82: การยับยั้งหรือกลับใจในการพยายาม
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดพยายามกระทำความผิด หากยับยั้งเสียเองไม่กระทำการให้ตลอด หรือกลับใจแก้ไขไม่ให้การกระทำนั้นบรรลุผล ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษสำหรับการพยายามกระทำความผิดนั้น แต่ถ้าการที่ได้กระทำไปแล้วต้องตามบทกฎหมายที่บัญญัติเป็นความผิด ผู้นั้นต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้น ๆ
คำแปลภาษาอังกฤษ
Whoever, having commenced the commission of an offence, desists of his own accord from carrying it through, or turns back to prevent the act from achieving its result, shall not be punished for that attempt to commit the offence; but if what has already been done itself constitutes another completed offence, that person shall be punished for that other offence.
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 82 อยู่ในภาค 1 หมวดว่าด้วยการพยายามกระทำความผิด ให้คุณแก่การกลับใจโดยสมัครใจ มีสองลักษณะ คือการยับยั้งเสียเองไม่กระทำให้ตลอด และเมื่อได้กระทำไปแล้ว การกลับใจแก้ไขเพื่อไม่ให้บรรลุผล ทั้งสองกรณีผู้กระทำไม่ต้องรับโทษสำหรับการพยายามนั้น คำสำคัญคือความสมัครใจ ผู้กระทำต้องหยุดด้วยความสมัครใจ ไม่ใช่เพราะอุปสรรคภายนอกหรือเพราะแผนถูกขัดขวาง ข้อยกเว้นสำคัญคือไม่ได้ลบล้างทั้งหมด ความผิดสำเร็จอย่างอื่นที่ได้กระทำไประหว่างทาง เช่น ทำร้ายร่างกายหรือทำให้เสียทรัพย์ ยังคงต้องรับโทษ มาตรานี้ต่างจากมาตรา 80 ที่การพยายามต้องรับโทษ และมาตรา 81 ที่การพยายามซึ่งไม่อาจบรรลุผลต้องรับโทษในอัตราที่ลดลง
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
ผลในทางปฏิบัติของมาตรานี้คือการพ้นความรับผิดสำหรับการพยายามโดยสิ้นเชิง แต่ใช้ได้เฉพาะเมื่อการกลับใจเป็นไปโดยสมัครใจอย่างแท้จริง และในลักษณะที่สอง ต้องแข็งขันพอที่จะป้องกันผล ศาลตีความความสมัครใจอย่างเคร่งครัด การส่งมอบสิ่งของเพื่อทำแผนให้สำเร็จ หรือการหยุดเพียงเพราะถูกจับหรือถูกขัดขวาง ไม่เข้าข่าย แม้มาตรานี้จะใช้ได้ ก็ยังต้องถูกดำเนินคดีในความผิดสำเร็จอย่างอื่นที่ได้กระทำไประหว่างทาง ฝ่ายจำเลยจึงควรแยกให้ชัดว่าการกระทำใดสำเร็จแล้วและการกระทำใดถูกละทิ้ง
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำตัดสินศาลฎีกาที่ 334/2564 (2021)
การกระทำการตามที่มุ่งหมายจนเสร็จ มิใช่การยับยั้งเสียเองหรือกลับใจแก้ไขไม่ให้บรรลุผล จึงไม่เข้ามาตรา 82 และไม่ทำให้พ้นผิด
จำเลยอ้างว่าไม่ต้องรับโทษตามมาตรา 82 แต่ศาลวินิจฉัยว่าการมอบฮาร์ดดิสก์เพื่อปลดล็อกโปรแกรมรุ่นทดลองเป็นการกระทำการให้ตลอด มิใช่การยับยั้งเสียเองหรือกลับใจแก้ไขไม่ให้บรรลุผล มาตรา 82 จึงไม่ใช้บังคับ
-
คำตัดสินศาลฎีกาที่ 339/2564 (2021)
การยับยั้งเสียเองตามมาตรา 82 ต้องเป็นการยับยั้งโดยสมัครใจของผู้กระทำเอง เมื่อผู้กระทำหยุดเพราะเหตุปัจจัยภายนอก ในคดีนี้คือร่างกายของเด็กที่ยังไม่พร้อมและการที่เด็กใช้มือปัดป้อง ย่อมมิใช่การยับยั้งเสียเองโดยสมัครใจ จึงไม่เข้าข้อยกเว้นให้ไม่ต้องรับโทษสำหรับการพยายามกระทำความผิด
จำเลยพยายามกระทำชำเราผู้เสียหายที่ 1 หลายครั้งตั้งแต่ผู้เสียหายอายุ 10 ปีเศษ ถึง 13 ปีเศษ แต่กระทำไปไม่ตลอด เพราะผู้เสียหายยังเป็นเด็กร่างกายไม่พร้อม และใช้มือปัดป้องขัดขวางไว้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ามิใช่การยับยั้งเสียเองโดยสมัครใจ จึงไม่เข้าข้อยกเว้นตามมาตรา 82 จำเลยต้องรับโทษฐานพยายามกระทำชำเราเด็กตามมาตรา 277 วรรคหนึ่งและวรรคสาม (เดิม) ประกอบมาตรา 80 และพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 ที่ไม่ลงโทษตามบทดังกล่าว
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 26 คดี (พ.ศ. 2502 ถึง 2566)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 339/2564 (2021)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 334/2564 (2021)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 6582/2551 (2008)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3078/2537 (1994)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 5881/2533 (1990)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2213/2530 (1987)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1218/2530 (1987)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 7/2525 (1982)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
เลย
หากชะลอการนั้นเองยังคงต้องรับโทษหรือไม่
ตามมาตรา 82 หากคุณยับยั้งเสียเองหรือกลับใจแก้ไขไม่ให้มีผลที่มักจะรับโทษสำหรับการพยายามต้องรับผิดในความผิดของการสำเร็จนั่นเองที่นั่นเองหยุด...
การหยุดเพราะสามารถเลือกเข้ามาตรา 82 ได้เลย
ไม่ใช่มาตรา 82 ถือเป็นการยับยั้งโดยสมัครใจการหยุดเพราะภายนอกหรือเพราะแผนถูกหรือถูกพบว่าไม่ถือเป็นการยับยั้งเสียเอง
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
การอ้างอิงแบบทั่วไป
Penal Code, s. 82 (Thailand) -
การอ้างอิงทางวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 82. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-82/ (accessed 21 สิงหาคม 2026). -
การอ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 82 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-82/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-82/"><p>ผู้ใดพยายามกระทำความผิด หากยับยั้งเสียเองไม่กระทำการให้ตลอด หรือกลับใจแก้ไขไม่ให้การกระทำนั้นบรรลุผล ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษสำหรับการพยายามกระทำความผิดนั้น แต่ถ้าการที่ได้กระทำไปแล้วต้องตามบทกฎหมายที่บัญญัติเป็นความผิด ผู้นั้นต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้น ๆ</p><footer>Penal Code, s. 82 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-82/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา