มาตรา 747: จำนำ, บทนิยาม
ตัวบทกฎหมาย
อันว่าจำนำนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าผู้จำนำ ส่งมอบสังหาริมทรัพย์สิ่งหนึ่งให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้รับจำนำ เพื่อเป็นประกันการชำระหนี้
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
คำแปลภาษาอังกฤษ
A pledge is a contract whereby a person, called the pledgor, delivers to another person, called the pledge, a movable property as a security for the performance of an obligation.
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 747 กำหนดเรื่องจำนำ, ประกันโดยส่งมอบ ต่างจากจำนอง (ไม่ส่งมอบ มาตรา 702) จำนำใช้กับเครื่องประดับ ทอง หลักทรัพย์ เครื่องจักร และทรัพย์เคลื่อนที่ได้ทั่วไป ผู้รับจำนำมีสิทธิครอบครองและยึดหน่วงทรัพย์จนกว่าจะได้รับชำระหนี้ เมื่อผิดนัดสามารถขายทอดตลาดได้หลังบอกกล่าว 30 วัน (มาตรา 764) โรงรับจำนำดั้งเดิมของไทยอยู่ภายใต้พระราชบัญญัติโรงรับจำนำเฉพาะ แต่จำนำในเชิงพาณิชย์ (เช่น จำนำหุ้น) ใช้บทบัญญัติมาตรา 747 เป็นต้นไป
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
ทนายความ: จำนำต้องมีการส่งมอบจริง การตกลงจำนำโดยไม่ส่งมอบใช้บังคับในฐานะจำนำไม่ได้ (แม้อาจเป็นข้อตกลงหลักประกันรูปแบบอื่น) ศาลแยกแยะจำนำแท้จากหลักประกันรูปแบบอื่น เช่น การโอนสิทธิสมุดฝากเงิน ตามว่าตรงตามนิยามตามกฎหมายหรือไม่ ประชาชนทั่วไป: เมื่อนำสิ่งของ เช่น เครื่องเพชร สมุดเงินฝาก ไปจำนำเป็นประกันเงินกู้ ต้องส่งมอบจริงแก่เจ้าหนี้ มิฉะนั้นไม่ใช่จำนำตามกฎหมาย
ความเป็นมาทางกฎหมาย
บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับเดิม ไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติมที่สำคัญในภายหลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3486/2554 (2011) ★ คดีนำ
การจำนำสิทธิ เช่น สิทธิรับเงินฝาก ไม่เป็นจำนำตามมาตรา 747 ซึ่งต้องส่งมอบสังหาริมทรัพย์จริง แต่อาจสมบูรณ์ในฐานะสัญญาหลักประกันตามสัญญาทั่วไป
สัญญาจำนำสิทธิการรับเงินฝากคืนไม่ใช่การจำนำตามมาตรา 747 (ซึ่งต้องส่งมอบสังหาริมทรัพย์) แต่เป็นสัญญาประกันชนิดหนึ่งที่คู่สัญญาทำขึ้นโดยชอบด้วยกฎหมาย
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 16 คดี (พ.ศ. 2503 ถึง 2555)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3486/2554 (2011)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1063/2540 (1997)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 9722/2539 (1996)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 4278/2534 (1991)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1474/2528 (1985)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1914/2526 (1983)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 653/2525 (1982)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 4174/2555 (2012)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Civil and Commercial Code, s. 747 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Civil and Commercial Code (Thailand), s. 747. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-747/ (accessed 8 สิงหาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.พ.พ. มาตรา 747 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-747/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-747/"><p>อันว่าจำนำนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าผู้จำนำ ส่งมอบสังหาริมทรัพย์สิ่งหนึ่งให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้รับจำนำ เพื่อเป็นประกันการชำระหนี้</p><footer>Civil and Commercial Code, s. 747 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-code/section-747/">ThaiLawOnline</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา