Online publication is a means of commission of the offence just as คำพิพากษาฎีกาที่ 5567/2554: จำเลยโพสต์ข้อความบนเว็บไซต์สาธารณะอันเป็นการหมิ่นสถาบันพระมหากษัตริย์
⚖️ ข้อสรุปสำคัญ ⚖️ประเด็นสำคัญ
The Court held that online publication is a means of commission of the offence just as print or oral statements, and that the widespread accessibility of internet content may be considered an aggravating factor in sentencing. The Computer Crimes Act may apply concurrently for the act of uploading the content.
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตเป็นวิธีการกระทำความผิดเช่นเดียวกับการพิมพ์หรือพูด การที่เนื้อหาเข้าถึงได้กว้างขวางอาจเป็นเหตุฉกรรจ์ในการกำหนดโทษ และพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์อาจใช้บังคับควบคู่กัน
บทสรุปสำหรับผู้บริหาร บทสรุป
ข้อเท็จจริงของคดี ข้อเท็จจริง
คำตัดสินของศาล (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)
The Court held that online publication is a means of commission of the offence just as print or oral statements, and that the widespread accessibility of internet content may be considered an aggravating factor in sentencing. The Computer Crimes Act may apply concurrently for the act of uploading the content.
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตเป็นวิธีการกระทำความผิดเช่นเดียวกับการพิมพ์หรือพูด การที่เนื้อหาเข้าถึงได้กว้างขวางอาจเป็นเหตุฉกรรจ์ในการกำหนดโทษ และพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์อาจใช้บังคับควบคู่กัน
การวิเคราะห์ทางกฎหมาย โรงละคร
คำตัดสินของศาลเต็มคณะ คำพิพากษาฉบับเต็ม
The following is the full text of Supreme Court Decision No. 5567/2554. Source: deka.supremecourt.or.th ต่อไปนี้คือคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5567/2554 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th
ปี: 2011 (พ.ศ. 2554)
Relevant Code Sections: Criminal — Section(s) 112
สรุป
การเผยแพร่เนื้อหาออนไลน์ที่หมิ่นประมาทสถาบันพระมหากษัตริย์ถือเป็นความผิดตามมาตรา 112 จำเลยได้โพสต์ข้อความในเว็บบอร์ดสาธารณะบนอินเทอร์เน็ตซึ่งพบว่าเป็นการดูหมิ่นสถาบันพระมหากษัตริย์ ศาลวินิจฉัยว่าการเผยแพร่ทางออนไลน์เป็นวิธีการกระทำความผิดเช่นเดียวกับการกล่าวถ้อยคำเป็นลายลักษณ์อักษรหรือด้วยวาจา และการเข้าถึงเนื้อหาบนอินเทอร์เน็ตได้ในวงกว้างอาจถือเป็นปัจจัยที่ทำให้โทษหนักขึ้นได้ พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์อาจนำมาใช้ควบคู่กันสำหรับการกระทำความผิดฐานอัปโหลดเนื้อหาดังกล่าว
ข้อเท็จจริงของคดี
Publishing content online that defames the monarchy constitutes a Section 112 offence. The defendant posted messages on a public internet forum that were found to insult the monarchy.
คำตัดสินของศาล
The Court held that online publication is a means of commission of the offence just as print or oral statements, and that the widespread accessibility of internet content may be considered an aggravating factor in sentencing. The Computer Crimes Act may apply concurrently for the act of uploading the content.
การวิเคราะห์ทางกฎหมาย
The Court held that online publication is a means of commission of the offence just as print or oral statements, and that the widespread accessibility of internet content may be considered an aggravating factor in sentencing. The Computer Crimes Act may apply concurrently for the act of uploading the content.
ผลกระทบในทางปฏิบัติ
Cases involving government officials carry heightened scrutiny. Documentation of all interactions with officials is critical.
---
หมายเหตุ: นี่คือบทสรุปภาษาอังกฤษของคำพิพากษาต้นฉบับภาษาไทย.
สำหรับข้อความภาษาไทยที่ถูกต้อง โปรดดูฉบับภาษาไทยด้านบน
หรือเยี่ยมชมเว็บไซต์ deka.supremecourt.or.th.
โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวน 1,000,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าวนับจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระหนี้เสร็จแก่โจทก์
จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ
โจทก์จดหมายร้องขอความเป็นธรรม
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
โจทก์รัดีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคดีมีปัญหาข้อกฎหมายต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์เพียงว่า สัญญาว่าจ้างที่จำเลยตกลงให้โจทก์เป็นผู้จัดการผลประโยชน์ของจำเลยในคดีความทั้งทางอาญาและทางแพ่งและมีข้อตกลงว่าผลประโยชน์ที่จะได้รับส่วนแบ่งคนละครึ่งมีผลบังคับตามกฎหมายหรือไม่ เห็นว่าโจทก์มิได้เป็นทนายความ โจทก์จึงมิได้เป็นผู้มีส่วนได้เสียในมูลความแห่งคดีทั้งปวงที่จำเลยมีข้อพิพาทกับบุคคลอื่นไม่ว่าทางหนึ่งทางใด สัญญาว่าจ้างที่โจทก์กับจำเลยตกลงกันว่าให้โจทก์เป็นผู้จัดการผลประโยชน์ของจำเลยในคดีความทั้งคดีแพ่งและคดีอาญา โดยให้โจทก์ออกค่าใช้จ่าย ค่าทนายความและค่าขึ้นศาลนั้นทำขึ้นก็โดยหวังจะได้ส่วนแบ่งจากผลประโยชน์ที่ได้จากการเป็นความกันหรือเข้าไปมีส่วนได้เสียในมูลคดีโดยวิธีการแบ่งเอาส่วนจากผลประโยชน์ที่ได้จากการเป็นความกัน จึงเป็นการแสวงหาประโยชน์จากการที่ผู้อื่นเป็นความกันโดยที่โจทก์ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องในคดี วัตถุประสงค์แห่งสัญญาว่าจ้างดังกล่าวจึงขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน ย่อมตกเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 150 โดยไม่จำต้องพิจารณาว่าผลประโยชน์ที่จะได้รับมานั้นเกี่ยวข้องกับทรัพย์มรดกของหม่อมเจ้าฐิติพันธุ์ ยุคล ดังที่โจทก์ฎีกาหรือไม่ โจทก์จึงไม่อาจนำสัญญาว่าจ้างดังกล่าวมาฟ้องให้จำเลยชำระส่วนแบ่งให้แก่ตนได้ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโจทก์มานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นฎีกาให้เป็นพับ
มาตรารหัสที่อ้างอิง มาตราที่อ้างอิง
💡 สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไรสำหรับคุณ 💡 นั่นหมายถึงสำหรับคุณ
คำถามที่พบบ่อย เลย
What constitutes abuse of official power under Thai law? อะไรเป็นการใช้อำนาจโดยมิชอบตามกฎหมายไทย?
In Decision 5567/2554, The Court held that online publication is a means of commission of the offence just as print or oral statements, and that the widespread accessibility of internet content may be considered an aggravating factor in sentencing. The Computer Crimes Act may apply concurrently for the act of uploading th
ศาลฎีกาวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 5567/2554 เกี่ยวกับมาตรา 112
📖 อ่านเพิ่มเติมได้ที่ ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ปรากฏบนเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลที่ไม่เป็นทางการและมีไว้เพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น ข้อความที่ถูกต้องตามกฎหมายของไทยนั้นอยู่ในภาษาไทยที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (รัชกิตชันนุเบกษา(เนื้อหาในนี้ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะเจาะจง โปรดปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติเหมาะสม).
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด. ข้อความในกฎหมายไทย (คนบทกฎหมาย) และคำพิพากษาของศาลฎีกา (ทวิภาคี) ฉบับภาษาไทยดั้งเดิมนั้นอยู่ในสาธารณสมบัติตามที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (ราชกิจจานุเบกษา) ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (1994) เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมด รวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินของศาลฎีกา (Dika) คำอธิบายทางกฎหมาย การอ้างอิงโยง คำอธิบาย และบทวิเคราะห์บรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาที่มีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และบรรณาธิการของมัน, เซบาสเตียน เอช. บรูสโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชูดา อัตธัตเมธาคอน (ปริญญาโทด้านกฎหมาย) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต.
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ความรู้แก่เว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างมีประสิทธิภาพและเพื่อให้ข้อมูลเฉพาะผู้ปฏิบัติงานกฎหมายที่คือภาษาไทยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำสำหรับคำถามวิจัยเฉพาะที่ปรึกษาทนายความไทย
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ออนไลน์ จำกัด พนักงานบทกฎหมายภาษาไทยและคำตัดสินศาลฎีกาต้นฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติประกาศในราชกิจจานุเบกษาตามมาตรา 7 ส่วนที่เหลือลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมดรวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินศาลฎีกาคำอธิบายกฎหมาย อ้างถึงบทวิจารณ์วิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางลาดเป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และตอน ฉลองเตียงรับรองบรูโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ค้นคว้าวิจัยหรือเผยแพร่โดยค้นคว้า