สัญญาเช่า 90 ปี เกินกว่าระยะเวลาสูงสุด 30 ปี — เป็นโมฆะ หลังจากนั้น 90 ปีเกินกำหนด 30 ปี — เป็นโมฆะ

ที่โจทก์จำเลยทำสัญญาลักษณะที่รวมการเช่าระยะแรก 30 ปี แต่กำหนดคำมั่นที่โจทก์จะให้เช่าอีกสองคราว คราวละ 30 ปี ในส่วนเดียวกันทั้งจำเลยยังชำระเงินการเช่าสองคราว คราวละ 30 ปี หมายถึงที่กล่าวไม่มีรายละเอียดการพิจารณาตรวจสอบใหม่ เงื่อนไขการเช่าใหม่ตลอดทั้งการตรวจสอบระยะเวลาที่ยาวนานก่อนหน้านี้เลยถึง 30 ปี ให้ต่อระยะเวลาเช่าอีกครั้ง 2 คราวละ 30 ปีรวมเป็น 90 ปี ซึ่งปกติสภาพความเจริญของที่ดินสภาวะเศรษฐกิจย่อมจะเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาแต่ทำคำมั่นของโจทก์จำเลยเท่ากับถือตามอัตราปกติเดิมเงื่อนไขการเช่าเดิมทุกประการได้อย่างชัดเจนได้อย่างชัดเจนโจทก์จำเลยต่างจากที่ป.พ.พ. มาตรา 540 ที่ห้ามเช่าเกิน 30 ปีที่จะให้คำจำกัดความของส่วนที่เป็นคำมั่นที่จะต่อความเป็นจริงอีกมาก 2 คราวละ 30 ปีที่จะตกเป็นโมฆะเท่านั้นที่เป็นที่ห้ามต่อขัดกฎหมายอย่างชัดเจนแจ้ง และในกรณีที่จะสามารถตีความเป็นบุคคลสิทธิระหว่างโจทก์กับจำเลยเพื่อให้บังคับต่อไปได้จำเลยีกาเพราะแบบดั้งเดิมของป.พ.พ. มาตรา 540 ย่อมย่อมไร้ผลบังคับ
โจทก์เซอร์ไพรซ์และแก้ไขคำตัดสินขอให้จำเลยและบริวารพร้อมรื้อถอนขนย้ายออกไปในที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3 ก.) หมายเลข 1691 และ 1692 และบ้านเลขที่ 159/3 วิจัยมิให้จำเลยและบริวารสำหรับการวิจัยเกี่ยวกับที่ดินและบ้านของโจทก์กับจำเลยและบริวารเบื้องหลังบ้านเลขที่ 159/8 องค์กรตรวจสอบสร้างสร้างอื่น ๆ ของจำเลยออกจากที่ดินดังกล่าว โปรดจำเลยไม่ดำเนินการรื้อถอนเพื่อให้โจทก์เป็นผู้นำรถอนโดยจำเลยเพื่อตรวจสอบในการรื้อถอนและขนย้ายสถานที่และส่งมอบที่ดินและบ้านดังกล่าวในสภาพเรียบร้อยเริ่มต้นให้จำเลยจ่ายเงินเดือนละ 120,000 บาท นับต่อเนื่องวันต่อเนื่องจนกว่าจำเลยจะรื้อถอนขนย้ายต้นกำเนิดของจำเลยและบริการวารเริ่มต้นที่ดินและบ้านดังกล่าวแก่โจทก์
จำเลยให้การแต่งตั้งคำให้การและการแต่งตั้งแย้งขอให้ยกระบบควบคุมและสำนักงานโจทก์จดทะเบียนการเช่าที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3 ก.) เลขที่ 1691 และ 1692 คุณสามารถดูวันที่ 30 ปี วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 ต่อไป ตรวจสอบปีละ 20,000 บาทรวมการต่ออายุการเช่า 30 ปีเป็นเงิน 600,000 บาท ในกรณีที่โจทก์จะได้รับล่วงหน้าอย่างถูกต้องแล้ว หากโจทก์ไม่ปฏิบัติตามถือคำพิพากษาแทนการแสดงความเคารพของโจทก์
โจทก์ให้การแก้กฎหมายแย้งขอให้ยกแย้ง
ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์และให้จดทะเบียนจดทะเบียนต่อพนักงานให้จำเลยเช่าที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3 ก.) เลขที่ 1691 เลขที่ดิน 633 และ 1692 เลขที่ดิน 634 ดูสร้างสร้าง 30 ปี วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 เป็นต้นไป ก่อนโจทก์ไม่ปฏิบัติตามถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงบทบาทของโจทก์ กับให้โจทก์ใช้ค่าร่าฤชาแทนจำเลยโดยทนายความ 10,000 บาท จะต้องดำเนินการคดีให้เป็นพับ
โจทก์จดหมายร้องขอความเป็นธรรม
ศาลยุติธรรมภาค 8 พิพากษากลับเป็นว่าเป็นส่วนหนึ่งของการจำเลยและบริวารพร้อมรื้อถอนขนย้ายออกไปจากที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3 ก.) เลขที่ 1691 และ 1692 และบ้านเลขที่ 159/3 โดยให้จำเลยมอบที่ดินและบ้านในปีนี้ในสภาพเรียบร้อยแก่โจทก์ตรวจสอบจำเลยและให้บริการตรวจสอบเกี่ยวกับที่ดินและบ้านอีกครั้งอีกต่อไปโดยให้จำเลยและบริวารยกถอนบ้านเลขที่ 159/8 อาคารโครงสร้างปลูกสร้างสิ่งอื่นใดของจำเลยออกไปจากพื้นที่ดังกล่าวโดยให้จำเลยชดใช้ค่าหอพักเดือนละ 50,000 บาท นับวันติดต่อกัน (วันที่ 12 มิถุนายน 2563) ต่อไปจนกว่าจะจำเลยจะถอนตัวจากที่นี่สำหรับพื้นที่ออกจากที่ดินและบ้านของโจทก์ ขอสิ่งอื่นให้ยกพิจารณาแยมไฟฤชาต่อเนื่องตามการพิจารณาโจทก์และแย้งโครงสร้างเป็นพับ
จำเลยฎีกาโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าข้อเท็จจริงฟังเป็นผลประโยชน์ว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินตามหนังสือรับรองประโยชน์ (น.ส.3 ก.) เลขที่ 1691 และ 1692 และบ้านเลขที่ 75/25 10 พฤษภาคม 2533 โจทก์ทำสัญญาให้จำเลยเช่าที่ดินและบ้านธารมีกำหนดระยะเวลาเช่า 30 ปี ปีตลอดการศึกษา 1,500,000 บาท ตั้งการลงทะเบียนการเช่าภายใน 2533 ที่ใหม่นี้ 21 พฤษภาคม 2533 โจทก์และจำเลยจดทะเบียนระยะเวลาการเช่าที่ดินและบ้านเพียงอย่างเดียวมีกำหนดระยะเวลาการเช่าที่ดินและบ้านเพียงอย่างเดียวมีกำหนดระยะเวลาการเช่าที่ดินและบ้านเพียงอย่างเดียวมีกำหนดระยะเวลาการเช่าที่ดินและบ้านเพียงอย่างเดียวมีกำหนดระยะเวลาการเช่าที่ดินและบ้านเพียงอย่างเดียวมีกำหนดระยะเวลาการเช่าที่ดินและบ้านเท่านั้นมีกำหนดระยะเวลาการเช่าที่ดินและบ้านเท่านั้นเป็นเลขที่ 159/3 จำเลยก่อสร้างอาคารและบ้านเลขที่ 159/8 บนหนังสือที่ดินรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3 ก.) เลขที่ 1692 โจทก์บอกให้จำเลยและให้บริการวารออกมาจากที่ดินและบ้านดังกล่าวกับรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างแล้วแต่จำเลยยังครอบครองและครอบครองที่ดินและบ้านดังกล่าวตลอดมา
คดีที่มีปัญหาที่ต้องพิจารณาตามฎีกาของจำได้ทันที ท็อกซ์การพิจารณาคดีและเรียกค่าเสียหายจากจำเลยในเรื่องนี้โดยจำเลยฎีกาว่าข้อตกลงการต่ออุปกรณ์อีกสองคราวคราวละ 30 ปีผู้ถือใช้บังคับได้ในฐานะที่เป็นคำมั่นซึ่งเป็นคู่สัญญาในสิทธิส่วนบุคคล ความเห็นตามคำแนะนำของกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 540 วรรคแรกคองว่า "อันที่ประธานห้ามมิให้เช่ากันเป็นส่วนใหญ่สามสิบปีที่อัยการทำกันไว้เป็นส่วนใหญ่ของนั้นโจโจ้ ท่านประธานก็ให้ลดลงมาเป็นสามสิบปี"ส่วนสำคัญสองประการว่า "อนึ่งเพื่อใช้เช่าในลักษณะมานี้ก่อนลงแล้วจะต่อสัญญาอีกก็ได้แต่ต้องอย่าให้เกินสามสิบปีแต่วันต่อสัญญา" เพื่อให้ทราบถึงความเข้มข้นของทรัพย์สินที่เช่าเกินสามสิบปีของกฎหมายควบคุมการเพิ่มขึ้นของสามสิบปีก็ให้ลดลงสู่สามสิบปีก่อนครบสามสิบปีแล้วถึงจะต่อสัญญาอีกเพราะเห็นว่าต้องพิจารณาต่อเนื่องยาวนานของความเข้มข้นที่เช่าและเศรษฐกิจมีแนวโน้มจะเปลี่ยนแปลงไปจนคู่ต่อสู้พิจารณาเครื่องหมายของความมั่งคั่งที่เช่าจะเป็นผู้นำอันหนึ่งสำหรับการจัดหาได้โดยตรง เพิ่มขึ้นหรือลดลงและอาจใช้เงื่อนไขตามเดิมมากำหนดคุณค่าของผลประโยชน์ที่เช่าได้ กำหนดเงื่อนไขระยะเวลาให้สามารถเช่าได้เพียงสามสิบปีและเป็นเป็นประจำคู่สัญญามิให้สามารถให้ความเปรียบได้หรือเสียประโยชน์จากการทำเป็นประจำโดยมีระยะเวลาจนอาจคาดการณ์ถึงความคุ้มค่าของการเช่า การที่โจทก์กับจำเลยทำดูลงวันที่ 10 พฤษภาคม 2533 ดูสามสิบปีตามหนังสือแนะนำพร้อมบ้านข้อ 2 และข้อ 4 ขณะเดียวกันก็เขียนในสัญญา 3 ได้ "ผู้ให้ขอมั่นคำว่าเมื่อครบกำหนดอายุการเช่าสามสิบปีตามข้อ 2 อีกครั้ง หากผู้เช่ามีจุดประสงค์นี้จะเช่าที่ดินสำหรับให้ผู้เช่าเช่าที่ดินในลักษณะดังกล่าวต่อไป" ในขณะที่ทำสัญญา โจทก์และจำเลยยังทำเอกสารโดยในสัญญาข้อ 3 เทรจำเลยผู้เช่าให้รายละเอียดการจ่ายเงินส่วนที่ดินตามข้อ 1 ส่วนของการแปลงพร้อมบ้านสำหรับโจทก์โดยเฉพาะของระยะเวลาที่ต่อออกไป 2 คราวละ 30 ปีเป็นเงิน 600,000 บาท แปลงระบบ 2533 นี่คือโจทก์นำสืบว่าประสิทธิภาพการทำงานของเงินส่วนที่ต่อจากการตรวจสอบครบกำหนด 30 ปี จำเลยนำสืบว่า ได้จ่ายเงินทั้งส่วนแรก 1,500,000 และส่วนต่ออีก 2 คราว คราวละ 600,000 รวมเป็น 2,700,000 บาท ตามใบรับเงินที่ลงนามชื่อโจทก์เป็นรางวัลเงิน จำเลยจ่ายและเขียนชื่อในธุรกิจโจทก์วิจัยค้านของทนายจำไม่รับรองใบรับเงินโดยตรงเพราะบุตรโจทก์ชื่อนางสาวยมนาไม่ได้ชื่อเป็นอย่างเป็นทางการ คุณสมบัติไม่ได้ระบุว่าลายมือชื่อในใบรับเงินใช่มิลายมือชื่อเป็นโจทก์หรือเป็นลายมือชื่อปลอมเจาะกับจำเลยการค้นพบความรายละเอียดการโอนเงินว่าสมุนไพรนั้นลงลายมือชื่อในเอกสารจำเลยได้ติดต่อทางโทรศัพท์กับผู้จัดการที่จำเลยมีบัญชีอยู่และให้ผู้จัดการคุยกับโจทถึงเรื่องการโอนเงิน โจทจึงยอมให้นักสืบ จำเลยสั่งโอนเงินจากบัญชีของจำลิฟต์เลยเยอรมันเข้าบัญชีของนายฮอสท์ ในขณะที่มีสามีโจทก์ที่ประเทศต่างๆ ความเข้มข้น 170,887 มาร์คเยอรมันในขณะนั้น 2,700,000 บาท ไทย โดยธนาคารที่จำเลยมีบัญชี โอนเงินเข้าบัญชีของนายฮอสท์ที่ 21 พฤษภาคม 2533 ตรวจสอบเพื่อเป็นคำสั่งจ่ายเนื่องจากจำเลยซื้อที่ดินในประเทศไทยในธนาคารในประเทศเยอรมันส่งโทรสารการโอนเงินให้จำเลยแล้ว จำเลยเพื่อให้โจทก์ดู โจทก์จึงจะจดทะเบียนการเช่าในวันที่ 22 พฤษภาคม 2533 ในเมื่อจำเลยกลับประเทศเยอรมันเพราะวีซ่าต้องการนายฮอสท์โทรสารแจ้งจำอย่างจริงจังได้รับเงินโอนแล้วไม่รวมการพิจารณาและผลย้อนหลังการเมือง จำเลยโทรสารแจ้งอย่างเป็นทางการส่วนส่วนต่าง ๆ ในส่วนของวันที่ 8 อันดับแรก 2533 จำเลยให้ส่วนต่าง ๆ เช่นให้นายฮอสท์อีก 5,795.70 ฟรังก์สวิสโดยโอนเข้าบัญชีของนายฮอสท์ที่ธนาคารย. โจทก์เองก็เป็นส่วนหนึ่งของบริษัท D. จดทะเบียนในประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองเดียวกับที่จำเลยการโอนเงินโดยตรง โจทก์สามารถถามค้านลดปริมาณรายละเอียดการโอนเงินในลักษณะของจำเลยได้กับการรับรองหนังสือมีชื่อโจทก์เป็นความช่วยเหลือร่วมกับนายฮอสท์กับพวกในขณะที่โจทก์ใช้ชื่อสุวรรณา โจทก์ไม่ได้ถามค้านและไม่ได้นำข้อเท็จจริงสอบสวนเรื่องนี้ถึงนายฮอสท์ว่าไม่ดำเนินการอย่างไรเพราะใด จากหลักฐานของจำเลยนี้จึงเน้นย้ำมากกว่าการพิสูจน์หลักฐานของโจทก์ ข้อเท็จจริงในการตรวจสอบข้อเท็จจริงของโจทก์ที่ได้รับเงินทั้งส่วนแรก 30 ปีและส่วนต่ออีก 2 ม่านคราวละ 30 ปีรวมเป็นเงิน 2,700,000 บาทจำเลยจริงสำหรับการที่โจทก์จำเลยทำและให้ยืมระยะแรก 30 ปีคำมั่นที่โจทก์จะนำเสนอต่อไปโดยจำเลยให้บริษัทจ่ายให้อีก 2 คราวโจโคล 30 ปี ในวันพรุ่งนี้เหมือนกันทั้งจำเลยได้จ่ายเงินในส่วนต่ออีก 60 ปีไปในส่วนแรก 30 ปีรวม 2,700,000 บาท ครบถ้วนแล้วระบบควบคุมของโจทก์และจำเลยที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงวัตถุประสงค์ของการควบคุมกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 540 ที่มิลเลอร์เกิน 30 ปีการปกครอง องค์ประกอบต่อขั้วต่ออีก 2 คราวละ 30 ปี ตกเป็นโมฆะอีกครั้งในขณะที่ตรวจสอบอย่างชัดแจ้งโดยกฎหมาย กรณีที่ไม่อาจตีความเป็นบุคคลสิทธิระหว่างโจทก์กับจำเลยเพื่อให้บังคับต่อไปจำเลยฎีกา เพราะมิฉะนั้นแล้วคุณสมบัติของเพดานกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 540 โดยทั่วไปจะไร้ผลบังคับคดีที่ศาลยุติธรรมภาค 8 พิพากษาให้จำเลยจึงชอบแล้วศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลสืบเนื่องในข้อที่จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์หรือในกรณีที่เป็นกรณีนี้ เมื่อครบกำหนดระยะเวลาการเช่าแล้ว โจทก์บอกกล่าวให้จำเลยและบริวารไม่ใช่ที่ดินและบ้านแกนแล้วจำเลยไม่ดำเนินการการอยู่โดยไม่รู้ตัวไม่ใช่โจทก์ โจทก์ย่อมเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ เมื่อพิแพทย์ทางได้เสียของโจทก์จำเลยรสชาติของราคาที่ดินและสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันและไม่เพียงแต่ที่จำเลยได้ชำระให้กับโจทก์แล้วมักจะอธิบายถึงประโยชน์ของโจทก์เดือนละ 30,000 บาท บาท
แก้เป็นว่าให้จำเลยชดใช้ค่าความเสียหายของร่างกายแก่และบ้านของโจทก์ละ 30,000 บาท นับทุกวันวันประชุม (ในวันที่ 12 มิถุนายน 2563) และอื่นๆที่อาจจำเลยจะดึงขนย้ายพื้นที่ของที่ดินและบ้านของโจทก์ ยกฟ้องแย้งจำเลยค่าฤชาบำรุงส่วนโจทก์และวิจารณ์แย้งเลยจำในชั้นฎีกาใส่ที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลภาค 8