มาตรา 320: พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักรโดยข่มขืนใจ
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดใช้อุบายหลอกลวง ขู่เข็ญ ใช้กำลังประทุษร้าย ใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรม หรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใด พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักร ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงสิบปี หรือปรับตั้งแต่สี่หมื่นบาทถึงสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคแรกได้กระทำเพื่อให้ผู้ถูกพาหรือส่งไปนั้นตกอยู่ในอำนาจของผู้อื่นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย หรือเพื่อละทิ้งให้เป็นคนอนาถา ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่หกหมื่นบาทถึงสามแสนบาท หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]
คำแปลภาษาอังกฤษ
Whoever, by deceitful means, by threat, by violence, by unjustly exercising influence, or by any other means of coercion, takes or sends a person out of the Kingdom shall be liable to imprisonment from two to ten years, or a fine from forty thousand to two hundred thousand baht, or both.
Where the offence under paragraph one is committed in order to place the person taken or sent away unlawfully in the power of another, or to abandon that person in destitution, the offender shall be liable to imprisonment from three to fifteen years and a fine from sixty thousand to three hundred thousand baht.
คำแปลโดย ThaiLawOnline แปลจากต้นฉบับภาษาไทยและตรวจสอบแล้ว
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 320 คุ้มครองบุคคลจากการถูกพาหรือส่งออกไปนอกราชอาณาจักรด้วยกำลังหรือด้วยอุบาย องค์ประกอบความผิดตามวรรคแรกคือ (1) การใช้อุบายหลอกลวง ขู่เข็ญ ใช้กำลังประทุษร้าย ใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรม หรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใด และ (2) การพาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักร การข่มขืนใจเป็นสาระสำคัญของความผิด ความยินยอมที่ได้มาโดยการหลอกลวงจึงไม่ถือเป็นความยินยอม และความผิดสำเร็จเมื่อผู้นั้นถูกพาหรือส่งออกไปนอกราชอาณาจักรแล้ว ไม่ว่าภายหลังจะเกิดสิ่งใดขึ้น วรรคสองเป็นเหตุฉกรรจ์ ใช้เมื่อการกระทำตามวรรคแรกเป็นไปเพื่อให้ผู้ถูกพาหรือส่งไปตกอยู่ในอำนาจของผู้อื่นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย หรือเพื่อละทิ้งให้เป็นคนอนาถา โทษตามวรรคแรกคือจำคุกตั้งแต่สองปีถึงสิบปี หรือปรับตั้งแต่สี่หมื่นบาทถึงสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ส่วนวรรคสองคือจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่หกหมื่นบาทถึงสามแสนบาท ข้อแตกต่างมิได้อยู่ที่ตัวเลขเท่านั้น เพราะวรรคแรกยอมให้ลงโทษปรับสถานเดียวได้ แต่วรรคสองต้องลงโทษทั้งจำคุกและปรับ มีสองมาตราข้างเคียงที่ว่าด้วยการพาข้ามแดนด้วยความมุ่งหมายอย่างอื่น คือมาตรา 312 ซึ่งเป็นการพาเข้ามาในหรือส่งออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อให้ตกอยู่ในภาวะทาสหรือภาวะคล้ายทาส และมาตรา 313 ซึ่งเป็นการเอาตัวไปเพื่อให้ได้มาซึ่งค่าไถ่ อัตราโทษปัจจุบันแก้ไขโดยมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 26) พ.ศ. 2560
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
ความเสี่ยงตามมาตรานี้สูง เพราะวรรคแรกมีโทษจำคุกขั้นต่ำสองปี และวรรคสองขั้นต่ำสามปีพร้อมโทษปรับซึ่งต้องลงทั้งสองอย่าง ประเด็นที่ชี้ขาดคือวิธีการที่ใช้พาหรือส่งบุคคลออกไป เพราะการข่มขืนใจเป็นองค์ประกอบ คดีจำนวนมากจึงอยู่ที่ว่าผู้เสียหายเดินทางไปโดยสมัครใจ หรือไปเพราะถูกหลอกลวงหรือถูกบังคับ พยานหลักฐานที่มีน้ำหนักคือข้อความที่ติดต่อกันก่อนเดินทาง เอกสารการเดินทางและผู้จัดหา ตลอดจนพฤติการณ์เมื่อไปถึงปลายทาง สำหรับผู้เสียหายที่ถูกพาไปทำงานในต่างประเทศ ควรพิจารณากฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ประกอบด้วย เพราะข้อเท็จจริงชุดเดียวกันมักเข้าได้ทั้งสองทาง และหากความมุ่งหมายคือการเรียกค่าไถ่หรือการทำให้ตกอยู่ในภาวะทาส ต้องพิจารณามาตรา 313 และมาตรา 312 ซึ่งมีโทษหนักกว่า
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 8 คดี (พ.ศ. 2522 ถึง 2564)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3859/2537 (1994)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 5235/2530 (1987)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1595/2522 (1979)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 799/2529 (1986)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2022-2023/2563 (2020)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 7578-7579/2561 (2018)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 506/2564 (2021)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3266/2538 (1995)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 320 -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 320. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-320/ (accessed 6 กันยายน 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 320 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-320/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-320/"><p>ผู้ใดใช้อุบายหลอกลวง ขู่เข็ญ ใช้กำลังประทุษร้าย ใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรม หรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใด พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักร ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงสิบปี หรือปรับตั้งแต่สี่หมื่นบาทถึงสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคแรกได้กระทำเพื่อให้ผู้ถูกพาหรือส่งไปนั้นตกอยู่ในอำนาจของผู้อื่นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย หรือเพื่อละทิ้งให้เป็นคนอนาถา ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่หกหมื่นบาทถึงสามแสนบาท หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]</p><footer>Penal Code, s. 320 (Thailand): <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-320/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา