ้างอิงเลขมาตราที่ถูกยกเลิกจึงไม่ปรากฏหน้าใดๆ การอ้างอิงเหล่านี้ถูกนับรวมอยู่ในชุดข้อมูล เพียงแต่ไม่มีหน้าให้แสดง.
• บทบัญญัติบางฉบับในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับเก่ากว่าปี 1992 ยังใช้เลขบทบัญญัติก่อนปีนั้น. เล่มที่ 1 ของกฎหมายฉบับนี้ได้รับการตีความใหม่ด้วยการจัดลำดับใหม่ในปี ค.ศ. 2535 (1992) ดังนั้น คำตัดสินเก่าที่อ้างถึง “มาตรา 164” จึงหมายถึงระยะเวลาบังคับใช้ตามกฎหมายที่เก่ากว่า (ซึ่งปัจจุบันเป็นมาตรา 193/30) ไม่ใช่ความรุนแรง. ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2026 เราจะยกเลิกการอ้างถึงมาตรา 163 ถึง 193 ในเล่มที่ 1 ซึ่งอยู่ติดกับคำว่า “ระยะเวลาบังคับใช้” หรือมาจากคำตัดสินในปี ค.ศ. 2535 หรือก่อนหน้านั้น และการอ้างถึงมาตรา 164 ในเล่มที่ 1 ที่คำตัดสินนั้นเองระบุว่าเป็นมาตราเดิมนั้นจะไม่มีอีกต่อไป โดยในที่นี้หมายถึงมาตรา 113 ซึ่งในปัจจุบันเป็นมาตรา 150 ดังนั้น จำนวนคำตัดสินที่ยังคงใช้มาตราเดิมอยู่จึงยังคงมีอยู่บางส่วน.

ข้อความภาษาไทยคือสิ่งที่ควบคุม

ในทุกหน้ามาตรา ตัวบทกฎหมายภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้อ้างอิงได้และคัดลอกมาจากข้อความที่เผยแพร่โดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ส่วนภาษาอังกฤษเป็นการแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline จัดทำขึ้นเพื่อให้เข้าใจบทบัญญัติได้ และมีการระบุไว้ในแต่ละหน้าว่าผ่านการตรวจสอบโดยสำนักงานแล้วหรือยังไม่ผ่านการตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงจากต้นฉบับภาษาไทยสำหรับผลทางกฎหมายเสมอ.

ตรวจทานล่าสุด: 30 กันยายน 2026. การอธิบายของตัวเลขถูกตรวจสอบกับข้อมูลการรีไซเคิลเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2026 และหน้า 164 ของเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ และมาตรา 7 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 โดยเปรียบเทียบกับข้อความของกฎหมายดังกล่าว ตัวเลขความแม่นยำของตัวอย่างระบุถึงตัวเครื่องแยกข้อมูลเมื่อเดือนสิงหาคม 2026 และไม่ได้มีการวัดค่าใหม่ในครั้งนี้.

การแก้ไข

หากคุณพบข้อผิดพลาดในการแปล คำอธิบายประกอบ จำนวนการอ้างอิง หรือคำตัดสินที่มีรายชื่อ โปรดแจ้งให้เราทราบที่ info@thailawonline.com พร้อมด้วยเลขมาตราและที่อยู่หน้าเว็บ เราตรวจสอบรายงานเทียบกับต้นฉบับภาษาไทยและแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาด การแก้ไขข้อความกฎหมายและการแปลมีความสำคัญเหนือสิ่งอื่นใดบนเว็บไซต์นี้.

การนำกลับมาใช้ใหม่และการอ้างอิง

กฎหมาย ระเบียบ และคำพิพากษาของไทยไม่ได้รับความคุ้มครองลิขสิทธิ์ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ดังนั้น ตัวบทกฎหมายจึงสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้โดยเสรี คำแปล คำอธิบายประกอบ และชุดข้อมูลการอ้างอิงของเราเป็นผลงานของสำนักงาน และเปิดให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้โดยต้องให้เครดิตแก่ ThaiLawOnline พร้อมลิงก์ไปยังหน้ามาตรานั้นๆ.

ทุกหน้ามาตราจะมีบล็อก “อ้างอิงมาตรานี้” พร้อมข้อมูลอ้างอิงสำเร็จรูปในรูปแบบธรรมดา วิชาการ และภาษาไทย ลิงก์ถาวร และโค้ดสำหรับฝัง.