170: ขัดขืนหมายหรือคำสั่งศาล

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 2768/2522 (1979)

   มาตรา 170 มุ่งเอาโทษแก่ผู้ที่ขัดขืนคำสั่งของศาลให้ส่งเอกสารในการพิจารณาคดี เป็นบทบัญญัติถึงการกระทำความผิดต่อศาลซึ่งเป็นเจ้าพนักงานในการยุติธรรมโดยตรงเฉพาะ โจทก์เอกชนไม่ใช่ผู้เสียหายโดยตรง จึงไม่มีอำนาจฟ้องตามมาตรานี้

   ศาลอธิบายว่ามาตรา 170 คุ้มครองศาลโดยตรงเมื่อมีผู้ขัดขืนคำสั่งให้ส่งเอกสารในการพิจารณาคดี เพราะความผิดกระทำต่อศาลมิใช่ต่อคู่ความฝ่ายตรงข้าม โจทก์เอกชนจึงไม่ใช่ผู้เสียหายโดยตรงและไม่มีอำนาจฟ้อง

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 2046/2533 (1990)

   เมื่อมีผู้ขัดขืนคำสั่งศาลไม่ส่งเงินที่อายัดไปยังศาล ความเสียหายที่คู่ความฝ่ายตรงข้ามได้รับมิใช่ความเสียหายโดยตรงต่อสิทธิของผู้นั้น เพราะคู่ความมิได้มีสิทธิและหน้าที่ต่อกันในเรื่องนี้ จึงไม่เป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและฟ้องตามมาตรา 170 ไม่ได้

   คู่ความขัดขืนคำสั่งศาลไม่ส่งเงินที่อายัดไปยังศาลแพ่ง ศาลวินิจฉัยว่าความเสียหายของโจทก์มิใช่การล่วงสิทธิของโจทก์โดยตรง เพราะคู่ความไม่มีสิทธิและหน้าที่ต่อกันในเรื่องนี้ โจทก์จึงไม่เป็นผู้เสียหายและไม่มีอำนาจฟ้องตามมาตรา 170 คำวินิจฉัยยืนยันว่าความผิดนี้คุ้มครองศาล มิใช่คู่ความฝ่ายตรงข้าม

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา