แถว 8: ความผิดนอกราชอาณาจักรเมื่อมีคำร้องขอ
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดกระทำความผิดนอกราชอาณาจักร และ (ก) ผู้กระทำความผิดนั้นเป็นคนไทย และรัฐบาลแห่งประเทศที่ความผิดได้เกิดขึ้น หรือผู้เสียหายได้ร้องขอให้ลงโทษ หรือ (ข) ผู้กระทำความผิดนั้นเป็นคนต่างด้าว และรัฐบาลไทยหรือคนไทยเป็นผู้เสียหาย และผู้เสียหายได้ร้องขอให้ลงโทษ ถ้าความผิดนั้นเป็นความผิดดังระบุไว้ต่อไปนี้ จะต้องรับโทษภายในราชอาณาจักร คือ (๑) ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๑๗ มาตรา ๒๑๘ มาตรา ๒๒๑ ถึงมาตรา ๒๒๓ ทั้งนี้ เว้นแต่กรณีเกี่ยวกับมาตรา ๒๒๐ วรรคแรก และมาตรา ๒๒๔ มาตรา ๒๒๖ มาตรา ๒๒๘ ถึงมาตรา ๒๓๒ มาตรา ๒๓๗ และมาตรา ๒๓๓ ถึงมาตรา ๒๓๖ ทั้งนี้ เฉพาะเมื่อเป็นกรณีต้องระวางโทษตามมาตรา ๒๓๘ (๒) ความผิดเกี่ยวกับเอกสาร ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๖๔ มาตรา ๒๖๕ มาตรา ๒๖๖(๑) และ (๒) มาตรา ๒๖๘ ทั้งนี้ เว้นแต่กรณีเกี่ยวกับมาตรา ๒๖๗ และมาตรา ๒๖๙ (๒/๑)[๑๓] ความผิดเกี่ยวกับบัตรอิเล็กทรอนิกส์ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๖๙/๑ ถึงมาตรา ๒๖๙/๗ (๒/๒)[๑๔] ความผิดเกี่ยวกับหนังสือเดินทางตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๖๙/๘ ถึงมาตรา ๒๖๙/๑๕ (๓) ความผิดเกี่ยวกับเพศ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๗๖ มาตรา ๒๘๐ และมาตรา ๒๘๕ ทั้งนี้ เฉพาะที่เกี่ยวกับมาตรา ๒๗๖ (๔) ความผิดต่อชีวิต ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๘๘ ถึงมาตรา ๒๙๐ (๕) ความผิดต่อร่างกาย ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๙๕ ถึงมาตรา ๒๙๘ (๖) ความผิดฐานทอดทิ้งเด็ก คนป่วยเจ็บหรือคนชรา ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๐๖ ถึงมาตรา ๓๐๘ (๗) ความผิดต่อเสรีภาพ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๐๙ มาตรา ๓๑๐ มาตรา ๓๑๒ ถึงมาตรา ๓๑๕ และมาตรา ๓๑๗ ถึงมาตรา ๓๒๐ (๘) ความผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวทรัพย์ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๓๔ ถึงมาตรา ๓๓๖ (๙) ความผิดฐานกรรโชก รีดเอาทรัพย์ ชิงทรัพย์ และปล้นทรัพย์ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๓๗ ถึงมาตรา ๓๔๐ (๑๐) ความผิดฐานฉ้อโกง ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๔๑ ถึงมาตรา ๓๔๔ มาตรา ๓๔๖ และมาตรา ๓๔๗ (๑๑) ความผิดฐานยักยอก ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๕๒ ถึงมาตรา ๓๕๔ (๑๒) ความผิดฐานรับของโจร ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๕๗ (๑๓) ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๕๘ ถึงมาตรา ๓๖๐
คำแปลภาษาอังกฤษ
Whoever commits an offence outside the Kingdom, and
(a) the offender is a Thai national and the government of the country where the offence occurred, or the injured person, has requested punishment; or
(b) the offender is an alien and the Thai Government or a Thai national is the injured person, and the injured person has requested punishment;
shall be punished within the Kingdom if that offence is one of the following, namely:
(1) offences of causing danger to the public as provided in Section 217, Section 218, and Section 221 to Section 223, in each case except where the matter concerns Section 220 paragraph one, and in Section 224, Section 226, Section 228 to Section 232, and Section 237, and in Section 233 to Section 236 but only where the case is one that must be punished under Section 238;
(2) offences relating to documents as provided in Section 264, Section 265, Section 266(1) and (2), and Section 268, except where the matter concerns Section 267 and Section 269;
(2/1) offences relating to electronic cards as provided in Section 269/1 to Section 269/7;
(2/2) offences relating to passports as provided in Section 269/8 to Section 269/15;
(3) sexual offences as provided in Section 276, Section 280, and Section 285, the last only as regards Section 276;
(4) offences against life as provided in Section 288 to Section 290;
(5) offences against the body as provided in Section 295 to Section 298;
(6) the offence of abandoning a child, a sick person, or an aged person as provided in Section 306 to Section 308;
(7) offences against liberty as provided in Section 309, Section 310, Section 312 to Section 315, and Section 317 to Section 320;
(8) the offences of theft and snatching as provided in Section 334 to Section 336;
(9) the offences of extortion, blackmail, robbery, and gang-robbery as provided in Section 337 to Section 340;
(10) the offence of fraud as provided in Section 341 to Section 344, Section 346, and Section 347;
(11) the offence of misappropriation as provided in Section 352 to Section 354;
(12) the offence of receiving stolen property as provided in Section 357;
(13) the offence of mischief as provided in Section 358 to Section 360.
คำแปลโดย ThaiLawOnline แปลจากต้นฉบับภาษาไทยและตรวจสอบแล้ว
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 8 รับหลักบุคคลในเชิงผู้กระทำและในเชิงผู้เสียหายของเขตอำนาจ ต่างจากมาตรา 7 ซึ่งอาศัยหลักปกป้องและหลักสากล บทนี้ใช้กับรายการความผิดสามัญที่กำหนดไว้ซึ่งกระทำนอกราชอาณาจักร แต่การเข้าสู่เขตอำนาจไทยมีเงื่อนไขสองประการ คือ ความเชื่อมโยงทางสัญชาติ ไม่ว่าผู้กระทำเป็นคนไทยหรือผู้เสียหายเป็นรัฐไทยหรือคนไทย และการร้องขอให้ลงโทษอย่างเป็นทางการโดยรัฐบาลต่างประเทศหรือผู้เสียหาย หมวดที่ระบุไว้ล้อไปกับลักษณะความผิดหลัก ตั้งแต่ความผิดที่ก่อภยันตรายต่อประชาชนและความผิดเกี่ยวกับเอกสาร ไปจนถึงความผิดต่อชีวิต ร่างกาย เสรีภาพ และทรัพย์ เนื่องจากเป็นรายการปิด ความผิดตามกฎหมายเฉพาะที่กระทำในต่างประเทศจึงอยู่นอกมาตรา 8 และมาตรา 11 เป็นตัวกำหนดผลของคำพิพากษาศาลต่างประเทศที่มีมาก่อน
ความสำคัญต่อ
ส่วน 8 เป็นช่องทางที่ผู้ตรวจสอบชาวไทยซึ่งถูกมองว่าเป็นปกติหรือไทยจะต้องดำเนินการคดีในไทยได้แม้กระทั่งช่องทางนำตัวคนไทยที่มีส่วนผิดกลับมารับผิดเงื่อนไขสององค์ประกอบที่สำคัญคือความผิดต้องอยู่ในรายการปิดและต้องมีคำร้องขอให้ลงโทษอย่างถูกต้อง เงื่อนไขการขอคำแนะนำเกี่ยวกับการพิจารณาคดีและยื่นคำร้องผ่านช่องทางที่ถูกต้องสำหรับจำเลย การไม่มีคำร้องขอที่เข้าเงื่อนไขหรือความผิดอยู่นอกรายการเป็นข้อพิจารณาเบื้องต้นเป็นการพิจารณาทั่วไป เช่น ฉ้อโกงดึงทรัพย์ที่เสียทุน ประเด็นความผิดอันยอมความได้และการเรียกร้องให้ระงับกรณีดังกล่าวจะยังคงเกี่ยวข้องกับเขตอำนาจที่เกิดขึ้นแล้ว
คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1172/2566 (2023)
มาตรา 8 ให้ลงโทษในราชอาณาจักรสำหรับความผิดบางฐานที่กระทำนอกราชอาณาจักร โดยรายการตาม (1) ถึง (13) เป็นรายการปิด แต่เมื่อส่วนหนึ่งของการกระทำได้กระทำในราชอาณาจักร ย่อมถือว่าความผิดนั้นกระทำในราชอาณาจักรตามมาตรา 4 และมาตรา 5 กรณีจึงไม่ต้องด้วยมาตรา 8
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าความผิดฐานร่วมกันกู้ยืมเงินที่เป็นการฉ้อโกงประชาชนและฐานร่วมกันประกอบธุรกิจเงินทุนโดยมิได้รับอนุญาตซึ่งกระทำนอกราชอาณาจักรไม่ใช่ความผิดตามมาตรา 8 (1) ถึง (13) จึงลงโทษจำเลยที่ 1 ไม่ได้ ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย เพราะส่วนหนึ่งของการกระทำความผิด คือการโฆษณาชักชวนให้ร่วมลงทุนผ่านเว็บไซต์ซึ่งมีที่อยู่ในประเทศไทย ได้กระทำในราชอาณาจักร กรณีจึงต้องด้วยมาตรา 4 วรรคหนึ่ง และมาตรา 5 วรรคหนึ่ง มิใช่มาตรา 8 ศาลฎีกาจึงพิพากษากลับและลงโทษจำเลยที่ 1
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 24 คดี (พ.ศ. 2501 ถึง 2568)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 4683/2562 (2019)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2136/2531 (1988)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1076/2522 (1979)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1579/2521 (1978)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 57/2508 (1965)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 801/2505 (1962)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 458/2503 (1960)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1172/2566 (2023)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
เลย
ผู้ตรวจสอบชาวไทยเชื่อว่าจะต้องดำเนินคดีในไทยอย่างต่อเนื่อง
สำหรับความผิดที่ระบุไว้ในมาตรา 8 หากใครก็ตามที่เป็นคนไทยหรือผู้เสียหายเป็นรัฐไทยหรือคนไทย และมักจะร้องขอให้ตามการลงโทษที่กำหนด
มาตรา 8 ต่างจากมาตรา 7 อย่างไร
หมวดที่ 7 เหตุผลในการชี้แจงเหตุผลสำหรับผู้ที่ต้องการมีคำร้องขอในส่วนที่ 8 มีการเชื่อมโยงทางและคำร้องขอให้ลงโทษจากรัฐบาลต่างประเทศหรือผู้มีอำนาจ
ความผิดทางกฎหมายเฉพาะที่ยังคงมีอยู่ในมาตรา 8 เท่านั้น
ไม่ใช่มาตรา 8 ระบุเฉพาะความผิดในกฎหมายอาญาบางฐานตามความผิดเฉพาะที่ชี้แจงให้อยู่นอกมาตรา 8 การศึกษามีกฎหมายอื่นขยายความรับผิด
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Penal Code, s. 8 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 8. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-8/ (accessed 17 สิงหาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 8 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-8/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-8/"><p>ผู้ใดกระทำความผิดนอกราชอาณาจักร และ (ก) ผู้กระทำความผิดนั้นเป็นคนไทย และรัฐบาลแห่งประเทศที่ความผิดได้เกิดขึ้น หรือผู้เสียหายได้ร้องขอให้ลงโทษ หรือ (ข) ผู้กระทำความผิดนั้นเป็นคนต่างด้าว และรัฐบาลไทยหรือคนไทยเป็นผู้เสียหาย และผู้เสียหายได้ร้องขอให้ลงโทษ ถ้าความผิดนั้นเป็นความผิดดังระบุไว้ต่อไปนี้ จะต้องรับโทษภายในราชอาณาจักร คือ (๑) ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๑๗ มาตรา ๒๑๘ มาตรา ๒๒๑ ถึงมาตรา ๒๒๓ ทั้งนี้ เว้นแต่กรณีเกี่ยวกับมาตรา ๒๒๐ วรรคแรก และมาตรา ๒๒๔ มาตรา ๒๒๖ มาตรา ๒๒๘ ถึงมาตรา ๒๓๒ มาตรา ๒๓๗ และมาตรา ๒๓๓ ถึงมาตรา ๒๓๖ ทั้งนี้ เฉพาะเมื่อเป็นกรณีต้องระวางโทษตามมาตรา ๒๓๘…</p><footer>Penal Code, s. 8 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-8/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา