กฎหมายอาญา

371: พาอาวุธไปในที่สาธารณะ

ตัวบทกฎหมาย

ผู้ใดพาอาวุธไปในเมือง หมู่บ้านหรือทางสาธารณะโดยเปิดเผยหรือโดยไม่มีเหตุสมควร หรือพาไปในชุมนุมชนที่ได้จัดให้มีขึ้นเพื่อนมัสการ การรื่นเริงหรือการอื่นใด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท และให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบอาวุธนั้น

คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

คำแปลภาษาอังกฤษ

Whoever carries a weapon into a town, a village or a public way, openly or without reasonable cause, or carries a weapon into an assembly of people gathered for worship, festivity or any other purpose, shall be liable to a fine not exceeding one thousand baht, and the court has power to order the forfeiture of that weapon.

คำแปลโดย ThaiLawOnline แปลจากต้นฉบับภาษาไทยและตรวจสอบแล้ว

หมายเหตุของสำนักงาน

องค์ประกอบคือ การพาอาวุธ (1) ไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ โดยเปิดเผยหรือโดยไม่มีเหตุสมควร หรือ (2) เข้าไปในที่ชุมนุมชนที่จัดขึ้นเพื่อนมัสการ การรื่นเริง หรือการอื่นใด เหตุอันสมควรเป็นตัวกรองสำคัญ การพาเครื่องมือหรืออุปกรณ์เพื่อวัตถุประสงค์อันชอบธรรมจึงอาจไม่เข้าข่าย ขณะที่การพาไปโดยเปิดเผยหรือไม่มีเหตุอันสมควรในที่สาธารณะย่อมเข้าข่าย ในฐานะความผิดลหุโทษเกี่ยวกับอาวุธ มักถูกฟ้องควบคู่แต่แยกต่างหากจากความผิดฐานมีหรือพาอาวุธปืนตามกฎหมายอาวุธปืนซึ่งคุ้มครองประโยชน์คนละส่วน และมักมาพร้อมกับข้อหาความผิดรุนแรงที่เกิดจากเหตุเดียวกัน

ความสำคัญต่อ

มาตรานี้ไม่มีโทษจำคุก มีเพียงโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทและการริบอาวุธ ลำพังจึงเป็นข้อหาเล็กน้อย แต่มักมาคู่กับความผิดตามกฎหมายอาวุธปืนและความผิดรุนแรง เช่น ทำร้ายร่างกาย ชิงทรัพย์ หรือพยายามฆ่าที่กระทำด้วยอาวุธนั้น ข้อต่อสู้สำคัญคือการมีเหตุอันสมควรในการพาสิ่งของนั้น โดยพิจารณาจากลักษณะของอาวุธและพฤติการณ์ เนื่องจากมีด อาวุธมีคม หรืออาวุธปืนที่พาไปในที่สาธารณะมักเข้ามาตรานี้พร้อมข้อหาที่หนักกว่า จุดสนใจในทางปฏิบัติจึงมักอยู่ที่ข้อหาที่ร้ายแรงกว่า หากเกี่ยวข้องกับอาวุธปืน ผู้ถูกกล่าวหาพึงคาดหมายความรับผิดตามกฎหมายอาวุธปืนควบคู่กันในฐานะความผิดต่างหาก

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

  1. คำพิพากษาฎีกาที่ 6267/2568 (2025)

    การพาอาวุธปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยไม่ได้รับใบอนุญาตและโดยไม่มีเหตุสมควร เป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท คือมาตรา 371 กับ พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ จึงลงโทษตามบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 ส่วนการนำอาวุธปืนเข้าไปในสถานบริการเป็นความผิดอีกกรรมหนึ่ง เพราะมีเจตนาและองค์ประกอบความผิดแตกต่างกัน ทั้งเจตนารมณ์ของ พ.ร.บ.สถานบริการ พ.ศ. 2509 มุ่งคุ้มครองผู้เข้าไปใช้บริการในสถานบริการ

    จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดฐานพาอาวุธปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยไม่ได้รับใบอนุญาต และฐานนำอาวุธปืนเข้าไปในสถานบริการ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่วินิจฉัยว่า แม้จะกระทำต่อเนื่องในคราวเดียวกัน แต่มีเจตนาและองค์ประกอบของความผิดแตกต่างกัน จึงแยกการกระทำแต่ละความผิดได้ ประกอบกับเจตนารมณ์ของ พ.ร.บ.สถานบริการ พ.ศ. 2509 มุ่งคุ้มครองผู้เข้าไปใช้บริการ จึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ส่วนความผิดฐานพาอาวุธปืนนั้นเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ปรับ 2,000 บาท มิใช่ลงโทษตามมาตรา 371 อีกบทหนึ่งด้วย

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา

มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 1,050 คดี (พ.ศ. 2513 ถึง 2569)

ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง

  • คำพิพากษาฎีกาที่ 2781/2565 (2022)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 5425/2564 (2021)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1020/2563 (2020)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 9126/2560 (2017)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 4313/2560 (2017)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 289/2560 (2017)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 10129/2559 (2016)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 9284/2559 (2016)

รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน

มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ

มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี

นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ

เลย

การพาไปในที่สาธารณะถือเป็นความผิดในไทยหรือไม่

ตามมาตรา 371 การพาอาวุธไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยเปิดเผยหรือไม่มีเหตุสมควรเป็นความผิดลหุโทษ โทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท และศาลมีอำนาจสั่งให้ริบอาวุธนั้น

มาตรา 371 ถือเป็นความผิดการควบคุมอัตโนมัติหรือไม่

การควบคุมพาตามมาตรา 371 เป็นความผิดจากการมีหรือพาไดร์เวอร์ไดร์เวอร์และเสียงส่วนใหญ่ของฐานจากเหตุเดียวกัน

จะต้องต่อสู้เรื่องเหตุอันเป็นประโยชน์หรือไม่

มีการพาสิ่งของเพื่อจุดประสงค์อันหนึ่งโดยพิจารณาจากลักษณะและพฤติข้อเสียที่อาจเป็นสาเหตุและไม่ได้เข้าข่ายความผิด

ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline

วิธีอ้างอิงมาตรานี้

  • อ้างอิงแบบทั่วไป Penal Code, s. 371 (Thailand)
  • อ้างอิงแบบวิชาการ Penal Code (Thailand), s. 371. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-371/ (accessed 19 สิงหาคม 2026).
  • อ้างอิงแบบไทย ป.อ. มาตรา 371
  • ลิงก์ถาวร https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-371/
  • โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น <blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-371/"><p>ผู้ใดพาอาวุธไปในเมือง หมู่บ้านหรือทางสาธารณะโดยเปิดเผยหรือโดยไม่มีเหตุสมควร หรือพาไปในชุมนุมชนที่ได้จัดให้มีขึ้นเพื่อนมัสการ การรื่นเริงหรือการอื่นใด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท และให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบอาวุธนั้น</p><footer>Penal Code, s. 371 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-371/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>

ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา

เนื้อหานี้จัดทำขึ้นเพื่อประโยชน์ในการศึกษาเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนที่จะนำไปใช้กับการดำเนินคดีจริง

เลื่อนขึ้น
WhatsApp LINE โทร จอง