317: พรากเด็กอายุไม่เกินสิบห้าปีไปจากบิดามารดาหรือผู้ปกครอง
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดโดยปราศจากเหตุอันสมควร พรากเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปีไปเสียจากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่หกหมื่นบาทถึงสามแสนบาท ผู้ใดโดยทุจริต ซื้อ จำหน่าย หรือรับตัวเด็กซึ่งถูกพรากตามวรรคแรก ต้องระวางโทษเช่นเดียวกับผู้พรากนั้น ถ้าความผิดตามมาตรานี้ได้กระทำเพื่อหากำไร หรือเพื่อการอนาจาร ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่หนึ่งแสนบาทถึงสี่แสนบาท หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]
คำแปลภาษาอังกฤษ
Whoever, without reasonable cause, takes a child not over fifteen years of age away from its parents, guardian or carer shall be liable to imprisonment from three to fifteen years and a fine from sixty thousand to three hundred thousand baht.
Whoever dishonestly buys, disposes of, or receives a child taken away under paragraph one shall be liable to the same punishment as the person who took the child away.
Where the offence under this Section is committed for profit or for an indecent purpose, the offender shall be liable to imprisonment from five to twenty years and a fine from one hundred thousand to four hundred thousand baht.
คำแปลโดย ThaiLawOnline แปลจากต้นฉบับภาษาไทยและตรวจสอบแล้ว
หมายเหตุของสำนักงาน
องค์ประกอบของวรรคหนึ่งคือ (1) การพรากเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปีไป (2) จากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล และ (3) โดยปราศจากเหตุอันสมควร ความยินยอมของเด็กไม่มีผลในช่วงอายุนี้ ซึ่งเป็นข้อแตกต่างจากมาตรา 318 และมาตรา 319 ที่ผู้เยาว์มีอายุกว่าสิบห้าปีแต่ยังไม่เกินสิบแปดปี และความเต็มใจของผู้เยาว์เป็นตัวชี้ว่าจะเข้ามาตราใดในสองมาตรานั้น วรรคสองขยายโทษเดียวกันไปยังผู้ที่โดยทุจริต ซื้อ จำหน่าย หรือรับตัวเด็กซึ่งถูกพรากตามวรรคหนึ่ง การค้าตัวเด็กจึงมีโทษหนักเท่ากับการพราก วรรคท้ายเพิ่มโทษเมื่อการกระทำนั้นเป็นไปเพื่อหากำไรหรือเพื่อการอนาจาร ประโยชน์ที่กฎหมายคุ้มครองคืออำนาจปกครองของบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแลที่มีต่อเด็ก ความผิดจึงสำเร็จได้แม้เด็กจะไม่ได้รับอันตรายและเต็มใจไปด้วย
ความสำคัญต่อ
มาตรานี้มีความเสี่ยงสูง คือจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่หกหมื่นบาทถึงสามแสนบาทสำหรับกรณีพื้นฐาน และหนักขึ้นเมื่อการพรากนั้นเป็นไปเพื่อหากำไรหรือเพื่อการอนาจาร องค์ประกอบที่หลายคนคาดไม่ถึงคือความยินยอมของเด็กไม่เป็นข้อแก้ตัวเลยเมื่ออายุไม่เกินสิบห้าปี เด็กที่ไปด้วยความเต็มใจหรือเป็นฝ่ายขอไปเองจึงไม่ช่วยผู้ถูกกล่าวหา และการที่เด็กไม่ได้รับอันตรายก็ไม่ช่วยเช่นกัน เพราะประโยชน์ที่กฎหมายคุ้มครองคืออำนาจปกครองของบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล ในข้อพิพาทครอบครัว ถ้อยคำว่าโดยปราศจากเหตุอันสมควรเป็นจุดชี้ขาด บิดามารดาหรือญาติที่กระทำโดยเชื่อว่ามีสิทธิย่อมโต้แย้งกันที่องค์ประกอบนี้ ผู้ถูกกล่าวหาควรปรึกษาทนายความแต่เนิ่น ๆ เพราะโทษขั้นต่ำสามปีเหลือช่องทางไม่มาก
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 325 คดี (พ.ศ. 2520 ถึง 2569)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2055/2568 (2025)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2429/2567 (2024)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 4798/2565 (2022)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2425/2564 (2021)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1194/2564 (2021)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3431/2563 (2020)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 4057/2562 (2019)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 489/2561 (2018)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
เลย
ความยินยอมของเด็กมีผลตามมาตรา 317 หรือไม่
ไม่มีผล เด็กอายุไม่เกินสิบห้าปี ความยินยอมไม่เป็นข้อแก้ตัวเลย เด็กที่ไปด้วยความเต็มใจหรือเป็นฝ่ายขอไปเองไม่ช่วยผู้ถูกกล่าวหา เพราะประโยชน์ที่กฎหมายคุ้มครองคืออำนาจปกครองของบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล
โทษตามมาตรา 317 เป็นอย่างไร
จำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่หกหมื่นบาทถึงสามแสนบาท ผู้ที่โดยทุจริต ซื้อ จำหน่าย หรือรับตัวเด็กซึ่งถูกพรากไป ต้องระวางโทษเช่นเดียวกัน และโทษหนักขึ้นเมื่อการพรากนั้นเป็นไปเพื่อหากำไรหรือเพื่อการอนาจาร
มาตรา 317 ต่างจากมาตรา 318 และ 319 อย่างไร
ต่างกันที่อายุของผู้ถูกพราก มาตรา 317 ใช้กับเด็กอายุไม่เกินสิบห้าปี ซึ่งความยินยอมไม่มีผล ส่วนมาตรา 318 และมาตรา 319 ใช้กับผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปีแต่ยังไม่เกินสิบแปดปี และความเต็มใจของผู้เยาว์เป็นตัวชี้ว่าจะเข้ามาตราใด คือมาตรา 318 เมื่อผู้เยาว์ไม่เต็มใจ และมาตรา 319 เมื่อผู้เยาว์เต็มใจและการพรากเป็นไปเพื่อหากำไรหรือเพื่อการอนาจาร
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Penal Code, s. 317 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 317. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-317/ (accessed 17 สิงหาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 317 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-317/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-317/"><p>ผู้ใดโดยปราศจากเหตุอันสมควร พรากเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปีไปเสียจากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่หกหมื่นบาทถึงสามแสนบาท ผู้ใดโดยทุจริต ซื้อ จำหน่าย หรือรับตัวเด็กซึ่งถูกพรากตามวรรคแรก ต้องระวางโทษเช่นเดียวกับผู้พรากนั้น ถ้าความผิดตามมาตรานี้ได้กระทำเพื่อหากำไร หรือเพื่อการอนาจาร ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่หนึ่งแสนบาทถึงสี่แสนบาท หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]</p><footer>Penal Code, s. 317 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-317/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา