306: ทอดทิ้งเด็กอายุยังไม่เกินเก้าปี
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดทอดทิ้งเด็กอายุยังไม่เกินเก้าปีไว้ ณ ที่ใด เพื่อให้เด็กนั้นพ้นไปเสียจากตน โดยประการที่ทำให้เด็กนั้นปราศจากผู้ดูแล ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]
คำแปลภาษาอังกฤษ
Whoever abandons a child not over nine years of age at any place in order to rid himself of that child, in a manner that leaves the child without anyone to care for it, shall be liable to imprisonment not exceeding three years, or a fine not exceeding sixty thousand baht, or both.
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
องค์ประกอบความผิดคือ (1) มีหน้าที่ดูแลตามกฎหมายหรือตามสัญญา (2) ผู้ซึ่งพึ่งตนเองมิได้เพราะอายุ ความป่วยเจ็บ กายพิการ หรือจิตพิการ (3) การทอดทิ้งผู้นั้น และ (4) การทอดทิ้งกระทำในลักษณะที่น่าจะเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่ชีวิต มาตรานี้เป็นความผิดที่ตั้งอยู่บนหน้าที่ ความรับผิดเกิดเฉพาะผู้ที่มีหน้าที่เฉพาะนั้น เช่น สมาชิกครอบครัวที่กฎหมายกำหนดหรือผู้ดูแลตามสัญญา บุคคลภายนอกที่ไม่มีหน้าที่จึงอยู่นอกมาตรานี้ มาตรานี้เป็นบทเปิดของหมวดความผิดฐานทอดทิ้งเด็ก คนป่วยเจ็บ หรือคนชรา และเงื่อนไขที่ว่าการทอดทิ้งต้องน่าจะเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตคือสิ่งที่แยกการทอดทิ้งทางอาญาออกจากการละเลยธรรมดา
ความสำคัญต่อ
จุดเริ่มต้นคือผู้ถูกมองว่าเป็นแกนควบคุมหรือตามสัญญาจริงหรือไม่เป็นหลักทอดทิ้งสาเหตุให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตหรือไม่ถ้าขาดข้อใดข้อหนึ่งมักจะไม่เข้ามาตรานี้โทษสูงสุดสามปีและมักจะถูกยกขึ้นพร้อมข้อแรงโน้มถ่วงในนั้นเลยเด็กหรือผู้สูงอายุข้อโต้แย้งที่พบบ่อยคือไม่มีหน้าที่ตามกฎหมายกำหนดระบบปฏิบัติการเพื่อให้ชีวิตไม่เป็นอันตรายจริง
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 6 คดี (พ.ศ. 2501 ถึง 2562)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2512/2562 (2019)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1692/2532 (1989)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 668/2502 (1959)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1190/2502 (1959)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1341-1342/2501 (1958)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 5409/2530 (1987)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Penal Code, s. 306 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 306. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-306/ (accessed 17 สิงหาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 306 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-306/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-306/"><p>ผู้ใดทอดทิ้งเด็กอายุยังไม่เกินเก้าปีไว้ ณ ที่ใด เพื่อให้เด็กนั้นพ้นไปเสียจากตน โดยประการที่ทำให้เด็กนั้นปราศจากผู้ดูแล ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]</p><footer>Penal Code, s. 306 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-306/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา