มาตรา 747 — จำนำ — บทนิยาม
ตัวบทกฎหมาย
อันว่าจำนำนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลหนึ่ง เรียกว่าผู้จำนำ ส่งมอบสังหาริมทรัพย์สิ่งหนึ่งให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้รับจำนำ เพื่อเป็นประกันการชำระหนี้
คัดลอกจากราชกิจจานุเบกษา / สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
คำแปลภาษาอังกฤษ
A pledge is a contract whereby a person, called the pledgor, delivers to another person, called the pledge, a movable property as a security for the performance of an obligation.
คำแปลนี้ยังไม่ได้รับการรับรองจากสำนักงาน — โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 747 กำหนดเรื่องจำนำ — ประกันโดยส่งมอบ ต่างจากจำนอง (ไม่ส่งมอบ มาตรา 702) จำนำใช้กับเครื่องประดับ ทอง หลักทรัพย์ เครื่องจักร และทรัพย์เคลื่อนที่ได้ทั่วไป ผู้รับจำนำมีสิทธิครอบครองและยึดหน่วงทรัพย์จนกว่าจะได้รับชำระหนี้ เมื่อผิดนัดสามารถขายทอดตลาดได้หลังบอกกล่าว 30 วัน (มาตรา 764) โรงรับจำนำดั้งเดิมของไทยอยู่ภายใต้พระราชบัญญัติโรงรับจำนำเฉพาะ แต่จำนำในเชิงพาณิชย์ (เช่น จำนำหุ้น) ใช้บทบัญญัติมาตรา 747 เป็นต้นไป
ข้อพิจารณาเชิงปฏิบัติ
ทนายความ: จำนำต้องมีการส่งมอบจริง การตกลงจำนำโดยไม่ส่งมอบใช้บังคับในฐานะจำนำไม่ได้ (แม้อาจเป็นข้อตกลงหลักประกันรูปแบบอื่น) ศาลแยกแยะจำนำแท้จากหลักประกันรูปแบบอื่น เช่น การโอนสิทธิสมุดฝากเงิน ตามว่าตรงตามนิยามตามกฎหมายหรือไม่ ประชาชนทั่วไป: เมื่อนำสิ่งของ เช่น เครื่องเพชร สมุดเงินฝาก ไปจำนำเป็นประกันเงินกู้ ต้องส่งมอบจริงแก่เจ้าหนี้ มิฉะนั้นไม่ใช่จำนำตามกฎหมาย
ความเป็นมาทางกฎหมาย
บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับเดิม ไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติมที่สำคัญในภายหลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้
-
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3486/2554 (2011) ★ คดีนำ
การจำนำสิทธิ เช่น สิทธิรับเงินฝาก ไม่เป็นจำนำตามมาตรา 747 ซึ่งต้องส่งมอบสังหาริมทรัพย์จริง แต่อาจสมบูรณ์ในฐานะสัญญาหลักประกันตามสัญญาทั่วไป
สัญญาจำนำสิทธิการรับเงินฝากคืนไม่ใช่การจำนำตามมาตรา 747 (ซึ่งต้องส่งมอบสังหาริมทรัพย์) แต่เป็นสัญญาประกันชนิดหนึ่งที่คู่สัญญาทำขึ้นโดยชอบด้วยกฎหมาย
คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา