มาตรา 37 — ภูมิลำเนา
ตัวบทกฎหมาย
ภูมิลำเนาของบุคคลธรรมดา ได้แก่ถิ่นอันบุคคลนั้นมีสถานที่อยู่เป็นแหล่งสำคัญ
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
คำแปลภาษาอังกฤษ
The domicile of a natural person is the place where he has his principal residence.
คำแปลนี้ยังไม่ได้รับการรับรองจากสำนักงาน — โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 37 เป็นส่วนหนึ่งของบรรพ 1 (บททั่วไป) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เนื้อหานี้รอการจัดทำหมายเหตุของสำนักงาน ตัวบทภาษาไทยข้างต้นคัดลอกจากต้นฉบับของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
สำหรับนักกฎหมาย: การมีชื่อในทะเบียนบ้านสร้างแต่ข้อสันนิษฐานที่หักล้างได้เท่านั้น ศาลจะพิจารณาศูนย์กลางชีวิตจริงของบุคคล สำหรับประชาชน: ภูมิลำเนาตามกฎหมายคือบ้านหลักของท่าน ซึ่งอาจไม่ใช่ที่ที่มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน
ความเป็นมาทางกฎหมาย
เป็นส่วนหนึ่งของการประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับดั้งเดิม ไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติมที่สำคัญ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5698/2541 (1998)
การมีชื่อในทะเบียนบ้านไม่ทำให้บ้านนั้นยังเป็นภูมิลำเนาหากบุคคลนั้นได้ย้ายไปอยู่ที่อื่นเป็นแหล่งสำคัญแล้ว
จำเลยทั้งสองย้ายไปมีภูมิลำเนาที่อื่นแล้ว การที่ยังมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านเดิมโดยไม่แจ้งย้ายไม่ทำให้บ้านเดิมยังเป็นภูมิลำเนา การส่งหมายที่บ้านเดิมจึงไม่ชอบ
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5684/2538 (1995)
หากบุคคลแจ้งย้ายออกโดยไม่มีถิ่นที่อยู่ใหม่ และพฤติการณ์ส่อหลบหนีหนี้ ให้ถือว่าภูมิลำเนายังคงอยู่ที่เดิม
จำเลยแจ้งย้ายออกแต่ไม่แจ้งย้ายเข้าที่ใด ไม่ปรากฏเจตนาเปลี่ยนภูมิลำเนา และมีพฤติการณ์ส่อหลบหนีหนี้ จึงถือว่าภูมิลำเนายังคงอยู่ที่บ้านเดิม
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา