มาตรา 1000
ตัวบทกฎหมาย
ธนาคารใดได้รับเงินไว้เพื่อผู้เคยค้าของตนโดยสุจริตและปราศจากประมาทเลินเล่อ อันเป็นเงินเขาใช้ให้ตามเช็คขีดคร่อมทั่วไปก็ดี ขีดคร่อมเฉพาะให้แก่ตนก็ดี หากปรากฏว่าผู้เคยค้านั้นไม่มีสิทธิหรือมีสิทธิเพียงอย่างบกพร่องในเช็คนั้นไซร้ ท่านว่าเพียงแต่เหตุที่ได้รับเงินไว้หาทำให้ธนาคารนั้นต้องรับผิดต่อผู้เป็นเจ้าของอันแท้จริงแห่งเช็คนั้นแต่อย่างหนึ่งอย่างใดไม่
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 1000 เป็นส่วนหนึ่งของบรรพ 3 (เอกเทศสัญญา) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เนื้อหานี้รอการจัดทำหมายเหตุของสำนักงาน ตัวบทภาษาไทยข้างต้นคัดลอกจากต้นฉบับของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
ทนายความ: มาตรานี้ให้ความคุ้มครองตามกฎหมายแก่ธนาคารเรียกเก็บ ธนาคารต้องพิสูจน์ว่าทำโดยสุจริตและปราศจากประมาทเลินเล่อ หากธนาคารรู้หรือควรรู้ถึงบกพร่องในสิทธิและยังคงเรียกเก็บ ความคุ้มครองหมดไป ประชาชนทั่วไป: หากเช็คถูกเรียกเก็บโดยธนาคารเพื่อบุคคลที่ไม่มีสิทธิ ธนาคารเองไม่ต้องรับผิดโดยอัตโนมัติ ต้องติดตามผู้กระทำผิดโดยตรง
ความเป็นมาทางกฎหมาย
บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับเดิม ไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติมที่สำคัญในภายหลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 13113/2553 (2010)
เช็คที่ระบุชื่อผู้รับและขีดฆ่าคำว่าหรือผู้ถือออก ต้องจ่ายให้ผู้ที่ระบุชื่อเท่านั้น ธนาคารเรียกเก็บที่จ่ายให้บุคคลอื่นไม่อาจอ้างความคุ้มครองตามมาตรา 1000
เช็คที่กรุงเทพมหานครออกให้ค่าเวนคืนระบุชื่อผู้รับร่วมกันสองคนและขีดฆ่าคำว่า 'หรือผู้ถือ' ออก ธนาคารต้องจ่ายให้ผู้ที่ระบุชื่อเท่านั้น ธนาคารที่จ่ายให้บุคคลอื่นไม่ได้รับความคุ้มครองธนาคารเรียกเก็บ
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3801/2541 (1998)
ธนาคารที่พนักงานประมาทเลินเล่อนำเช็คไปเรียกเก็บให้บุคคลที่ไม่มีอำนาจไม่อาจอ้างความคุ้มครองสุจริตและต้องรับผิด
โจทก์ออกเช็คขีดคร่อมห้ามเปลี่ยนมือระบุชื่อผู้รับ แต่พนักงานธนาคารประมาทเลินเล่อนำไปเรียกเก็บให้บุคคลอื่น ธนาคารต้องรับผิดเพราะพนักงานประมาทเลินเล่อในการเรียกเก็บเช็คให้บุคคลที่ไม่มีอำนาจ
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา