มาตรา 293: ช่วยหรือยุยงเด็กหรือผู้ไร้ความสามารถให้ฆ่าตัวตาย
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดช่วยหรือยุยงเด็กอายุยังไม่เกินสิบหกปี หรือผู้ซึ่งไม่สามารถเข้าใจว่าการกระทำของตนมีสภาพหรือสาระสำคัญอย่างไร หรือไม่สามารถบังคับการกระทำของตนได้ ให้ฆ่าตนเอง ถ้าการฆ่าตนเองนั้นได้เกิดขึ้นหรือได้มีการพยายามฆ่าตนเอง ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]
คำแปลภาษาอังกฤษ
Whoever assists or incites a child not over sixteen years of age, or a person unable to understand the nature or importance of his own act, or unable to control his own act, to kill himself, shall, where the suicide occurs or is attempted, be liable to imprisonment not exceeding five years, or a fine not exceeding one hundred thousand baht, or both.
คำแปลโดย ThaiLawOnline แปลจากต้นฉบับภาษาไทยและตรวจสอบแล้ว
หมายเหตุของสำนักงาน
องค์ประกอบความผิดคือ (1) ช่วยหรือยุยงให้ฆ่าตัวตาย (2) ต่อบุคคลที่กฎหมายคุ้มครอง คือเด็กอายุไม่เกินสิบหกปี ผู้ที่ไม่สามารถเข้าใจสภาพหรือความสำคัญของการกระทำ หรือผู้ที่ไม่สามารถบังคับการกระทำของตนเอง และ (3) มีการฆ่าตัวตายหรือพยายามฆ่าตัวตายเกิดขึ้นจริง ต่างจากมาตรา 292 ตรงที่ความผิดนี้ไม่ต้องมีการทารุณ แต่ความผิดอยู่ที่การส่งเสริมหรืออำนวยความสะดวกให้ผู้ที่กฎหมายถือว่าไม่สามารถตัดสินใจได้โดยอิสระทำลายชีวิตตนเอง มาตรานี้อยู่ในหมวดความผิดต่อชีวิตร่วมกับมาตรา 292 และใช้บังคับไม่ว่าจะเป็นการช่วยเหลือหรือเพียงยุยง
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
เนื่องจากผู้เสียหายเป็นบุคคลที่กฎหมายคุ้มครอง ความยินยอมของเด็กหรือผู้ไร้ความสามารถจึงไม่เป็นข้อแก้ตัว และมีโทษจำคุกสูงสุดห้าปี โจทก์ยังต้องพิสูจน์การช่วยหรือยุยงและการฆ่าตัวตายหรือพยายามที่เกิดขึ้น ประเด็นสำคัญจึงอยู่ที่ความสัมพันธ์เชิงเหตุผลและสภาพความสามารถของผู้เสียหาย ผู้ถูกกล่าวหาควรปรึกษาทนายความแต่เนิ่น ๆ เพราะข้อเท็จจริงมักทับซ้อนกับข้อกล่าวหาเรื่องการทารุณหรือการทอดทิ้ง
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 1 คดี (พ.ศ. 2513 ถึง 2513)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 235/2513 (1970)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
มาตรา 293 ต่างจากมาตรา 292 อย่างไร
มาตรา 292 ต้องมีการทารุณจิตใจอย่างร้ายแรงจนผู้อื่นฆ่าตัวตาย ส่วนมาตรา 293 เป็นการช่วยหรือยุยงให้ผู้ที่กฎหมายคุ้มครอง คือเด็กอายุไม่เกินสิบหกปีหรือผู้ที่ไม่สามารถเข้าใจหรือบังคับการกระทำได้ ฆ่าตัวตาย โดยไม่ต้องพิสูจน์การทารุณ
ความยินยอมของเด็กช่วยให้ผู้กระทำพ้นผิดตามมาตรา 293 หรือไม่
ไม่ เนื่องจากผู้เสียหายเป็นเด็กอายุไม่เกินสิบหกปีหรือผู้ไร้ความสามารถ ความยินยอมของพวกเขาจึงไม่ทำให้ผู้กระทำพ้นความผิดเมื่อมีการฆ่าตัวตายหรือพยายามเกิดขึ้น
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 293 -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 293. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-293/ (accessed 6 กันยายน 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 293 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-293/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-293/"><p>ผู้ใดช่วยหรือยุยงเด็กอายุยังไม่เกินสิบหกปี หรือผู้ซึ่งไม่สามารถเข้าใจว่าการกระทำของตนมีสภาพหรือสาระสำคัญอย่างไร หรือไม่สามารถบังคับการกระทำของตนได้ ให้ฆ่าตนเอง ถ้าการฆ่าตนเองนั้นได้เกิดขึ้นหรือได้มีการพยายามฆ่าตนเอง ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]</p><footer>ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 293 <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-293/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา