มาตรา 204 — Default and demand for performance
Statutory text (Thai original)
ถ้าหนี้ถึงกำหนดชำระแล้ว และภายหลังแต่นั้นเจ้าหนี้ได้ให้คำเตือนลูกหนี้แล้ว ลูกหนี้ยังไม่ชำระหนี้ไซร้ ลูกหนี้ได้ชื่อว่าผิดนัดเพราะเขาเตือนแล้วถ้าได้กำหนดเวลาชำระหนี้ไว้ตามวันแห่งปฏิทิน และลูกหนี้มิได้ชำระหนี้ตามกำหนดไซร้ ท่านว่าลูกหนี้ตกเป็นผู้ผิดนัดโดยมิพักต้องเตือนเลย วิธีเดียวกันนี้ท่านให้ใช้บังคับแก่กรณีที่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าก่อนการชำระหนี้ ซึ่งได้กำหนดเวลาลงไว้อาจคำนวณนับได้โดยปฏิทินนับแต่วันที่ได้บอกกล่าว
Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State
คำแปลภาษาอังกฤษ
If the debtor does not perform after warning given by the creditor after maturity, he is in default through the warning. If a time by calendar is fixed for the performance, the debtor is in default without warning if he does not perform at the fixed time. The same rule applies if a notice is required to precede the performance, and the time is fixed in such manner that it may be reckoned by the calendar from the time of notice.
This English translation is provided for reference only and has not yet been firm-verified — always rely on the Thai original.
Firm annotation
Section 204 controls when interest, damages for delay, and force-majeure liability begin to run. Practical drafting point: in any contract worth defending, state an explicit performance date — that converts the default rule from "demand required" into "automatic on the date" and removes a frequent dispute about whether and when notice was served.
Supreme Court decisions interpreting this section
Showing decisions in our database that cite this section. The list updates automatically when new decisions are added.