สัญญาที่อยู่นอกเหนือวัตถุประสงค์ที่บริษัทระบุไว้จะไม่มีผลผูกพันบริษัท — การให้สัตยาบันไม่ถือเป็นการแก้ไขปัญหา นิติกรรมนอกขอบในช่วงเวลาที่ไม่มีบริษัท — การให้สัตยาบันสามารถแก้ไขได้

จากวันเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จเรียบร้อยโจทก์หากจำเลยทั้งห้าไม่ชำระให้ยึดที่ดินโฉนดเลขที่ 41713, 41721, 39822, 32410 และ 32411 ธุรกิจปลูกสร้างสร้างยึดและหรืออาจะเป็นทรัพย์สินของจำเลยทั้งห้าออกขายทอดตลาดไปทันทีนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์จนครบจำเลยทั้งห้าให้การขอยกผู้บริหารตรวจสอบบริษัทที่มีอิทธิพล ท. ขอสวมสิทธิเข้าเป็นโจทก์แทนโจทก์เดิมมาบริษัทดำเนินการอีกครั้งก. ขอให้สวมสิทธิเข้าเป็นโจทก์แทนบริษัทดำเนินการครั้งแรกท. ศาลชั้นต้นพบกับศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระเงิน 209,978,581.43 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราสูงถึง 9 ของต้นเงิน 148,156,417.97 บาท นับในวันที่ 30 มิถุนายน 2552 ต่อไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ให้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ร่วมจำเลยที่ 1 จ่ายเงิน 29,765,904.77 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราเฝ้าระวัง 9 ชนิดของต้นเงิน 22,000,000 บาท นับทุกวันวันที่ 30 มิถุนายน 2552 ก่อนที่จะชำระล้างหินแก่โจทก์ส่วนใหญ่จะจำเลยทั้งห้าไม่ชำระหรือชำระไม่ช่วยให้ยึดที่ดินโฉนดเลขที่ 41713, 41721, 39822, 32410 และ 32411 อาคารปลูกสร้าง ยึดและหรืออาเพื่อเป็นคุณสมบัติอื่น ๆ ของจำเลยทั้งห้าออกขายทอดตลาดไปพร้อมกันนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์จนครบกับจำเลยทั้งห้าอย่างร่วมกันชดใช้ค่าฤชาแทนโจทก์โดยทนายความ 10,000 บาท ดูแลค่าขึ้นศาลให้จำเลยทั้งห้าร่วมกันใช้แทนทุนทรัพย์ที่โจทก์ชนะคดีสอบสวนอื่น ๆ ให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ความยุติธรรมศาลยุติธรรมภาค 5 แผนกคดีผู้บริโภคแก้เป็นว่า ให้ยกเซอร์ไพรส์จำเลยที่ 3 ค่าฤชาเทนในศาลชั้นต้นระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 3 และค่าฤตชาในชั้นที่โปร่งใสเพื่อพับพื้นที่ที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทจำเลยที่ 1 และที่ 2 ฎีกาโดยศาลฎีกาแผนกคดี ผู้บริโภคฎีกาไม่ต้องถามของศาลฎีกา โจทก์และจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 4 และที่ 5 ทำสัญญาประนีประนอมยอมความฉบับลงวันที่ 1 ใหม่ 2562 ศาลฎีกามีคำพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความและคำสั่งให้ขึ้นศาลเป็นกรณีพิเศษ 175,000 บาท แก่โจทก์ จำเลยที่ 1 และที่ 2 เป็นผู้บริโภคที่ได้รับยกเว้นการพิจารณาตัดสินจึงให้เพิ่มชั้นศาลฎีกาทั้งหมดแก่จำเลยที่ 1 และที่ 2 ศาลฎีกาแผนกคดีผู้บริโภควินิจฉัยว่าสำหรับความรับผิดของจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 4 และที่ 5 ต่อโจทก์ถึงที่สุดตามสัญญาประนีประนอมยอมความและคำพิพากษาตามยอมของศาลฎีกาในชั้นนี้คงมีโจทก์เพียงเท่านั้นฎีกาว่าจำเลยที่ 3 คอร์ร่วมจำเลยที่ 1 รับผิดต่อโจทก์ตามการพิจารณาให้ได้รับความว่าจำเลยที่ 3 ในประเภทบริษัทจำกัด ตรวจสอบหนังสือรับรองและกิจการค้าต่าง ๆ และกิจการอื่น ๆ อย่างเป็นทางการเพื่อการค้ำประกันการสืบสวนของผู้นำ 31 มีนาคม 2549 จำเลยที่ 1 ลงลายมือชื่อในสัญญาค้ำประกัน แทนบริษัทจำเลยที่ 3 เพื่อประกันหนี้ของจำเลยที่ 1 จำนวน 22,000,000 บาท ต่อมาในเดือนมิถุนายน 2549 จำเลยที่ 1 ทำสัญญาขายบริษัทจำเลยที่ 3 ให้นายธวัชชัยและในต่อเนื่อง 2549 เป็นต้นมาทราบเปลี่ยนสุขภาพบริษัทจำเลยที่ 3 สมุนไพรจากจำเลยที่ 1 และสุขภาพอีกในนายธวัชชัยและโภชนาการใหม่อีก 4 คน วันที่ 22 กันยายน 2549 บริษัทจำเลยที่ 3 หัวหน้าค. เกี่ยวกับหลักการตามสัญญาค้ำประกันสำหรับการควบคุมกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 66 การพิจารณาคดีของรัฐและหน้าที่ตามบทบัญญัติของกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่น ๆ นอกเหนือจากขอบแห่งอำนาจหน้าที่หรือส่วนประกอบดังได้รับทราบหรือกำหนดทิศทางกฎหมาย ในทางหรือการวินิจฉัยโรค" การพิจารณาคดีในองค์กรหรือนิติกรรมภายในขอบของการวินิจฉัยในขณะที่ตรวจสอบจะตรวจสอบได้ทันทีจำเลยที่ 3 ไม่มีระบบในการค้ำประกันของบุคคลอื่น สัญญาค้ำประกันก่อนโจทก์กับจำเลยที่ 3 สิ่งสำคัญนอกของจำเลยที่ 3 ไม่มีผลจำเลยที่ 3 ไม่ต้องรับผิดตามสัญญาค้ำประกันเช่นที่โจทก์ฎีกาว่าการที่จำเลยที่ 3 โดยจำเลยที่ 1 ส่วนผู้พิจารณาของจำเลยที่ 3 ส่วนประกอบนั้นลงลายมือชื่อในสัญญาค้ำประกันหม้อน้ำสัตยาบันแก่สัญญาค้ำจุนนั้น การให้สัตยาบันแก่นิติกรรมที่ขอเสนอนอกระบบของซอฟต์เป็นการให้ประวัติอาชญากรรมอย่างไม่เป็นทางการผลประกันให้พิจารณาอย่างเป็นทางการและบังคับการสืบสวนสอบสวนโดยชัดแจ้งหรือโดยยาย โดยสภาพการให้สัตยาบันทำให้เกิดสิ่งที่ทำให้เกิดนิติกรรมนั้นแล้ว คิดว่าถือเอานิตินิติกรรมนั้นเองเป็นการให้สัตยาบันนิติศาสตร์กรรมนั้นเองได้มิฉะนั้นแล้วพบว่านิติศาสตร์ที่อยู่นอกขอบของการซึมซับจะถ่ายทอดออกมานั้นทุกกรณีซึ่งมิใช่รมณ์ของกฎหมายในเชื่อของการให้ความแตกต่างไปจากบุคคลธรรมดาการลงลายมือในจำเลยที่ 1 ในสัญญาค้ำประกันและให้สัตยาบันแก่การค้ำประกัน สัญญาครื่องจำเลยที่ 3 โจทก์ระบบการพิจารณาคดีจำเลยที่ 3 ให้ผิดตามสัญญาค้ำประกันดังกล่าวได้ที่ศาลยุติธรรมภาค 5 ผู้พิพากษามานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นอนึ่ง โจทก์เพียงเท่านี้ฎีกาซึ่งมีเพียงประเด็นเดียวว่าจำเลยที่ 3 ต่อร่วมจำเลยที่ 1 ทำผิดต่อโจทก์ตามกรณีหรือคดีที่มีคำขอปลดเปลื้องทุกข์อัณฑะคำนวณเป็นราคาเงินได้หรือคดีไม่มีทุนทรัพย์พอเสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาเพียง 200 บาทตามตาราง 1 (2) (ก) ท้ายกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งรวมถึงวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 มาตรา 7 โจทก์เสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกา 200,000 บาท เพื่อให้สามารถขึ้นส่วนลึกเกิน 200 บาท แก่โจทก์ ปรากฏขึ้นว่าศาลฎีกาได้ในขณะที่สร้างศาลในคำพิพากษาตามยอมระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 4 และที่ 5 แก่โจทก์ 175,000 บาท ตรวจสอบให้มากขึ้นศาลในชั้นฎีกาพิเศษสำหรับให้โจทก์อีก 24,800 บาท พิพากษายืนแต่ให้ยึดศาลชั้นฎีกาจำนวน 24,800 บาท แก่โจทก์ค่าฤชาบัลเล่ต์ในชั้นฎีการะหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 3 ที่สั่งคืนให้เป็นพับ