แลนด์มาร์ค คำพิพากษาสำคัญ ประมวลกฎหมายอาญาป.อ. คำตัดสินที่ 1432/2515 คำพิพากษาที่ 1432/2515 พ.ศ. 2515 (พ.ศ. 2515)

ภายใต้มาตรา 61 (ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับบุคคล) ความเข้าใจผิดเรื่องตัวตนไม่ถือเป็นข้อแก้ตัว คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1432/2515 ตัวอย่าง: กองผู้ช่วยศาลฎีกา |

มาตราประมวลกฎหมายอาญา: ไทม์ พี.อ.:

⚖️ ข้อสรุปสำคัญ ⚖️ประเด็นสำคัญ

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภายใต้มาตรา 61 (ความผิดพลาดเกี่ยวกับบุคคล) การเข้าใจผิดเรื่องตัวตนไม่ถือเป็นข้อแก้ตัว การฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า ภายใต้มาตรา 289(4).

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามมาตรา 61 การพลาดไปเกี่ยวกับตัวบุคคลไม่เป็นข้อแก้ตัว จำเลยที่ไตร่ตรองการวางแผนฆ่าและลงมือมักจะมีความผิดฐานฆาตกรรมโดยไตร่ตรองตามลำดับตามมาตรา 289(4) คณะกรรมการผู้ตายจะเป็นผู้ตั้งใจหรือไม่ก็ได้

บทสรุปสำหรับผู้บริหาร บทสรุป

จำเลยซุ่มโจมตีเพื่อฆ่าบุคคลหนึ่ง แต่กลับฆ่าผิดคนเนื่องจากเข้าใจผิด ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภายใต้มาตรา 61 (ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับบุคคล) ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับบุคคลไม่ถือเป็นข้อแก้ตัวสำหรับการกระทำโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า ฆาตกรรม ภายใต้มาตรา 289(4) จำเลยที่ไตร่ตรองการฆ่าและลงมือกระทำการดังกล่าวมีความผิดฐานฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า ไม่ว่าเหยื่อจะเป็นเป้าหมายที่ตั้งใจไว้หรือไม่ก็ตาม.
จำเลยในลักษณะรอดักฆ่าแต่ฆ่าผิดตัวศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามมาตรา 61 การพลาดไปเกี่ยวกับตัวบุคคลไม่เป็นข้อแก้ตัว จำเลยที่ไตร่ตรองวางแผนฆ่าและลงมือมักจะมีแนวโน้มมีความผิดฐานฆาตกรรมโดยไตร่ตรองตามลำดับตามมาตรา 289(4) คุณสมบัติของผู้ตายจะเป็นผู้ตั้งใจหรือไม่

ข้อเท็จจริงของคดี ข้อเท็จจริง

จำเลยดักซุ่มเพื่อฆ่าบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะ แต่กลับฆ่าผิดคนเนื่องจากเข้าใจผิด.
จำเลยมีคุณสมบัติรอดักฆ่าแต่ฆ่าผิดตัว

คำตัดสินของศาล (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าภายใต้มาตรา 61 (ความผิดพลาดของบุคคล) การระบุตัวตนผิดพลาดไม่ถือเป็นข้อแก้ตัวสำหรับการฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าภายใต้มาตรา 289(4).
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามมาตรา 61 การพลาดไปเกี่ยวกับตัวบุคคลไม่เป็นข้อแก้ตัว จำเลยที่ไตร่ตรองการวางแผนฆ่าและลงมือมักจะมีความผิดฐานฆาตกรรมโดยไตร่ตรองตามลำดับตามมาตรา 289(4) คณะกรรมการผู้ตายจะเป็นผู้ตั้งใจหรือไม่ก็ได้

การวิเคราะห์ทางกฎหมาย โรงละคร

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าภายใต้มาตรา 61 (ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับบุคคล) ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวตนไม่ถือเป็นข้อแก้ตัวสำหรับการฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าภายใต้มาตรา 289(4) จำเลยที่ไตร่ตรองการฆ่าและลงมือกระทำนั้นมีความผิดฐานฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าไม่ว่าเหยื่อจะเป็นเป้าหมายที่ตั้งใจไว้หรือไม่ก็ตาม.
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามมาตรา 61 การพลาดไปเกี่ยวกับตัวบุคคลไม่เป็นข้อแก้ตัว จำเลยที่ไตร่ตรองการวางแผนฆ่าและลงมือมักจะมีความผิดฐานฆาตกรรมโดยไตร่ตรองตามลำดับตามมาตรา 289(4) คณะกรรมการผู้ตายจะเป็นผู้ตั้งใจหรือไม่ก็ได้

คำตัดสินของศาลเต็มคณะ คำพิพากษาฉบับเต็ม

ต่อไปนี้เป็นข้อความฉบับเต็มของคำตัดสินศาลฎีกาหมายเลข 1432/2515 แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th ต่อไปคือคำพิพากษาฎีกาที่ 1432/2515 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th

คำตัดสินของศาลฎีกา เลขที่ 1432/2515
ปี: 1972 (พ.ศ. 2515)
มาตรากฎหมายที่เกี่ยวข้อง: อาญา — มาตรา 61, 289

สรุป
จำเลยวางแผนซุ่มโจมตีเพื่อฆ่าบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะ แต่กลับฆ่าคนผิดเนื่องจากเข้าใจผิด ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าภายใต้มาตรา 61 (ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับบุคคล) ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับบุคคลไม่ถือเป็นข้อแก้ตัวสำหรับการฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าภายใต้มาตรา 289(4) จำเลยที่ไตร่ตรองการฆ่าและลงมือกระทำนั้นมีความผิดฐานฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าไม่ว่าเหยื่อจะเป็นเป้าหมายที่ตั้งใจไว้หรือไม่ก็ตาม

ข้อเท็จจริงของคดี
จำเลยดักซุ่มเพื่อฆ่าบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะ แต่กลับฆ่าผิดคนเนื่องจากเข้าใจผิด.

คำตัดสินของศาล
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าภายใต้มาตรา 61 (ความผิดพลาดของบุคคล) การระบุตัวตนผิดพลาดไม่ถือเป็นข้อแก้ตัวสำหรับการฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าภายใต้มาตรา 289(4).

การวิเคราะห์ทางกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าภายใต้มาตรา 61 (ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับบุคคล) ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวตนไม่ถือเป็นข้อแก้ตัวสำหรับการฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าภายใต้มาตรา 289(4) จำเลยที่ไตร่ตรองการฆ่าและลงมือกระทำนั้นมีความผิดฐานฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าไม่ว่าเหยื่อจะเป็นเป้าหมายที่ตั้งใจไว้หรือไม่ก็ตาม.

ผลกระทบในทางปฏิบัติ
เจตนาในการกระทำความผิดจะประเมินจากสถานการณ์แวดล้อมทั้งหมด รวมถึงอาวุธที่ใช้และส่วนของร่างกายที่ตกเป็นเป้าหมาย จำเลยควรเก็บรักษาหลักฐานทั้งหมดที่แสดงให้เห็นว่าไม่มีเจตนาฆ่า.

---
หมายเหตุ: นี่คือบทสรุปภาษาอังกฤษของคำพิพากษาต้นฉบับภาษาไทย.
สำหรับข้อความภาษาไทยที่ถูกต้อง โปรดดูฉบับภาษาไทยด้านบน
หรือเยี่ยมชมเว็บไซต์ deka.supremecourt.or.th.
จำไว้เลยกับพวกคอยดักพวกยิงล. กลุ่มทางโดยคาดหมาย ล. จะต้องขับขี่รถจักรยานยนต์ผ่านทางนี้เมื่ออ. ผู้ควบคุมความตายรถจักรยานยนต์ผ่านจำเลยกับพวกที่สำคัญผิดว่าล. โดยทั่วไปจะใช้ปืนยิงอ. ตายๆ จำเลยที่นี่จะยกเอาข้อสำคัญผิดขึ้นแก้ตัวว่าอาหารเสริมเพื่อเพิ่มความโหดร้ายตามหลักการกฎหมายอาญา มาตรา 61 รักษามีความผิดตามมาตรา 289(4) ฐานฆาตกรรมคนโดยไตร่ตรองไว้ก่อน

มาตรารหัสที่อ้างอิง มาตราที่อ้างอิง

💡 สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไรสำหรับคุณ 💡 นั่นหมายถึงสำหรับคุณ

เจตนาทางอาญา การพิจารณาคดีจะประเมินจากสถานการณ์โดยรอบทั้งหมด รวมถึงอาวุธที่ใช้และส่วนต่างๆ ของร่างกายที่ตกเป็นเป้าหมาย จำเลยควรเก็บรักษาหลักฐานทั้งหมดที่แสดงให้เห็นว่าไม่มีเจตนาฆ่า.
สาเหตุการก่ออาชญากรรมพิจารณาจากพฤติการสูญเสียโดยรวมของผู้บัญชาการที่ใช้และตำแหน่งของความเสียหาย จำเลยควรรวบรวมคำอธิบายที่พิสูจน์ได้ว่าไม่มีความร้อนของนักฆ่า

คำถามที่พบบ่อย เลย

ศาลฎีกาไทยแยกแยะความแตกต่างระหว่างการฆาตกรรมกับการทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ความตายอย่างไร? ศาลฎีกาแยกออกไประหว่างความเป็นจริงกับการลงโทษร่างกายจนกระทั่งถึงเวลานั้นอย่างไร?

ในคำตัดสินที่ 1432/2515 ศาลฎีกาได้วินิจฉัยว่าภายใต้มาตรา 61 (ความผิดพลาดของบุคคล) การระบุตัวตนผิดพลาดไม่ถือเป็นข้อแก้ตัวสำหรับการฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าภายใต้มาตรา 289(4).

ฎีกาวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 1432/2515 เกี่ยวกับมาตรา 61, 289

การฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า การระบุตัวตนผิดพลาด มาตรา 61 มาตรา 289 การซุ่มโจมตี เหยื่อผู้ผิด เจตนาที่ถ่ายโอน

📖 อ่านเพิ่มเติมได้ที่ ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

เซบาสเตียน เอช. บรูสโซ นิติศาสตรบัณฑิต, วิทยาศาสตรบัณฑิต. ที่ปรึกษาด้านกฎหมายต่างประเทศ
วิชูดา อัตธัตเมธาคอน ปริญญาโทด้านกฎหมาย. ทนายความและโนตารีไทย

ตรวจสอบและแก้ไขโดยผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายที่มีประสบการณ์ด้านกฎหมายไทยมากกว่า 18 ปี.

การตัดและอธิบายโดยไม่ต้องกังวลทางกฎหมายด้านกฎหมายไทยมากกว่า 18 ปี

ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ปรากฏบนเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลที่ไม่เป็นทางการและมีไว้เพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น ข้อความที่ถูกต้องตามกฎหมายของไทยนั้นอยู่ในภาษาไทยที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (รัชกิตชันนุเบกษา(เนื้อหาในนี้ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะเจาะจง โปรดปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติเหมาะสม).

ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด. ข้อความในกฎหมายไทย (คนบทกฎหมาย) และคำพิพากษาของศาลฎีกา (ทวิภาคี) ฉบับภาษาไทยดั้งเดิมนั้นอยู่ในสาธารณสมบัติตามที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (ราชกิจจานุเบกษา) ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (1994) เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมด รวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินของศาลฎีกา (Dika) คำอธิบายทางกฎหมาย การอ้างอิงโยง คำอธิบาย และบทวิเคราะห์บรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาที่มีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และบรรณาธิการของมัน, เซบาสเตียน เอช. บรูสโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชูดา อัตธัตเมธาคอน (ปริญญาโทด้านกฎหมาย) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต.

ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ความรู้แก่เว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างมีประสิทธิภาพและเพื่อให้ข้อมูลเฉพาะผู้ปฏิบัติงานกฎหมายที่คือภาษาไทยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำสำหรับคำถามวิจัยเฉพาะที่ปรึกษาทนายความไทย

ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ออนไลน์ จำกัด พนักงานบทกฎหมายภาษาไทยและคำตัดสินศาลฎีกาต้นฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติประกาศในราชกิจจานุเบกษาตามมาตรา 7 ส่วนที่เหลือลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมดรวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินศาลฎีกาคำอธิบายกฎหมาย อ้างถึงบทวิจารณ์วิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางลาดเป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และตอน ฉลองเตียงรับรองบรูโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ค้นคว้าวิจัยหรือเผยแพร่โดยค้นคว้า

เลื่อนขึ้น