มาตรา 371: พาอาวุธไปในที่สาธารณะ
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดพาอาวุธไปในเมือง หมู่บ้านหรือทางสาธารณะโดยเปิดเผยหรือโดยไม่มีเหตุสมควร หรือพาไปในชุมนุมชนที่ได้จัดให้มีขึ้นเพื่อนมัสการ การรื่นเริงหรือการอื่นใด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท และให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบอาวุธนั้น
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
คำแปลภาษาอังกฤษ
ผู้ใดพาอาวุธไปในเมือง หมู่บ้านหรือทางสาธารณะโดยเปิดเผยหรือโดยไม่มีเหตุสมควร หรือพาไปในชุมนุมชนที่ได้จัดให้มีขึ้นเพื่อนมัสการ การรื่นเริงหรือการอื่นใด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท และให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบอาวุธนั้น
คำแปลโดย ThaiLawOnline แปลจากต้นฉบับภาษาไทยและตรวจสอบแล้ว
หมายเหตุของสำนักงาน
องค์ประกอบคือ การพาอาวุธ (1) ไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ โดยเปิดเผยหรือโดยไม่มีเหตุสมควร หรือ (2) เข้าไปในที่ชุมนุมชนที่จัดขึ้นเพื่อนมัสการ การรื่นเริง หรือการอื่นใด เหตุอันสมควรเป็นตัวกรองสำคัญ การพาเครื่องมือหรืออุปกรณ์เพื่อวัตถุประสงค์อันชอบธรรมจึงอาจไม่เข้าข่าย ขณะที่การพาไปโดยเปิดเผยหรือไม่มีเหตุอันสมควรในที่สาธารณะย่อมเข้าข่าย ในฐานะความผิดลหุโทษเกี่ยวกับอาวุธ มักถูกฟ้องควบคู่แต่แยกต่างหากจากความผิดฐานมีหรือพาอาวุธปืนตามกฎหมายอาวุธปืนซึ่งคุ้มครองประโยชน์คนละส่วน และมักมาพร้อมกับข้อหาความผิดรุนแรงที่เกิดจากเหตุเดียวกัน
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
มาตรานี้ไม่มีโทษจำคุก มีเพียงโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทและการริบอาวุธ ลำพังจึงเป็นข้อหาเล็กน้อย แต่มักมาคู่กับความผิดตามกฎหมายอาวุธปืนและความผิดรุนแรง เช่น ทำร้ายร่างกาย ชิงทรัพย์ หรือพยายามฆ่าที่กระทำด้วยอาวุธนั้น ข้อต่อสู้สำคัญคือการมีเหตุอันสมควรในการพาสิ่งของนั้น โดยพิจารณาจากลักษณะของอาวุธและพฤติการณ์ เนื่องจากมีด อาวุธมีคม หรืออาวุธปืนที่พาไปในที่สาธารณะมักเข้ามาตรานี้พร้อมข้อหาที่หนักกว่า จุดสนใจในทางปฏิบัติจึงมักอยู่ที่ข้อหาที่ร้ายแรงกว่า หากเกี่ยวข้องกับอาวุธปืน ผู้ถูกกล่าวหาพึงคาดหมายความรับผิดตามกฎหมายอาวุธปืนควบคู่กันในฐานะความผิดต่างหาก
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6267/2568 (2025)
การพาอาวุธปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยไม่ได้รับใบอนุญาตและโดยไม่มีเหตุสมควร เป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท คือมาตรา 371 กับ พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ จึงลงโทษตามบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 ส่วนการนำอาวุธปืนเข้าไปในสถานบริการเป็นความผิดอีกกรรมหนึ่ง เพราะมีเจตนาและองค์ประกอบความผิดแตกต่างกัน ทั้งเจตนารมณ์ของ พ.ร.บ.สถานบริการ พ.ศ. 2509 มุ่งคุ้มครองผู้เข้าไปใช้บริการในสถานบริการ
จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดฐานพาอาวุธปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยไม่ได้รับใบอนุญาต และฐานนำอาวุธปืนเข้าไปในสถานบริการ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่วินิจฉัยว่า แม้จะกระทำต่อเนื่องในคราวเดียวกัน แต่มีเจตนาและองค์ประกอบของความผิดแตกต่างกัน จึงแยกการกระทำแต่ละความผิดได้ ประกอบกับเจตนารมณ์ของ พ.ร.บ.สถานบริการ พ.ศ. 2509 มุ่งคุ้มครองผู้เข้าไปใช้บริการ จึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ส่วนความผิดฐานพาอาวุธปืนนั้นเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ปรับ 2,000 บาท มิใช่ลงโทษตามมาตรา 371 อีกบทหนึ่งด้วย
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 1,052 คดี (พ.ศ. 2513 ถึง 2569)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2781/2565 (2022)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 5425/2564 (2021)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1020/2563 (2020)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 9126/2560 (2017)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 4313/2560 (2017)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 289/2560 (2017)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 10129/2559 (2016)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 9284/2559 (2016)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2569 จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
การพามีดไปในที่สาธารณะเป็นความผิดในไทยหรือไม่
ตามมาตรา 371 การพาอาวุธไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยเปิดเผยหรือไม่มีเหตุสมควรเป็นความผิดลหุโทษ โทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท และศาลมีอำนาจสั่งให้ริบอาวุธนั้น
มาตรา 371 เหมือนกับความผิดตามกฎหมายอาวุธปืนหรือไม่
ไม่เหมือน การพาอาวุธตามมาตรา 371 เป็นความผิดต่างหากจากการมีหรือพาอาวุธปืนตามกฎหมายอาวุธปืน และอาจถูกฟ้องทั้งสองฐานจากเหตุเดียวกัน
มีข้อต่อสู้เรื่องเหตุอันสมควรหรือไม่
มี การพาสิ่งของเพื่อวัตถุประสงค์อันชอบธรรม โดยพิจารณาจากลักษณะและพฤติการณ์ อาจเป็นเหตุอันสมควรและไม่เข้าข่ายความผิด
คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 371. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-371/ (accessed 19 ตุลาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 371 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-371/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-371/"><p>ผู้ใดพาอาวุธไปในเมือง หมู่บ้านหรือทางสาธารณะโดยเปิดเผยหรือโดยไม่มีเหตุสมควร หรือพาไปในชุมนุมชนที่ได้จัดให้มีขึ้นเพื่อนมัสการ การรื่นเริงหรือการอื่นใด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท และให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบอาวุธนั้น</p><footer>ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 (ประเทศไทย): <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-371/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา