มาตรา 218: วางเพลิงเผาทรัพย์ที่มีโทษหนัก
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดวางเพลิงเผาทรัพย์ดังต่อไปนี้ (๑) โรงเรือน เรือ หรือแพที่คนอยู่อาศัย (๒) โรงเรือน เรือ หรือแพอันเป็นที่เก็บหรือที่ทำสินค้า (๓) โรงมหรสพหรือสถานที่ประชุม (๔) โรงเรือนอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน เป็นสาธารณสถาน หรือเป็นที่สำหรับประกอบพิธีกรรมตามศาสนา (๕) สถานีรถไฟ ท่าอากาศยาน หรือที่จอดรถหรือเรือสาธารณะ (๖) เรือกลไฟ หรือเรือยนต์ อันมีระวางตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป อากาศยาน หรือรถไฟที่ใช้ในการขนส่งสาธารณะ ต้องระวางโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปี
คำแปลภาษาอังกฤษ
Whoever sets fire to any of the following property:
(1) a building, ship, or raft in which a person dwells;
(2) a building, ship, or raft used for storing or manufacturing goods;
(3) a theatre or an assembly hall;
(4) a building that is public property of the State, a public place, or a place for the performance of religious ceremonies;
(5) a railway station, an airport, or a public parking or mooring place for vehicles or vessels;
(6) a steamship or a motor vessel with a tonnage of five tons or more,
shall be liable to death, imprisonment for life, or imprisonment from five years to twenty years.
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
ในหมวดความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน มาตรานี้เพิ่มโทษจากการวางเพลิงพื้นฐานตามมาตรา 217 โดยพิจารณาจากประเภทของทรัพย์ที่ถูกเผา เป้าหมายที่ระบุไว้ใน (1) ถึง (6) ล้วนมีความเสี่ยงต่อชีวิตคนหรือประโยชน์สาธารณะสูงขึ้น ได้แก่ สถานที่ที่คนอยู่อาศัยหรือชุมนุม ที่เก็บสินค้า อาคารสาธารณะและทางศาสนา สถานีขนส่ง และเรือขนาดตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป หากทรัพย์ที่ถูกเผาไม่อยู่ในประเภทที่ระบุ ความผิดจะกลับไปใช้มาตรา 217 ที่เบากว่า การจัดประเภททรัพย์จึงเป็นเรื่องชี้ขาด อัตราโทษที่รุนแรงถึงประหารชีวิตสะท้อนความเสี่ยงที่ไฟในสถานที่เช่นนั้นก่อต่อคนจำนวนมากพร้อมกัน
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
โทษในมาตรานี้อยู่ระดับสูงสุด สูงถึงประหารชีวิต การจัดประเภทของทรัพย์ที่ถูกเผาจึงมักเป็นประเด็นสำคัญที่สุด และศาลฎีกาตีความประเภทที่ระบุไว้อย่างจำกัด โดยให้ทรัพย์ที่ไม่เข้าประเภทจริงกลับไปใช้มาตรา 217 หากไฟยังเป็นอันตรายต่อชีวิตหรือทำให้มีผู้เสียชีวิต มักมีการฟ้องความผิดอื่นที่มีโทษหนักเพิ่มด้วย เมื่อโทษรุนแรงเช่นนี้ ผู้ถูกกล่าวหาควรหาทนายความที่เชี่ยวชาญโดยทันที
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8064/2556 (2013)
มาตรา 218 (2) ใช้เฉพาะโรงเรือนที่เก็บหรือทำสินค้าเพื่อการค้า โรงเก็บฟางที่มีไว้เลี้ยงโคของเจ้าของเองมิใช่โรงเรือนเช่นนั้น จึงอยู่ในมาตรา 217 แทน
ศาลเห็นว่าฟางที่มีไว้เลี้ยงโคของผู้เสียหายเองมิใช่สินค้าเพื่อการค้า โรงเก็บฟางจึงไม่เข้าเป็นที่เก็บสินค้าตามมาตรา 218 (2) แต่เป็นทรัพย์ทั่วไปของผู้อื่นตามมาตรา 217 มิใช่ประเภทวางเพลิงที่มีโทษหนัก
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 68 คดี (พ.ศ. 2500 ถึง 2564)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 8064/2556 (2013)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2019/2548 (2005)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 722/2545 (2002)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 6509/2544 (2001)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 8746/2543 (2000)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 5710/2541 (1998)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 6918/2540 (1997)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 5827/2540 (1997)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
มาตรา 218 ครอบคลุมทรัพย์ประเภทใด?
การวางเพลิงเผาทรัพย์เสี่ยงสูงตามที่ระบุ ได้แก่ อาคารที่คนอยู่อาศัย เรือหรือแพ ที่เก็บสินค้า โรงมหรสพหรือสถานที่ประชุม อาคารสาธารณะหรือทางศาสนา สถานีขนส่ง และเรือตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป
โทษตามมาตรา 218 หนักเพียงใด?
หนักที่สุดกลุ่มหนึ่งในประมวลกฎหมาย คือประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปี
หากทรัพย์ที่ถูกเผาไม่เข้าประเภทที่ระบุจะเป็นอย่างไร?
จะใช้มาตรา 217 ที่เบากว่าแทน ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยว่าโรงเก็บฟางที่มีไว้เลี้ยงโคของเจ้าของเองไม่ใช่ที่เก็บสินค้าตามมาตรา 218 (2)
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Penal Code, s. 218 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 218. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-218/ (accessed 6 กันยายน 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 218 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-218/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-218/"><p>ผู้ใดวางเพลิงเผาทรัพย์ดังต่อไปนี้ (๑) โรงเรือน เรือ หรือแพที่คนอยู่อาศัย (๒) โรงเรือน เรือ หรือแพอันเป็นที่เก็บหรือที่ทำสินค้า (๓) โรงมหรสพหรือสถานที่ประชุม (๔) โรงเรือนอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน เป็นสาธารณสถาน หรือเป็นที่สำหรับประกอบพิธีกรรมตามศาสนา (๕) สถานีรถไฟ ท่าอากาศยาน หรือที่จอดรถหรือเรือสาธารณะ (๖) เรือกลไฟ หรือเรือยนต์ อันมีระวางตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป อากาศยาน หรือรถไฟที่ใช้ในการขนส่งสาธารณะ ต้องระวางโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปี</p><footer>Penal Code, s. 218 (Thailand): <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-218/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา