สภาพจิตใจและความตั้งใจของจำเลยที่จะได้รับผลประโยชน์ คำพิพากษาฎีกาที่ 4181/2542: ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความรุนแรงตามมาตรา 1(1) ถือเป็นประวัติจิตใจที่ต้
⚖️ ข้อสรุปสำคัญ ⚖️ประเด็นสำคัญ
ต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าจำเลยมีเจตนาและความตั้งใจที่จะได้มาซึ่งผลประโยชน์ที่ตนไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมาย ณ ขณะที่กระทำความผิด ไม่ใช่ก่อนหรือหลังการกระทำความผิด คำตัดสินนี้เป็นหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับข้อกำหนดเรื่องเจตนาในการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพย์สิน รวมถึงความผิดเกี่ยวกับทรัพย์สินด้วย การขโมย, การฉ้อโกง, และ การยักยอกทรัพย์.
ฎีกาวินิจฉัยว่าการพิจารณาคดีตามมาตรา 1(1) เป็นผลสืบเนื่องทางจิตใจที่จำเป็นต้องมีการปฏิบัติตามกฎหมายที่พิสูจน์ว่าจำเลยมีข้อดีที่มิควรจะชอบด้วยกฎหมายจำนวนมากที่ตามมาการการ
บทสรุปสำหรับผู้บริหาร บทสรุป
ข้อเท็จจริงของคดี ข้อเท็จจริง
คำตัดสินของศาล (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)
ต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าจำเลยมีเจตนาและความตั้งใจที่จะได้มาซึ่งผลประโยชน์ที่ตนไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมาย ณ ขณะที่กระทำความผิด ไม่ใช่ก่อนหรือหลังการกระทำความผิด คำตัดสินนี้เป็นหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับข้อกำหนดเรื่องเจตนาในการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพย์สิน รวมถึงการลักทรัพย์ การฉ้อโกง และการยักยอกทรัพย์.
ฎีกาวินิจฉัยว่าการพิจารณาคดีตามมาตรา 1(1) เป็นผลสืบเนื่องทางจิตใจที่จำเป็นต้องมีการปฏิบัติตามกฎหมายที่พิสูจน์ว่าจำเลยมีข้อดีที่มิควรจะชอบด้วยกฎหมายจำนวนมากที่ตามมาการการ
การวิเคราะห์ทางกฎหมาย โรงละคร
คำตัดสินของศาลเต็มคณะ คำพิพากษาฉบับเต็ม
ต่อไปนี้เป็นข้อความฉบับเต็มของคำตัดสินศาลฎีกาหมายเลข 4181/2542 แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th ต่อไปคือคำพิพากษาฎีกาที่ 4181/2542 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th
ปี: 1999 (พ.ศ. 2542)
มาตรากฎหมายที่เกี่ยวข้อง: อาญา — มาตรา 1, 334, 341, 352
สรุป
ศาลฎีกาเน้นย้ำว่า 'ความไม่สุจริต' (โดยความไม่สุจริต) ตามมาตรา 1(1) เป็นองค์ประกอบเชิงอัตวิสัยที่ต้องมีอยู่ ณ เวลาที่กระทำการ จะต้องพิสูจน์ได้ว่าเจตนาและความตั้งใจของจำเลยที่จะได้รับผลประโยชน์ที่ตนไม่มีสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมายนั้นมีอยู่ ณ ขณะที่กระทำการทางอาญา ไม่ใช่ก่อนหรือหลัง คำตัดสินนี้เป็นหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับข้อกำหนดเรื่องเจตนาในการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพย์สิน รวมถึงการลักทรัพย์ การฉ้อโกง และการยักยอกทรัพย์.
ข้อเท็จจริงของคดี
ศาลฎีกาเน้นย้ำว่า 'ความไม่ซื่อสัตย์' (โดยทุจริต) ตามมาตรา 1(1) เป็นองค์ประกอบเชิงอัตวิสัยที่ต้องมีอยู่ ณ เวลาที่กระทำการ.
คำตัดสินของศาล
ต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าจำเลยมีเจตนาและความตั้งใจที่จะได้มาซึ่งผลประโยชน์ที่ตนไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมาย ณ ขณะที่กระทำความผิด ไม่ใช่ก่อนหรือหลังการกระทำความผิด คำตัดสินนี้เป็นหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับข้อกำหนดเรื่องเจตนาในการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพย์สิน รวมถึงการลักทรัพย์ การฉ้อโกง และการยักยอกทรัพย์.
การวิเคราะห์ทางกฎหมาย
ต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าจำเลยมีเจตนาและความตั้งใจที่จะได้มาซึ่งผลประโยชน์ที่ตนไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมาย ณ ขณะที่กระทำความผิด ไม่ใช่ก่อนหรือหลังการกระทำความผิด คำตัดสินนี้เป็นหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับข้อกำหนดเรื่องเจตนาในการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพย์สิน รวมถึงการลักทรัพย์ การฉ้อโกง และการยักยอกทรัพย์.
ผลกระทบในทางปฏิบัติ
การฉ้อโกงและการลักทรัพย์ต้องมีหลักฐานแสดงเจตนาที่ชัดเจน ควรบันทึกข้อตกลงทุกอย่างให้ชัดเจน ชาวต่างชาติมักตกเป็นเป้าหมายของการฉ้อโกงในประเทศไทย.
---
หมายเหตุ: นี่คือบทสรุปภาษาอังกฤษของคำพิพากษาต้นฉบับภาษาไทย.
สำหรับข้อความภาษาไทยที่ถูกต้อง โปรดดูฉบับภาษาไทยด้านบน
หรือเยี่ยมชมเว็บไซต์ deka.supremecourt.or.th.
โจทก์เพื่อขอให้ลงโทษจำเลยตามแบบฟอร์มกฎหมายอาญา มาตรา 352 คืนหรือชดใช้เงินจำนวนดังกล่าวที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้มีสุขภาพดี
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามแบบฟอร์มกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรคแรกศาล 3 ปีความปลอดภัยของระบบให้เป็นเวลานานสามเดือน 2 ปีให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 240,347 บาทแก่ผู้มีอำนาจด้วย
จำเลยจดหมายเหตุ
ศาลยุติธรรมภาค 1 พิพากษายืน
ฝาเลย อัดรีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาคดีจำเลย 2 ปี ศาลยุติธรรมภาค 1 พิพากษายืนคดีสำหรับมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ตรวจสอบปัญหากฎหมายศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงในศาลยุติธรรมได้วินิจฉัยมาจากหลักฐานในสการ์ตามการพิจารณากฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 222 สำหรับคดีนี้ศาลยุติธรรมภาค 1 ข้อเท็จจริงเป็นข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทดูแลจำหน่ายสินค้าให้ไคลเอ็นต์แล้วนำเงินมาให้กับผู้ตรวจสอบจำเลยรับสินค้าจำนวน 28 รายการตามกล้องวงจรปิดไปจากผู้ตรวจสอบแล้วฮาร์ดแวร์จะนำจำหน่ายเมนบอร์ดแต่นำไปจำนำและขายฝากเป็นเบียดบังประโยชน์ของผู้อื่นในความครอบครองของจำเลยโดยนักข่าว
จำเลยฎีกาข้อแรกว่าพนักงานที่มีคุณสมบัติเหมาะสมไม่มีเงินเดือนแต่จะได้รับผลประโยชน์จากค่าคอมมิชชั่นของการขายและเปอร์เซ็นต์จากการขายเป็นเดือนของตัวเอง จำเลยจึงไม่ใช่เป็นผลให้ผู้มีอำนาจตามประสิทธิภาพของกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พาณิชย์จำเลยจะเป็นลูกจ้างผู้มีอำนาจมากขึ้นอย่างต่อเนื่องในจำเลยดูผลกำไรที่ตรวจสอบแล้วเบียดบังเอาทรัพย์นั้นไปโดยรายงานย่อมมีฐานยักยอกฟังตามกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรคแรก ฎีกาข้อนี้ของจำเลยที่เป็นส่วนสำคัญของการค้นพบคดีและควรได้รับการปฏิบัติตามกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคแรกพอร์ทัลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ศาลฎีกาหน้าแรกรับวินิจฉัย
การวินิจฉัยที่จะวินิจฉัยตามฎีกาข้อที่จำเลยมีว่าในส่วนของจำเลยทั้งหมดนั้นผิดสัญญาทางแพ่งหรือโดยจำเลยการที่จำเลยผลิตภัณฑ์ในความดูแลของผู้จัดการสาขาของซีพียูแล้วนำไปขายลูกค้าโดยจำเลยได้เงินตอบแทนเป็นค่าคอมมิชชั่นและได้เงินเปอร์เซ็นต์ แต่ให้ส่งเงินที่ขายได้หรือเก็บได้ในทางบริษัทผู้วิจัยกำหนดมิใช่กรณีจำเลยรับมอบสินค้าไว้แทนผู้วิจารณ์แต่เป็นประวัติผู้ตรวจสอบสำนักข่าวเชื่อถือจำเลยจำเลยไม่คืนสินค้าหรือนำส่งเงินที่เก็บได้สำหรับผู้เสียหาย สิ่งสำคัญคือผิดสัญญาทางแพ่งเท่านั้นที่เห็นข้อเท็จจริงในคดีนี้ฟังเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียว่าผู้มีอำนาจได้มอบสินค้าให้จำเลยไปยังผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์มิใช่เป็นผลิตภัณฑ์ 28 รายการให้จำเลยเมื่อจำเลยดูทรัพย์สินของผู้ให้บริการแล้วเบียดบังดำเนินการโดยสุจริต ตรวจสอบของจำเลยให้ผู้กระทำความผิดที่ศาลต่ำพิพากษาพิพากษาจำเลยตามการพิจารณากฎหมายอาญา มาตรา 352 ศาลแรกมานั้นศาลฎีกาเห็นพร้องด้วย
พิพากษายืน
มาตรารหัสที่อ้างอิง มาตราที่อ้างอิง
💡 สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไรสำหรับคุณ 💡 นั่นหมายถึงสำหรับคุณ
คำถามที่พบบ่อย เลย
ต้องพิสูจน์อะไรบ้างจึงจะสามารถตัดสินลงโทษในคดีลักทรัพย์หรือฉ้อโกงในประเทศไทยได้? บทพิสูจน์อะไรเพื่อลงโทษคดีลักทรัพย์หรือฉ้อโกง?
ในคำตัดสินที่ 4181/2542 จะต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าเจตนาและความตั้งใจของจำเลยที่จะได้รับผลประโยชน์ที่ตนไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมายนั้น มีอยู่จริงในขณะที่กระทำความผิด ไม่ใช่ก่อนหรือหลังการกระทำความผิด คำตัดสินนี้เป็นหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับข้อกำหนดเรื่องเจตนาในการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพย์สิน รวมถึงการลักทรัพย์ การฉ้อโกง และอื่นๆ
ฎีกาวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 4181/2542 เกี่ยวกับมาตรา 1, 334, 341
📖 อ่านเพิ่มเติมได้ที่ ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ปรากฏบนเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลที่ไม่เป็นทางการและมีไว้เพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น ข้อความที่ถูกต้องตามกฎหมายของไทยนั้นอยู่ในภาษาไทยที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (รัชกิตชันนุเบกษา(เนื้อหาในนี้ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะเจาะจง โปรดปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติเหมาะสม).
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด. ข้อความในกฎหมายไทย (คนบทกฎหมาย) และคำพิพากษาของศาลฎีกา (ทวิภาคี) ฉบับภาษาไทยดั้งเดิมนั้นอยู่ในสาธารณสมบัติตามที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (ราชกิจจานุเบกษา) ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (1994) เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมด รวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินของศาลฎีกา (Dika) คำอธิบายทางกฎหมาย การอ้างอิงโยง คำอธิบาย และบทวิเคราะห์บรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาที่มีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และบรรณาธิการของมัน, เซบาสเตียน เอช. บรูสโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชูดา อัตธัตเมธาคอน (ปริญญาโทด้านกฎหมาย) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต.
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ความรู้แก่เว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างมีประสิทธิภาพและเพื่อให้ข้อมูลเฉพาะผู้ปฏิบัติงานกฎหมายที่คือภาษาไทยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำสำหรับคำถามวิจัยเฉพาะที่ปรึกษาทนายความไทย
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ออนไลน์ จำกัด พนักงานบทกฎหมายภาษาไทยและคำตัดสินศาลฎีกาต้นฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติประกาศในราชกิจจานุเบกษาตามมาตรา 7 ส่วนที่เหลือลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมดรวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินศาลฎีกาคำอธิบายกฎหมาย อ้างถึงบทวิจารณ์วิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางลาดเป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และตอน ฉลองเตียงรับรองบรูโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ค้นคว้าวิจัยหรือเผยแพร่โดยค้นคว้า