63: ผลที่ทำให้รับโทษหนักขึ้นต้องเป็นผลธรรมดา

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 2529/2564 (2021)

   กรณีข่มขืนกระทำชำเราอันมีลักษณะโทรมหญิงเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายซึ่งรับโทษหนักขึ้นโดยไม่คำนึงถึงเจตนาหรือการเล็งเห็นผล ความตายนั้นต้องเป็นผลที่ตามธรรมดาย่อมเกิดขึ้นได้ตามมาตรา 63

   ในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราที่มีลักษณะโทรมหญิงตามมาตรา 276 วรรคสาม (เดิม) ศาลวินิจฉัยว่าเนื่องจากการรับโทษหนักขึ้นใช้ได้ไม่ว่าผู้กระทำจะประสงค์ต่อผลหรือเล็งเห็นผลหรือไม่ ความตายของผู้ถูกกระทำจึงต้องเป็นผลที่ตามธรรมดาย่อมเกิดขึ้นได้ตามมาตรา 63

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 2969/2556 (2013)

   ผลฉกรรจ์ของความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ (อันตรายแก่กาย สาหัส หรือถึงแก่ความตาย) เป็นผลที่ทำให้ต้องรับโทษหนักขึ้นตามมาตรา 63 มิใช่ผลที่เกิดจากการประสงค์หรือเล็งเห็นผลตามมาตรา 59 วรรคสอง

   ศาลวินิจฉัยว่าบทที่เพิ่มโทษความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์เมื่อผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กาย อันตรายสาหัส หรือถึงแก่ความตาย เป็นเพียงผลของการกระทำที่ทำให้รับโทษหนักขึ้นตามมาตรา 63 มิใช่ผลที่เกิดจากการประสงค์ต่อผลหรือเล็งเห็นผลตามมาตรา 59 วรรคสอง

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 7262/2554 (2011)

   ข้ออ้างที่ว่าการตายของผู้เสียหายในเวลาต่อมาเป็นผลธรรมดาที่ย่อมเกิดขึ้นได้จากการกระทำของจำเลยตามมาตรา 63 อันทำให้จำเลยต้องรับโทษหนักขึ้น เป็นการอ้างข้อเท็จจริงขึ้นใหม่แตกต่างจากที่ระบุในฟ้อง เมื่อฟ้องกล่าวเพียงว่าผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัส ข้ออ้างนั้นย่อมเป็นข้อที่มิได้กล่าวในฟ้องและมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลล่าง จึงต้องห้ามฎีกา

   คำฟ้องซึ่งโจทก์ร่วมทั้งสองถือเอาเป็นคำฟ้องของตนด้วยระบุว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงโจทก์ร่วมที่ 2 เป็นเหตุให้ได้รับอันตรายสาหัส ภายหลังยื่นอุทธรณ์แล้วโจทก์ร่วมที่ 2 ถึงแก่ความตาย โจทก์ร่วมทั้งสองจึงฎีกาว่าการตายเป็นผลธรรมดาจากการกระทำของจำเลยตามมาตรา 63 อันทำให้จำเลยต้องรับโทษหนักขึ้น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย เพราะเป็นการอ้างข้อเท็จจริงขึ้นใหม่แตกต่างจากที่ระบุในฟ้อง และเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ประกอบ ป.วิ.อ. มาตรา 15

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา