318: พรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปีถึงสิบแปดปีโดยไม่เต็มใจ
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดพรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปี แต่ยังไม่เกินสิบแปดปีไปเสีย จากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล โดยผู้เยาว์นั้นไม่เต็มใจไปด้วย ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงสิบปี และปรับตั้งแต่สี่หมื่นบาทถึงสองแสนบาท ผู้ใดโดยทุจริต ซื้อ จำหน่าย หรือรับตัวผู้เยาว์ซึ่งถูกพรากตามวรรคแรก ต้องระวางโทษเช่นเดียวกับผู้พรากนั้น ถ้าความผิดตามมาตรานี้ได้กระทำเพื่อหากำไร หรือเพื่อการอนาจาร ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่หกหมื่นบาทถึงสามแสนบาท หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]
คำแปลภาษาอังกฤษ
Whoever takes a minor over fifteen but not over eighteen years of age away from its parents, guardian or carer, without that minor being willing to go, shall be liable to imprisonment from two to ten years and a fine from forty thousand to two hundred thousand baht.
Whoever dishonestly buys, disposes of, or receives a minor taken away under paragraph one shall be liable to the same punishment as the person who took the minor away.
Where the offence under this Section is committed for profit or for an indecent purpose, the offender shall be liable to imprisonment from three to fifteen years and a fine from sixty thousand to three hundred thousand baht.
คำแปลโดย ThaiLawOnline แปลจากต้นฉบับภาษาไทยและตรวจสอบแล้ว
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา ๓๑๘ คุ้มครองอำนาจปกครองของบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล มิใช่คุ้มครองเสรีภาพในการเดินทางของผู้เยาว์โดยตรง องค์ประกอบสำคัญมีสามประการ คือ ผู้เยาว์ต้องมีอายุกว่าสิบห้าปีแต่ไม่เกินสิบแปดปี ต้องเป็นการพรากไปจากผู้มีอำนาจปกครองหรือผู้ดูแล และผู้เยาว์ต้องไม่เต็มใจไปด้วย ข้อสุดท้ายนี้เป็นจุดที่ต่างจากมาตรา ๓๑๙ ซึ่งใช้กับผู้เยาว์ในช่วงอายุเดียวกันที่เต็มใจไปด้วย และใช้ได้เฉพาะเมื่อกระทำเพื่อหากำไรหรือเพื่อการอนาจาร ส่วนมาตรา ๓๑๗ ใช้กับเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปีโดยไม่คำนึงถึงความยินยอม วรรคสองขยายความรับผิดไปถึงผู้ซื้อ ผู้จำหน่าย และผู้รับตัวโดยทุจริต และวรรคสามเป็นบทหนักขึ้นเมื่อกระทำเพื่อหากำไรหรือเพื่อการอนาจาร มาตรานี้ไม่มีองค์ประกอบเรื่องการพาออกไปนอกราชอาณาจักร
ความสำคัญต่อ
ข้อต่อสู้ที่พบบ่อยที่สุดคือความเต็มใจของผู้เยาว์ เพราะถ้าผู้เยาว์เต็มใจไปด้วย การกระทำย่อมไม่เข้ามาตรานี้ แต่อาจเข้ามาตรา ๓๑๙ ซึ่งเป็นคนละบทและต้องมีความมุ่งหมายเพื่อหากำไรหรือเพื่อการอนาจารด้วย อายุของผู้เยาว์ ณ วันเกิดเหตุเป็นตัวกำหนดว่าจะปรับด้วยมาตรา ๓๑๗ หรือมาตรา ๓๑๘ จึงต้องพิสูจน์ด้วยเอกสารทะเบียนราษฎร มิใช่คำบอกเล่า ในทางปฏิบัติมาตรานี้มักฟ้องควบคู่กับความผิดเกี่ยวกับเพศตามมาตรา ๒๗๗ ถึงมาตรา ๒๘๖ และหากปรากฏการแสวงหาประโยชน์ ก็มักฟ้องควบคู่กับกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ ผู้ปกครองที่จะร้องทุกข์ควรรวบรวมหลักฐานเรื่องอายุและเรื่องการที่ผู้เยาว์ไม่เต็มใจไว้ตั้งแต่ต้น
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 139 คดี (พ.ศ. 2513 ถึง 2565)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 9285/2556 (2013)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2535/2555 (2012)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 932/2555 (2012)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 210/2554 (2011)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 13041/2553 (2010)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1405/2553 (2010)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 5844/2552 (2009)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 4450/2552 (2009)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Penal Code, s. 318 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 318. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-318/ (accessed 17 สิงหาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 318 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-318/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-318/"><p>ผู้ใดพรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปี แต่ยังไม่เกินสิบแปดปีไปเสีย จากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล โดยผู้เยาว์นั้นไม่เต็มใจไปด้วย ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงสิบปี และปรับตั้งแต่สี่หมื่นบาทถึงสองแสนบาท ผู้ใดโดยทุจริต ซื้อ จำหน่าย หรือรับตัวผู้เยาว์ซึ่งถูกพรากตามวรรคแรก ต้องระวางโทษเช่นเดียวกับผู้พรากนั้น ถ้าความผิดตามมาตรานี้ได้กระทำเพื่อหากำไร หรือเพื่อการอนาจาร ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่หกหมื่นบาทถึงสามแสนบาท หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]</p><footer>Penal Code, s. 318 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-318/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา