Verified ตรวจสอบแล้ว Civil & Commercial Codeป.พ.พ. Decision 3464/2558 คำพิพากษาที่ 3464/2558 2015 (พ.ศ. 2558)

Apartment Let Monthly or Longer Only Is Not a Place of Like Kind to a Hotel, So No Innkeeper Liability อพาร์ตเมนต์ที่ให้เช่าอยู่อาศัยโดยคิดค่าบริการเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้น ไม่ใช่สถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น จึงไม่ต้องรับผิดอย่างเจ้าสำนักโรงแรมตาม ป.พ.พ. มาตรา 674

CCC Sections: มาตรา ป.พ.พ.: §674

⚖️ Key Takeaway ⚖️ ประเด็นสำคัญ

A 'place of like kind' under section 674 of the Civil and Commercial Code must offer the same service as an inn or hotel, namely temporary lodging for travellers or any other person for remuneration, taking the definition of 'hotel' in section 4 of the Hotel Act B.E. 2547. The defendant's apartment let rooms for residence and charged for them monthly or longer only. That is not temporary lodging for travellers, so the building was not a place of like kind and the Code's special innkeeper provisions could not be applied to make the operator liable for the car the tenant had brought into the building.

สถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้นตาม ป.พ.พ. มาตรา 674 จะต้องเป็นสถานที่ซึ่งให้บริการทำนองเดียวกันกับโรงแรมหรือโฮเต็ล คือเป็นที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน ตามนิยามคำว่าโรงแรมใน พ.ร.บ.โรงแรม พ.ศ. 2547 มาตรา 4 เมื่อการให้บริการห้องพักของจำเลยมีลักษณะเป็นการให้เช่าพักอยู่อาศัยโดยคิดค่าบริการเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้น มิใช่การให้เช่าที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใด กิจการของจำเลยจึงไม่เข้าลักษณะสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น และจะนำบทบัญญัติวิธีเฉพาะสำหรับเจ้าสำนักโรงแรมมาใช้บังคับให้จำเลยรับผิดไม่ได้

Executive Summary บทสรุปผู้บริหาร

An insurer paid out on a car destroyed by flooding in the basement car park of an apartment building and sued the apartment operator, arguing that the business was a 'place of like kind' to an inn or hotel and so carried the innkeeper's strict liability under CCC section 674. The Supreme Court affirmed the dismissal of the claim. Reading the definition of 'hotel' in section 4 of the Hotel Act B.E. 2547 into section 674, it held that a place of like kind must provide temporary lodging for travellers. An establishment that lets rooms for residence and charges monthly or longer only does not, so the innkeeper regime does not reach it.

โจทก์ผู้รับประกันภัยรถยนต์ได้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนกรณีรถยนต์เสียหายทั้งคันเพราะน้ำท่วมลานจอดรถชั้นใต้ดินของอพาร์ตเมนต์ แล้วฟ้องผู้ประกอบกิจการอพาร์ตเมนต์ โดยอ้างว่ากิจการของจำเลยเป็นสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้นเช่นดังเจ้าสำนักโรงแรม จึงต้องรับผิดตาม ป.พ.พ. มาตรา 674 ศาลฎีกาพิพากษายืนให้ยกฟ้อง โดยนำนิยามคำว่าโรงแรมตาม พ.ร.บ.โรงแรม พ.ศ. 2547 มาตรา 4 มาประกอบ และวินิจฉัยว่าสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้นต้องเป็นที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทาง เมื่อจำเลยให้เช่าห้องพักเพื่ออยู่อาศัยโดยคิดค่าบริการเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้น จึงไม่อยู่ในบังคับของบทบัญญัติดังกล่าว

Facts of the Case ข้อเท็จจริง

The plaintiff was the comprehensive motor insurer of a car registered in Bangkok. The car's driver had rented a room in the defendant's apartment building for two consecutive years so that he could live within reach of his university. On the night of 22 October 2009 he parked the insured car in the building's basement car park; heavy rain flooded the car park and the car was a total loss. The insurer indemnified its policyholder and, standing in her shoes, sued the apartment operator for 730,138 baht, with interest at 7.5 per cent a year on a principal of 714,000 baht. Its case was that an apartment business is a 'place of like kind' to an inn or hotel, so the operator answered for property a guest brought in without the insurer having to prove fault. The Civil Court dismissed the claim, the Court of Appeal affirmed, and the Supreme Court affirmed.

โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์ประเภทชดใช้ความเสียหายโดยสิ้นเชิง ผู้เช่าห้องพักในอพาร์ตเมนต์ของจำเลยเช่าอยู่อาศัยติดต่อกันมาสองปีเพื่อความสะดวกในการเดินทางไปศึกษา เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2552 ได้นำรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไปจอดที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของอพาร์ตเมนต์ คืนนั้นฝนตกหนักจนน้ำท่วมขังลานจอดรถ รถยนต์เสียหายทั้งคัน โจทก์ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เอาประกันภัยแล้วฟ้องเรียกจากจำเลยเป็นเงิน 730,138 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีของต้นเงิน 714,000 บาท โดยอ้างว่ากิจการของจำเลยเป็นสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้นเช่นดังเจ้าสำนักโรงแรม ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน และศาลฎีกาพิพากษายืน

Court's Holding (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

A 'place of like kind' under section 674 of the Civil and Commercial Code must offer the same service as an inn or hotel, namely temporary lodging for travellers or any other person for remuneration, taking the definition of 'hotel' in section 4 of the Hotel Act B.E. 2547. The defendant's apartment let rooms for residence and charged for them monthly or longer only. That is not temporary lodging for travellers, so the building was not a place of like kind and the Code's special innkeeper provisions could not be applied to make the operator liable for the car the tenant had brought into the building.

สถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้นตาม ป.พ.พ. มาตรา 674 จะต้องเป็นสถานที่ซึ่งให้บริการทำนองเดียวกันกับโรงแรมหรือโฮเต็ล คือเป็นที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน ตามนิยามคำว่าโรงแรมใน พ.ร.บ.โรงแรม พ.ศ. 2547 มาตรา 4 เมื่อการให้บริการห้องพักของจำเลยมีลักษณะเป็นการให้เช่าพักอยู่อาศัยโดยคิดค่าบริการเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้น มิใช่การให้เช่าที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใด กิจการของจำเลยจึงไม่เข้าลักษณะสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น และจะนำบทบัญญัติวิธีเฉพาะสำหรับเจ้าสำนักโรงแรมมาใช้บังคับให้จำเลยรับผิดไม่ได้

Legal Analysis การวิเคราะห์ทางกฎหมาย

Section 674 of the Civil and Commercial Code puts an innkeeper, hotel keeper or keeper of a place of like kind under a liability for loss of or damage to property brought in by a traveller or guest that does not depend on proving the keeper was at fault. The only question in this case was how far 'place of like kind' reaches. The court answered it from the statute book rather than from the commercial feel of the business: it took the definition of 'hotel' in section 4 of the Hotel Act B.E. 2547, accommodation established for business purposes to provide temporary lodging for travellers or any other person for remuneration, and required a place of like kind to provide that same service. A student on his second continuous year of a monthly residential tenancy is not a traveller taking temporary lodging, and the fact that other tenants rented on the same terms confirmed the character of the establishment rather than changing it. The insurer's subrogated claim therefore failed at every level. Nothing in the reasoning depended on the flooding or on the car park; it is about which businesses the innkeeper regime catches.

ป.พ.พ. มาตรา 674 กำหนดให้เจ้าสำนักโรงแรมหรือโฮเต็ล หรือสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น ต้องรับผิดในความสูญหายหรือบุบสลายแก่ทรัพย์สินซึ่งคนเดินทางหรือแขกอาศัยนำมา โดยไม่ต้องพิสูจน์ความผิดของเจ้าสำนัก ปัญหาในคดีนี้จึงอยู่ที่ขอบเขตของคำว่าสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยโดยอาศัยนิยามคำว่าโรงแรมตาม พ.ร.บ.โรงแรม พ.ศ. 2547 มาตรา 4 คือสถานที่พักที่จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ในทางธุรกิจเพื่อให้บริการที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน ผู้เช่าซึ่งเช่าห้องพักเพื่ออยู่อาศัยติดต่อกันสองปีมิใช่คนเดินทางที่เข้าพักชั่วคราว และการที่มีผู้เช่ารายอื่นเช่าในลักษณะเดียวกันยิ่งแสดงลักษณะของกิจการ มิได้ทำให้กลายเป็นที่พักชั่วคราว คำฟ้องรับช่วงสิทธิของโจทก์จึงตกไปทุกชั้นศาล ทั้งนี้ เหตุผลของคำพิพากษาไม่ได้ขึ้นอยู่กับเรื่องน้ำท่วมหรือลานจอดรถ แต่อยู่ที่ว่ากิจการประเภทใดอยู่ในบังคับของความรับผิดอย่างเจ้าสำนักโรงแรม

Full Court Decision คำพิพากษาฉบับเต็ม

The following is the full text of Supreme Court Decision No. 3464/2558. Source: deka.supremecourt.or.th ต่อไปนี้คือคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3464/2558 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th

English translation is being prepared and will be available soon.

พ.ร.บ.โรงแรม พ.ศ.2547 มาตรา 4 โรงแรม หมายความว่า สถานที่พักที่จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ในทางธุรกิจเพื่อให้บริการที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน ดังนี้ สถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น ตามที่บัญญัติไว้ใน ป.พ.พ. มาตรา 674 จะต้องเป็นสถานที่ซึ่งให้บริการทำนองเดียวกันกับโรงแรมหรือโฮเต็ล คือเป็นสถานที่ซึ่งมีลักษณะให้บริการเป็นที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใด สำหรับอพาร์ตเม้นท์ของจำเลยนั้น ศ. เช่าห้องพักของจำเลยสำหรับอยู่อาศัยและเพื่อความสะดวกในการเดินทางไปสถานศึกษา แม้จะมีบุคคลอื่นเช่าห้องพักดังกล่าวในลักษณะเดียวกัน แต่เห็นได้ว่าการให้บริการห้องพักของจำเลยมีลักษณะเป็นการให้เช่าพักอยู่อาศัยโดยคิดค่าบริการเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้น มิใช่เป็นการให้เช่าบริการที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลใด ดังนี้ การประกอบธุรกิจของจำเลยดังกล่าวจึงไม่เข้าลักษณะสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น กล่าวคือ เช่นดังเจ้าสำนักโรงแรมหรือโฮเต็ลที่จะนำบทบัญญัติวิธีเฉพาะสำหรับเจ้าสำนักโรงแรมตาม ป.พ.พ. มาใช้บังคับให้จำเลยต้องรับผิดตามคำฟ้องของโจทก์ได้
โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าเสียหายทดแทนเป็นเงิน 730,138 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 714,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์
จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์หมายเลขทะเบียน ชฉ 20 กรุงเทพมหานคร ไว้จากนางสาวฐิติมา ประเภทชดใช้ความเสียหายโดยสิ้นเชิง เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2552 นายศรัณย์ ผู้เช่าห้องในอพาร์ตเมนต์ของจำเลย นำรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไปจอดที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของอพาร์ตเมนต์ ต่อมาในเวลากลางคืนฝนตกหนักทำให้มีน้ำท่วมขังลานจอดรถเป็นเหตุให้รถยนต์คันดังกล่าวเสียหายทั้งคัน โจทก์ได้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่นางสาวฐิติมาผู้เอาประกันภัยไปแล้ว
คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าจำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ตามคำฟ้องหรือไม่ โดยโจทก์ฎีกาข้อแรกว่า การประกอบธุรกิจให้เช่าห้องพักของจำเลยเข้าลักษณะสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้นกล่าวคือเช่นดังเจ้าสำนักโรงแรมหรือโฮเต็ลตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จำเลยจึงต้องรับผิดเพื่อความสูญหายหรือบุบสลายอย่างใด ๆ อันเกิดแก่รถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัยซึ่งนายศรัณย์ผู้เช่าห้องในอพาร์ตเมนต์ของจำเลยได้พามานั้น เห็นว่า โรงแรม หมายความว่า สถานที่พักที่จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ในทางธุรกิจ เพื่อให้บริการที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทนตามพระราชบัญญัติโรงแรม พ.ศ.2547 มาตรา 4 ดังนั้นคำว่าสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น ต้องเป็นการให้บริการทำนองเดียวกัน กล่าวคือต้องเป็นสถานที่ซึ่งมีลักษณะให้บริการเป็นที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใด เมื่อได้ความว่านายศรัณย์เช่าห้องพักในอพาร์ตเมนต์ของจำเลยสำหรับอยู่อาศัยเพื่อความสะดวกในการเดินทางไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยรังสิต เนื่องจากนายศรัณย์มีภูมิลำเนาอยู่ห่างไกลจากสถานศึกษาดังกล่าวมาก โดยได้ทำสัญญาเช่าพักกับจำเลยติดต่อกันมาถึงสองปีก่อนเกิดเหตุ ดังนั้น แม้จะมีบุคคลอื่นเช่าห้องพักในอพาร์ตเมนต์ของจำเลยในลักษณะเดียวกันด้วยก็ตาม แต่ก็เห็นได้ว่าการให้บริการห้องพักของจำเลยเป็นลักษณะการให้เช่าพักอยู่อาศัยโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้บริการที่พักอาศัยโดยคิดค่าบริการเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้นมิใช่เป็นการให้เช่าบริการที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใด การประกอบธุรกิจของจำเลยดังกล่าวจึงไม่เข้าลักษณะสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น กล่าวคือ เช่นดังเจ้าสำนักโรงแรมหรือโฮเต็ลที่จะนำบทบัญญัติวิธีเฉพาะสำหรับเจ้าสำนักโรงแรมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับให้จำเลยต้องรับผิดตามคำฟ้องต่อโจทก์ได้ ฎีกาของโจทก์ข้อนี้ฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3464/2558
บริษัทประกันภัยไทยวิวัฒน์ จำกัด (มหาชน) โจทก์
บริษัทเกษตรอพาร์ทเม้นท์ จำกัด จำเลย

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: ป.พ.พ. ม. 674 แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

คู่ความ: บริษัทประกันภัยไทยวิวัฒน์ จำกัด (มหาชน) โจทก์ บริษัทเกษตรอพาร์ทเม้นท์ จำกัด จำเลย ป.พ.พ. ม. 674

ศาล: ศาลแพ่ง - นางสาวจตุพร โค้วคาศัย ศาลอุทธรณ์ - นายจำรัส เพ็ชรสุวรรณ์

องค์คณะ: (สมชาย พงษธา-โสฬส สุวรรณเนตร์-นิพันธ์ ช่วยสกุล)

Code Sections Referenced มาตราที่อ้างอิง

💡 What This Means for You 💡 สิ่งที่หมายถึงสำหรับคุณ

Read this decision for what it decides. It is a civil case about an innkeeper's strict liability for a guest's property under CCC section 674. It is not a prosecution under the Hotel Act and not a licensing decision, and it must not be cited as one. What makes it useful to a landlord is the phrase the court relied on: an establishment whose service is residential letting charged monthly or longer only is not temporary accommodation for travellers. Section 4(2) of the Hotel Act B.E. 2547 uses that same wording to put such an establishment outside the definition of a hotel, so the decision corroborates the monthly letting line by analogy. Note the word 'only' in it. The court looked at how the establishment as a whole was operated, not at one tenancy, so an operator who also takes shorter stays cannot rely on this reasoning. Two practical consequences for a residential landlord: the strict innkeeper liability for a tenant's belongings does not attach, and a tenant who wants the landlord to answer for damage to property kept on the premises has to prove ordinary fault or a term of the lease.

พึงอ่านคำพิพากษานี้ตามที่วินิจฉัยไว้จริง คดีนี้เป็นคดีแพ่งว่าด้วยความรับผิดอย่างเจ้าสำนักโรงแรมในทรัพย์สินของแขกตาม ป.พ.พ. มาตรา 674 มิใช่คดีอาญาตาม พ.ร.บ.โรงแรม และมิใช่คำวินิจฉัยเรื่องใบอนุญาต จึงต้องไม่อ้างอิงอย่างคดีใบอนุญาตโรงแรม สิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ผู้ให้เช่าคือถ้อยคำที่ศาลใช้ กล่าวคือสถานที่ซึ่งให้บริการที่พักอาศัยโดยคิดค่าบริการเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้น ไม่ใช่ที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทาง ซึ่งเป็นถ้อยคำเดียวกับที่ พ.ร.บ.โรงแรม พ.ศ. 2547 มาตรา 4 (2) ใช้ยกเว้นสถานที่เช่นนั้นออกจากนิยามของโรงแรม คำพิพากษานี้จึงสนับสนุนหลักการให้เช่าเป็นรายเดือนโดยเทียบเคียง ข้อสำคัญคือคำว่าเท่านั้น ศาลพิจารณาลักษณะการประกอบกิจการทั้งหมด มิใช่การเช่ารายใดรายหนึ่ง ผู้ประกอบการที่รับผู้เข้าพักระยะสั้นด้วยจึงอ้างเหตุผลนี้ไม่ได้ ผลในทางปฏิบัติสำหรับผู้ให้เช่าเพื่ออยู่อาศัยมีสองประการ คือไม่ต้องรับผิดอย่างเจ้าสำนักโรงแรมในทรัพย์สินของผู้เช่า และผู้เช่าที่ประสงค์จะให้ผู้ให้เช่ารับผิดต่อความเสียหายของทรัพย์สินที่นำมาไว้ในสถานที่ ต้องพิสูจน์ความผิดตามหลักทั่วไปหรืออาศัยข้อสัญญาเช่า

Frequently Asked Questions คำถามที่พบบ่อย

Does a Thai landlord letting monthly carry a hotel keeper's liability for a tenant's property? ผู้ให้เช่าห้องพักรายเดือนต้องรับผิดในทรัพย์สินของผู้เช่าอย่างเจ้าสำนักโรงแรมหรือไม่

No, on the reasoning of Decision 3464/2558. The strict liability in CCC section 674 applies to an inn, a hotel or a place of like kind, and a place of like kind must provide temporary lodging for travellers. An apartment let for residence and charged monthly or longer only does not, so the operator was not liable when a car the tenant had brought into the building's car park was destroyed there.

ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3464/2558 ไม่ต้องรับผิด เพราะความรับผิดตาม ป.พ.พ. มาตรา 674 ใช้กับโรงแรม โฮเต็ล หรือสถานที่อื่นทำนองเช่นว่านั้น ซึ่งต้องเป็นที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทาง เมื่ออพาร์ตเมนต์ให้เช่าเพื่ออยู่อาศัยโดยคิดค่าบริการเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้น จึงไม่เข้าลักษณะดังกล่าว

Does this decision mean monthly rentals are exempt from the Hotel Act? คำพิพากษานี้แปลว่าการให้เช่ารายเดือนได้รับยกเว้นตามกฎหมายโรงแรมหรือไม่

It does not decide that. This was a civil claim about liability for a guest's property, not a hotel licensing case. The monthly letting exclusion itself comes from section 4(2) of the Hotel Act B.E. 2547, which excludes accommodation whose purpose is residential letting charged monthly or longer only. The decision is worth citing because the Supreme Court read that same wording the same way, but it is corroboration by analogy, not a licensing ruling.

คำพิพากษานี้มิได้วินิจฉัยเรื่องดังกล่าว คดีนี้เป็นคดีแพ่งเรื่องความรับผิดในทรัพย์สินของแขก มิใช่คดีใบอนุญาตโรงแรม ข้อยกเว้นการให้เช่ารายเดือนอยู่ใน พ.ร.บ.โรงแรม พ.ศ. 2547 มาตรา 4 (2) ซึ่งยกเว้นสถานที่พักที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้บริการที่พักอาศัยโดยคิดค่าบริการเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้น คำพิพากษานี้เป็นเพียงการสนับสนุนโดยเทียบเคียง

What happens if the same landlord also takes short stays? ถ้าผู้ให้เช่ารายเดียวกันรับผู้เข้าพักระยะสั้นด้วยจะเป็นอย่างไร

The reasoning stops helping. Both the statute and the decision look at the purpose and operation of the establishment as a whole, and the Hotel Act wording is monthly or longer "only". An operator who mixes nightly or weekly guests into the same building is running an establishment that provides temporary lodging, which is what both the Hotel Act definition and CCC section 674 are aimed at.

จะอ้างเหตุผลนี้ไม่ได้ ทั้งตัวบทและคำพิพากษาพิจารณาวัตถุประสงค์และลักษณะการประกอบกิจการโดยรวม และถ้อยคำใน พ.ร.บ.โรงแรม คือเป็นรายเดือนขึ้นไปเท่านั้น ผู้ประกอบการที่รับผู้เข้าพักรายวันหรือรายสัปดาห์ในอาคารเดียวกันย่อมเป็นการให้บริการที่พักชั่วคราว ซึ่งเป็นสิ่งที่ทั้งนิยามตาม พ.ร.บ.โรงแรม และ ป.พ.พ. มาตรา 674 มุ่งหมายถึง

monthly rental hotel act thailand ccc section 674 innkeeper liability apartment landlord liability thailand supreme court decision 3464/2558

📖 Further Reading on ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

Sebastien H. Brousseau นิติศาสตรบัณฑิต, วิทยาศาสตรบัณฑิต. ที่ปรึกษาด้านกฎหมายต่างประเทศ

Wichuda Atthatmethakon ปริญญาโทด้านกฎหมาย. ทนายความและโนตารีไทย

Reviewed and annotated by qualified legal professionals with over 18 years of practice in Thai law.

ตรวจสอบและอธิบายโดยผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายที่มีประสบการณ์การปฏิบัติงานด้านกฎหมายไทยมากกว่า 18 ปี

Disclaimer: The English translations provided on this website are unofficial and for informational purposes only. The authoritative text of Thai statutes is in the Thai language as published in the Royal Thai Government Gazette (Ratchakitchanubeksa). This content does not constitute legal advice. For specific legal questions, consult a qualified Thai attorney.

Copyright © 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. The Thai statutory text (ตัวบทกฎหมาย) and the original Thai-language Supreme Court (Dika) decisions are in the public domain as published in the Royal Thai Government Gazette (ราชกิจจานุเบกษา) pursuant to Section 7 of the Copyright Act B.E. 2537 (1994). All other content, including English translations, Supreme Court (Dika) decision summaries, legal annotations, cross-references, commentary, and editorial analysis, is the copyrighted intellectual property of ThaiLawOnline and its editors, Sebastien H. Brousseau (LL.B.) and Wichuda Atthatmethakon (LL.M.). Unauthorized reproduction or distribution is prohibited.

ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ไว้ในเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการและมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้น ตัวบทกฎหมายที่เป็นทางการคือภาษาไทยตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะ กรุณาปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติ

ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด ตัวบทกฎหมายภาษาไทยและคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติ ตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่นทั้งหมด ได้แก่ คำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำพิพากษาศาลฎีกา คำอธิบายกฎหมาย การอ้างอิงข้าม ข้อวิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางบรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ThaiLawOnline และบรรณาธิการ เซบาสเตียง อ็อง บรูโซ (LL.B.) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต

แนะนำ

การแต่งงาน

การหย่าร้างและเด็ก

การวางแผนอสังหาริมทรัพย์

มากกว่า

แนะนำ

การซื้อ

สิทธิ

สัญญาเช่าและภาษี

ใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทย

แนะนำ

การเริ่มต้นธุรกิจ

ธุรกิจต่างประเทศ

การจ้างงานและภาษี

สัญญา

ประเภทวีซ่า

สถานะ

ความต้องการ

คู่มือ

แนะนำ

กฎหมาย

ขั้นตอน

หัวข้อ

⚖️ Key Takeaway ⚖️ ประเด็นสำคัญ

Executive Summary บทสรุปผู้บริหาร

Facts of the Case ข้อเท็จจริง

Court's Holding (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

Legal Analysis การวิเคราะห์ทางกฎหมาย

Full Court Decision คำพิพากษาฉบับเต็ม

Code Sections Referenced มาตราที่อ้างอิง

💡 What This Means for You 💡 สิ่งที่หมายถึงสำหรับคุณ

Frequently Asked Questions คำถามที่พบบ่อย

📖 Further Reading on ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

ThaiLawOnline

ขอบเขตการปฏิบัติงาน

ติดต่อเรา

จดหมายข่าว