การปลอมแปลงเอกสาร (มาตรา 266) การใช้เอกสารปลอม (มาตรา 268) และ คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1385/2522 ตัวอย่าง: กองผู้ช่วยศาลฎีกา |

จำเลยที่ 1 เป็นเสมียนพนักงานที่ดินเขตการปกครองส่วนการปกครองแบบพิมพ์ต่างๆ จ่ายแบบพิมพ์ น.ส.3 หรือแทนอื่นๆ ไม่มีหน้าที่ทำเอกสารหรือเก็บรักษาเอกสารการที่จำเลยที่ 1 ปลอมหนังสือรับรองการทำประโยชน์และสัญญาขายฝากขึ้นโดยตรงไม่ใช่ต้องใช้โดยอาศัยที่ตนมีฐานะหน้าที่ไม่มีการสืบสวนตามหลักการกฎหมายอาญามาตรา 161
จำเลยทำหนังสือรับรองการทำประโยชน์และทำสัญญาขายฝากปลอมขึ้นโดยใช้ฉ้อโกงผู้รักษาความปลอดภัยให้มอบเงินแก่จำเลยตามเอกสารปลอมในลักษณะที่เป็นความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 266,268,341 กฎหมายอาญามาตรา 266,268,341 กฎหมายหลายบทให้ลงโทษบทหนักตามการพิจารณากฎหมายอาญามาตรา 268
โจทก์ยืนยันว่าเมื่อวันใดไม่มีการปรากฏตัวอย่างเป็นทางการ 1 ถึง 15 กุมภาพันธ์ 2517 จำเลยที่ 2 โดยความเชื่อได้เปิดเผยโดยกล่าวว่าแสดงอันเป็นเท็จแก่นางเฉลียวว่าจำเลยที่ 2 มีที่นาจะขายฝากต่อไปพาญาตินางเฉลียวไปดูที่นาหลักของนางสาวเฉลียวหลงเชื่อซื้อฝากไว้หน้าวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2517 จำเลยมีสิทธิได้ร่วมกันสอบสวนนางเฉลียวโดยร่วมกันทำหนังสือรับรองประโยชน์ 1 ฉบับและสัญญาขายฝากที่ดิน 1 ฉบับให้กับนางเฉลียวโดยแจ้งว่าหนังสือและสัญญาที่ทำโดยถูกต้องความจริงจำเลยร่วมกันปลอมขึ้นนางเฉลียวหลงเชื่อมอบเงิน 19,000 บาทให้จำเลยที่ 2 ไป
26 กุมภาพันธ์ 2517 จำเลยที่ 1 ความมืดเสมียนพนักงานที่ดินเขตการปกครองในสมุนไพรแบบพิมพ์หนังสือรับรองการทำประโยชน์และแบบพิมพ์ต่าง ๆ ของทางราชการร่วมกับจำเลยที่ 2 ทำหนังสือรับรองการทำประโยชน์ในด้านเอกสารสิทธิอันเป็นเอกสารผู้ดูแลระบบปลอมขึ้นทั้งฉบับโดยนำเอาแบบพิมพ์ของทางผู้อำนวยการที่ดินมาพิมพ์ตรวจข่าวเซ็นลายมือชื่อปลอมของนายวิสุทธิ์สูท์สำรวจนายอำเภอ และตราของอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
26 กุมภาพันธ์ 2517 จำเลยที่ 1 เซิร์ฟเวอร์เสมียนพนักงานที่ดินเขตการปกครองในสมุนไพรแบบพิมพ์หนังสือสัญญาขายฝากที่ร่วมกับจำเลยที่ 2 ทำหนังสือสัญญาขายฝากเอกสารสิทธิอันเป็นเอกสารผู้ปกครองปลอมขึ้นทั้งฉบับแล้วนำไปใช้แสดงและมอบแก่นางเฉลียวขอให้ตรวจสอบตามกฏหมายอาญามาตรา 161, 264, 266, 268,341, 83, 33 เชอร์ริบเอกสารปลอมของกลางฉบับกลาง และให้จำเลยใช้ราคาทรัพย์ 19,000 แก่ผู้เสียหาย
จำเลยที่ยังคงให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำได้เลยว่ายังมีความผิดตามแบบฟอร์มกฎหมายอาญา มาตรา 161, 264, 266, 268, 341, 83 ความผิดตามมาตรา 161, 264, 266, 268 เป็นกรรมเดียวกันให้ตรวจสอบตามมาตรา 268 ในบทหนักฐานหนังสือปลอมรับรองการทำประโยชน์และหนังสือสัญญาขายฝากสถาบันกระทงละ 1 ปีฐานฉ้อฉโกงสถาบัน 6 เดือน รวมเพื่อการจำเลยร่วมกับคนละ 2 ปี 6 เดือนเอกสารปลอมของกลาง2 ฉบับให้ริบให้จำเลยมีส่วนร่วมใช้เงิน 19,000 บาทแก่ผู้เสียหาย
จำเลยที่ 1 จดหมายเหตุ
ศาลยุติธรรมพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่ 1 โดยไม่มีความผิดตามมาตรา 161, 341 ในส่วนของเหตุการณ์การวินิจฉัยคดี จำเลยที่ 2 นักข่าวมาตรา 161 ด้วยจำเลยที่ 1 รักษามีความผิดตามมาตรา 266, 268 การปลอมหนังสือรับรองการทำประโยชน์และสัญญาขายฝากการพิจารณาคดีคราวเดียวกันนั้นก็ใช้แสดงคราวเดียวกันเป็นกรรมเดียวให้ตรวจสอบตามมาตรา 268 นักข่าว 266 รักษาการจำเลยที่ 1, 2 ปีจำเลยที่ 1 เคยเข้าร่วมจำเลยที่ 2 ใช้เงิน 19,000 บาทแก่ผู้ตัดสินที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำที่จำที่ 1 เสมียนพนักงานที่ดินอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ ประจัญบานแบบพิมพ์ น.ส.3 ขายฝากและแบบพิมพ์อื่น ๆ กับสัญญาเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับที่ดินใน 26 ก.ค.2517 เวลา 9 ตรวจสอบผู้ตรวจสอบกับจำเลยที่ 2 ไปหาจำเลยที่ 1 ที่อำเภอ แจ้งความประสงค์ขอทำสัญญาขายฝากจำเลยที่ 1 หลักๆ สามารถสอบถามรายละเอียดได้เลยเกี่ยวกับที่ดินหรือพื้นที่ให้รออยู่เวลาประมาณ 13 นาฬิกาจำเลยที่ 1 บอกว่าสม่ำเสมอนำ น.ส.3 และสัญญาขายฝากมาให้ผู้มีชื่อเสียงและจำเลยที่ 2 เซ็นชื่อแล้วมอบ น.ส.3 และสัญญาขายฝากให้ผู้มีอำนาจในกลับมาถึงบ้านผู้รักษาความปลอดภัยการชำระเงินให้จำเลยที่ 2 เป็นเงิน 19,000 บาท ในครั้งต่อไป 3 - 4 เดือนที่ผู้มีอำนาจสอบสวนที่ขายฝากเป็นของผู้ให้บริการอีกครั้งไม่ยอมชำระเงินอย่างเป็นทางการและต้นกำเนิดว่า น.ส.3 และสัญญาขายฝากที่จำไว้เลยที่ 1 ทำขึ้นเรื่อย ๆ อย่างเป็นทางการ ลายเซ็นของนายวิสุทธิ์ปอำเภอเป็นลายเซ็นชื่อปลอม
แล้ววินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ว่าตามคำสั่งอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ที่ 11/2517 เรื่องแบ่งหน้าที่การงานและมอบสิทธิพิเศษในข้อ 3.1 ให้จำเลยที่ 1 ส่วนประกอบแบบพิมพ์ส่วนต่างๆ จ่ายแบบพิมพ์ ส.ส.3 หรือใบแทนอื่นๆ ช่วยในการให้ดูแลเอกสารหรือรายงานเอกสารคำตรวจสอบโจทก์ว่าจำเลยที่ 1 เจ้าหน้าที่รับคำขอคำร้องผู้มายื่นเท่านั้นการที่จำเลยที่ 1 ปลอมหนังสือรับรองการทำประโยชน์และสัญญาขายฝากขึ้น ไม่ใช่การกระทำโดยอาศัยที่ตนมีตำแหน่งหน้าที่ จำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา 161
ส่วนความผิดฐานฉ้อโกงนั้นเห็นว่าเห็นตามพฤติข้อเสียของจำเลยที่ 1 ทำหนังสือรับรองการทำประโยชน์และสัญญาขายฝากขึ้นในวันเดียวกัน ผิดกฎของระเบียบของทางราชการตามคำเบิกความความของนายวิเชียรพนักงานที่ดินอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ ดูโจทก์ว่าการขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่ดีในสัญญาขายฝากที่ดีของการยื่นเรื่องราวก่อนประกาศโฆษณา 30 วันไม่มีผู้ใดทราบแล้วจึงพิจารณาเลยที่ 1 จะรู้เรื่องนี้เป็นครั้งแรกที่จำเลยที่ 2 นำชี้ที่ดินของผู้อื่น แต่จำเลยที่ 1 เพื่อการร่วมคบคิดกับจำเลยที่ 2 โดยการเปิดเผยข้อมูลผู้เสียหายด้วยปกปิดข้อความจริงอันควรแจ้งแจ้ง ในขณะที่ออกหนังสือรับรองประโยชน์และทำสัญญาขายฝากการที่ผู้เสียหายชำระเงินให้จำเลยที่ 2 ที่บ้านเป็นไปตามแนวทางในการหาทำให้จำเลยที่ 1 สำรวจผิดไม่ที่ศาลยุติธรรมไม่จำเลยที่ 1 ฐานฉ้อโกงด้วยบางส่วนของศาลฎีกา แต่การใช้หนังสือรับรองการทำประโยชน์และหนังสือสัญญาขายฝากปลอมกับความผิดฉ้อโกงกรรมเป็นเดียวกันผิดต่อกฎหมายหลายบทที่ศาลชั้นต้นถึงความผิดหลายกระทง เป็นที่ทำให้เกิดการร้องเรียนคดีศาลฎีกาพิพากษาถึงจำฐานเลยที่ 2 ไม่ยื่นขอฎีกาด้วย
พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 266, 268, 341 กฎหมายการลงโทษอันเป็นเอกสารราชการปลอมเป็นบทหนักตามมาตรา 268 กฎหมายมาตรา 266 คดีคนละ 2 ปีให้มีการใช้เงิน 19,000 บาทแก่ผู้ตรวจสอบฐานที่แก้นี้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลยุติธรรม