มาตรา 491 — ขายฝาก
ตัวบทกฎหมาย
อันว่าขายฝากนั้น คือสัญญาซื้อขายซึ่งกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินตกไปยังผู้ซื้อ โดยมีข้อตกลงกันว่าผู้ขายอาจไถ่ทรัพย์นั้นคืนได้มาตรา ๔๙๒[16] ในกรณีที่มีการไถ่ทรัพย์สินซึ่งขายฝากภายในเวลาที่กำหนดไว้ในสัญญาหรือภายในเวลาที่กฎหมายกำหนด หรือผู้ไถ่ได้วางทรัพย์อันเป็นสินไถ่ต่อสำนักงานวางทรัพย์ภายในกำหนดเวลาไถ่โดยสละสิทธิถอนทรัพย์ที่ได้วางไว้ ให้ทรัพย์สินซึ่งขายฝากตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ไถ่ตั้งแต่เวลาที่ผู้ไถ่ได้ชำระสินไถ่หรือวางทรัพย์อันเป็นสินไถ่ แล้วแต่กรณี ในกรณีที่ได้วางทรัพย์ตามวรรคหนึ่ง ให้เจ้าพนักงานของสำนักงานวางทรัพย์แจ้งให้ผู้รับไถ่ทราบถึงการวางทรัพย์โดยพลัน โดยผู้ไถ่ไม่ต้องปฏิบัติตาม
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
คำแปลภาษาอังกฤษ
Sale with right of redemption is a contract of sale whereby the ownership of the property sold passes to the buyer subject to an agreement that the seller can redeem that property.
คำแปลนี้ยังไม่ได้รับการรับรองจากสำนักงาน — โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
ขายฝากเป็นเครื่องมือทางการเงินกึ่งจำนองที่ใช้กันแพร่หลายในภาคชนบทไทยและในการกู้ดอกเบี้ยสูง ต่างจากการจำนอง (มาตรา 702) ตรงที่กรรมสิทธิ์โอนไปยังผู้ซื้อจริง หากผู้ขายไม่ไถ่ภายในกำหนด ผู้ซื้อได้กรรมสิทธิ์เด็ดขาด พระราชบัญญัติคุ้มครองประชาชนในการทำสัญญาขายฝากที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2562 ให้ความคุ้มครองเกษตรกร (กำหนดขั้นต่ำ 1 ปี ดอกเบี้ยเพดาน สิทธิขยายเวลา) แต่ใช้กับที่ดินเกษตรของบุคคลธรรมดาเท่านั้น