บรรพ 4: ทรัพย์สิน

มาตรา 1428: การสิ้นสุดของสิทธิเก็บกิน

ตัวบทกฎหมาย

คดีอันเกี่ยวกับสิทธิเก็บกินในระหว่างเจ้าของทรัพย์สินกับผู้ทรงสิทธิเก็บกิน หรือผู้รับโอนนั้น ท่านห้ามมิให้ฟ้องเมื่อเกินปีหนึ่งนับแต่วันสิทธิเก็บกินสุดสิ้นลง แต่ในคดีที่เจ้าของทรัพย์สินเป็นโจทก์นั้น ถ้าเจ้าของไม่อาจรู้ว่าสิทธิเก็บกินสุดสิ้นลงเมื่อใด ท่านให้นับอายุความปีหนึ่งนั้นตั้งแต่เวลาที่เจ้าของทรัพย์สินได้รู้ หรือควรรู้ว่าสิทธิเก็บกินสุดสิ้นลง

คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

คำแปลภาษาอังกฤษ

No action by the owner against the usufructuary or his transferee in connection with the usufruct or vice versa may be entered later than one year after the usufruct comes to an end. But in an action by the owner who could not have known of the end of the usufruct, the prescription of one year shall run from the time when he knew or ought to have known of it.

คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก

หมายเหตุของสำนักงาน

มาตรา 1428 ระบุสี่วิธีที่สิทธิเก็บกินสิ้นสุด การเสียชีวิตของผู้ทรงสิทธิสำคัญที่สุด, สิทธิเก็บกินตลอดชีวิตของชาวต่างชาติสิ้นสุดทันทีเมื่อเสียชีวิต และทรัพย์สินกลับสู่เจ้าของจดทะเบียนโดยไม่ต้องชดเชยแก่ทายาทของชาวต่างชาติ ทายาทรับมรดกสิทธิเก็บกินไม่ได้ (มาตรา 1418, ไม่ตกทอดมรดก) เพื่อรักษาคุณค่าสำหรับทายาท ควรวางแผนล่วงหน้า: จดทะเบียนสิทธิเหนือพื้นดินแยกในตัวอาคาร (มาตรา 1410) หรือทำพินัยกรรม (มาตรา 1646) กำหนดวิธีตีมูลค่าและชดเชยสิ่งปลูกสร้าง

สำคัญ

ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ

ทนายความ: กำหนดหนึ่งปีตามมาตรา 1428 เป็นอายุความพิเศษที่ตัดสิทธิการเรียกร้องเรื่องความเสียหาย ค่าเช่าค้างชำระ หรือการคืนบัญชีทรัพย์สินจากทั้งสองฝ่ายหลังสิ้นสุดสิทธิเก็บกิน ทั้งสองฝ่ายควรตรวจสอบบัญชีทันทีเมื่อสิ้นสุด ประชาชน: เมื่อสิทธิเก็บกินสิ้นสุด ทั้งท่านและเจ้าของทรัพย์สินมีเวลาหนึ่งปีในการฟ้องซึ่งกันและกันในเรื่องที่เกี่ยวกับสิทธิเก็บกิน หลังจากนั้นการเรียกร้องดังกล่าวขาดอายุความ

ความเป็นมาทางกฎหมาย

บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ตั้งแต่ประกาศใช้ครั้งแรก ไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติมที่สำคัญในภายหลัง

  • การสิ้นสุดสิทธิเก็บกิน
  • อายุความหนึ่งปีหลังสิ้นสุด
  • การเรียกร้องเมื่อสิ้นสุด

มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 1 คดี (พ.ศ. 2503 ถึง 2503)

ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง

  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1548/2503 (1960)

รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน

นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล

คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline

วิธีอ้างอิงมาตรานี้

  • อ้างอิงแบบทั่วไป Civil and Commercial Code, s. 1428 (Thailand)
  • อ้างอิงแบบวิชาการ Civil and Commercial Code (Thailand), s. 1428. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-1428/ (accessed 8 สิงหาคม 2026).
  • อ้างอิงแบบไทย ป.พ.พ. มาตรา 1428
  • ลิงก์ถาวร https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-1428/
  • โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น <blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-1428/"><p>คดีอันเกี่ยวกับสิทธิเก็บกินในระหว่างเจ้าของทรัพย์สินกับผู้ทรงสิทธิเก็บกิน หรือผู้รับโอนนั้น ท่านห้ามมิให้ฟ้องเมื่อเกินปีหนึ่งนับแต่วันสิทธิเก็บกินสุดสิ้นลง แต่ในคดีที่เจ้าของทรัพย์สินเป็นโจทก์นั้น ถ้าเจ้าของไม่อาจรู้ว่าสิทธิเก็บกินสุดสิ้นลงเมื่อใด ท่านให้นับอายุความปีหนึ่งนั้นตั้งแต่เวลาที่เจ้าของทรัพย์สินได้รู้ หรือควรรู้ว่าสิทธิเก็บกินสุดสิ้นลง</p><footer>Civil and Commercial Code, s. 1428 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-1428/">ThaiLawOnline</a></footer></blockquote>

ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา

เนื้อหานี้จัดทำเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนนำไปใช้กับกรณีจริง

เลื่อนขึ้น
WhatsApp LINE โทร จอง