โดยไม่คำนึงถึงความเชื่อเรื่องโชคลางของจำเลย การยิงเข้าที่อวัยวะสำคัญโดยเจตนาถือเป็นเรื่องผิดปกติ คำตัดสินศาลฎีกาที่ 59/2502 แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยศาลฎีกา |
⚖️ ข้อสรุปสำคัญ ⚖️ประเด็นสำคัญ
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม่ว่าจำเลยจะมีความเชื่อเรื่องโชคลางอย่างไร การยิงปืนใส่จุดสำคัญโดยเจตนาถือเป็นการกระทำโดยเจตนา ฆาตกรรม ภายใต้ มาตรา 288. ความเชื่อที่ผิดพลาดเกี่ยวกับความคงกระพันเหนือธรรมชาติไม่ได้ลบล้างความจริง เจตนาทางอาญา.
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนโดยยึดทางไสยศาสตร์ไม่ทำให้ความเชื่อกระดูกฆ่าตายไป
บทสรุปสำหรับผู้บริหาร บทสรุป
ข้อเท็จจริงของคดี ข้อเท็จจริง
คำตัดสินของศาล (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม่ว่าจำเลยจะมีความเชื่อเรื่องโชคลางอย่างไร การยิงปืนใส่จุดสำคัญโดยเจตนาถือเป็นการฆ่าคนโดยเจตนาตามมาตรา 288 ความเชื่อที่ผิดพลาดในเรื่องความคงกระพันเหนือธรรมชาติไม่ได้ลบล้างเจตนาทางอาญา.
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนโดยยึดทางไสยศาสตร์ไม่ทำให้ความเชื่อกระดูกฆ่าตายไป
การวิเคราะห์ทางกฎหมาย โรงละคร
คำตัดสินของศาลเต็มคณะ คำพิพากษาฉบับเต็ม
ต่อไปนี้เป็นข้อความฉบับเต็มของคำตัดสินศาลฎีกาหมายเลข 59/2502 แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th ต่อไปคือคำพิพากษาฎีกาที่ 59/2502 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th
ปี: 1959 (พ.ศ. 2502)
มาตรากฎหมายที่เกี่ยวข้อง: อาญา — มาตรา 288
สรุป
จำเลยยิงเหยื่อในระยะประชิดที่บริเวณสะบัก ซึ่งเป็นจุดสำคัญ จำเลยเชื่อว่าเหยื่อไม่สามารถถูกทำร้ายได้ (ความเชื่อทางไสยศาสตร์) ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม่ว่าจำเลยจะมีความเชื่อทางไสยศาสตร์หรือไม่ การยิงเป้าหมายสำคัญด้วยอาวุธปืนโดยเจตนาถือเป็นการฆ่าคนโดยเจตนาตามมาตรา 288 ความเชื่อที่ผิดพลาดในเรื่องความคงกระพันเหนือธรรมชาติไม่ได้ลบล้างเจตนาในการกระทำผิด.
ข้อเท็จจริงของคดี
จำเลยยิงเหยื่อในระยะประชิดที่บริเวณสะบัก ซึ่งเป็นจุดสำคัญ จำเลยเชื่อว่าเหยื่อไม่สามารถถูกทำร้ายได้ (ความเชื่อทางไสยศาสตร์).
คำตัดสินของศาล
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม่ว่าจำเลยจะมีความเชื่อเรื่องโชคลางอย่างไร การยิงปืนใส่จุดสำคัญโดยเจตนาถือเป็นการฆ่าคนโดยเจตนาตามมาตรา 288 ความเชื่อที่ผิดพลาดในเรื่องความคงกระพันเหนือธรรมชาติไม่ได้ลบล้างเจตนาทางอาญา.
การวิเคราะห์ทางกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม่ว่าจำเลยจะมีความเชื่อเรื่องโชคลางอย่างไร การยิงปืนใส่จุดสำคัญโดยเจตนาถือเป็นการฆ่าคนโดยเจตนาตามมาตรา 288 ความเชื่อที่ผิดพลาดในเรื่องความคงกระพันเหนือธรรมชาติไม่ได้ลบล้างเจตนาทางอาญา.
ผลกระทบในทางปฏิบัติ
เจตนาในการกระทำความผิดจะประเมินจากสถานการณ์แวดล้อมทั้งหมด รวมถึงอาวุธที่ใช้และส่วนของร่างกายที่ตกเป็นเป้าหมาย จำเลยควรเก็บรักษาหลักฐานทั้งหมดที่แสดงให้เห็นว่าไม่มีเจตนาฆ่า.
---
หมายเหตุ: นี่คือบทสรุปภาษาอังกฤษของคำพิพากษาต้นฉบับภาษาไทย.
สำหรับข้อความภาษาไทยที่ถูกต้อง โปรดดูฉบับภาษาไทยด้านบน
หรือเยี่ยมชมเว็บไซต์ deka.supremecourt.or.th.
โจทก์ตรวจว่าเมื่อคืนวันที่ 25 เม.ย. 2500 จำเลยบัง อาจใช้ปืนยิงนายยิงขวัญเสือ ตายด้วยวิธีการที่ฆ่า
จำเลยให้การรับสารภาพ
ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่มีเลยยิงเพราะจำเลยที่รู้ถึงความรู้สึกในประเด็นต่างๆ โดยที่เลนส์จะไม่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการยิงต่อผลหรือไปที่การมองเห็นของอวัยวะเพราะจำเลยนักกีฬาว่าผู้ตายคงอยู่ยงคงกะพันยิงออกมาให้เห็นการถ่ายทอดวิชาเอนจิ้นคงกะพันจากจำเลย จำเลยที่นี่จะผิดตามการพิจารณากฎหมายอาญา มาตรา 290 4 ปีลดตาม ม.78 กึ่งหนึ่ง2 ปีประวัติไม่ริบ
ศาลยุติธรรมพิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา 288 ในมาตรา 59 15 ปีลดตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่งในกรณีนี้ 7 ปี 6 เดือน ริบปืน
ฝาเลย อัดรีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความเชื่อของจำเลยตรงนี้อยู่ที่คงกะพันนั้นโดยปราศจากเหตุผลว่าปืนเป็นหลักสำคัญการที่จำเลยเอาปืนจ่อยิงผู้ตายที่สบักอันเป็นที่สำคัญ ย่อมมองเห็นเป้าหมายแห่งการพิพากษานั้นว่าพระเจ้าลั่นลั่นออกไปผู้ตายก็ต้องตายซึ่งจำเลยก็ถือว่าในความผิดนั้นผู้พิพากษายืนอนุสาวรีย์ความยุติธรรม
มาตรารหัสที่อ้างอิง มาตราที่อ้างอิง
💡 สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไรสำหรับคุณ 💡 นั่นหมายถึงสำหรับคุณ
คำถามที่พบบ่อย เลย
ศาลฎีกาไทยแยกแยะความแตกต่างระหว่างการฆาตกรรมกับการทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ความตายอย่างไร? ศาลฎีกาแยกออกไประหว่างความเป็นจริงกับการลงโทษร่างกายจนกระทั่งถึงเวลานั้นอย่างไร?
ในคำตัดสินที่ 59/2502 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม่ว่าจำเลยจะมีความเชื่อเรื่องโชคลางอย่างไร การยิงปืนใส่จุดสำคัญโดยเจตนาถือเป็นการฆ่าคนโดยเจตนาตามมาตรา 288 ความเชื่อที่ผิดพลาดในเรื่องความคงกระพันเหนือธรรมชาติไม่ได้ลบล้างเจตนาทางอาญา.
ศาลฎีกาวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 59/2502 เกี่ยวกับมาตรา 288
📖 อ่านเพิ่มเติมได้ที่ ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ปรากฏบนเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลที่ไม่เป็นทางการและมีไว้เพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น ข้อความที่ถูกต้องตามกฎหมายของไทยนั้นอยู่ในภาษาไทยที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (รัชกิตชันนุเบกษา(เนื้อหาในนี้ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะเจาะจง โปรดปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติเหมาะสม).
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด. ข้อความในกฎหมายไทย (คนบทกฎหมาย) และคำพิพากษาของศาลฎีกา (ทวิภาคี) ฉบับภาษาไทยดั้งเดิมนั้นอยู่ในสาธารณสมบัติตามที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (ราชกิจจานุเบกษา) ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (1994) เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมด รวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินของศาลฎีกา (Dika) คำอธิบายทางกฎหมาย การอ้างอิงโยง คำอธิบาย และบทวิเคราะห์บรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาที่มีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และบรรณาธิการของมัน, เซบาสเตียน เอช. บรูสโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชูดา อัตธัตเมธาคอน (ปริญญาโทด้านกฎหมาย) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต.
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ความรู้แก่เว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างมีประสิทธิภาพและเพื่อให้ข้อมูลเฉพาะผู้ปฏิบัติงานกฎหมายที่คือภาษาไทยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำสำหรับคำถามวิจัยเฉพาะที่ปรึกษาทนายความไทย
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ออนไลน์ จำกัด พนักงานบทกฎหมายภาษาไทยและคำตัดสินศาลฎีกาต้นฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติประกาศในราชกิจจานุเบกษาตามมาตรา 7 ส่วนที่เหลือลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมดรวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินศาลฎีกาคำอธิบายกฎหมาย อ้างถึงบทวิจารณ์วิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางลาดเป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และตอน ฉลองเตียงรับรองบรูโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ค้นคว้าวิจัยหรือเผยแพร่โดยค้นคว้า