บุคลากรทางการแพทย์มีหน้าที่ต้องดูแลรักษาผู้ป่วยตามมาตรฐานที่กำหนดไว้ คำพิพากษาฎีกาที่ 12498/2558: แพทย์วินิจฉัยและรักษาล่าช้าจนผู้ป่วยเป็นทุพพลภาพถาวร ศาลฎีกาวินิจฉัยว่
⚖️ ข้อสรุปสำคัญ ⚖️ประเด็นสำคัญ
ผู้ประกอบวิชาชีพทางการแพทย์มีหน้าที่ต้องดูแลรักษาตามมาตรฐานของผู้ประกอบวิชาชีพที่มีความสามารถอย่างสมเหตุสมผล คำตัดสินนี้เป็นหลักฐานสำคัญในการนำหลักการดังกล่าวไปใช้ ความประมาททางอาญา ถึง การประมาททางการแพทย์ ในประเทศไทย.
ศาลฎีกาวินิจฉัยถึงความประมาทในการประกอบวิชาชีพตามมาตรา 291 และ 300 แพทย์ผู้ดูแลดูแลระบบประกอบวิชาชีพที่มีความรู้ความสามารถตามความเหมาะสม
บทสรุปสำหรับผู้บริหาร บทสรุป
ข้อเท็จจริงของคดี ข้อเท็จจริง
คำตัดสินของศาล (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)
ผู้ประกอบวิชาชีพทางการแพทย์มีหน้าที่ต้องดูแลรักษาตามมาตรฐานของผู้ประกอบวิชาชีพที่มีความสามารถอย่างสมเหตุสมผล คำตัดสินนี้เป็นหลักฐานสำคัญในการนำหลักความประมาททางอาญามาใช้กับการกระทำผิดทางการแพทย์ในประเทศไทย.
ศาลฎีกาวินิจฉัยถึงความประมาทในการประกอบวิชาชีพตามมาตรา 291 และ 300 แพทย์ผู้ดูแลดูแลระบบประกอบวิชาชีพที่มีความรู้ความสามารถตามความเหมาะสม
การวิเคราะห์ทางกฎหมาย โรงละคร
มาตรารหัสที่อ้างอิง มาตราที่อ้างอิง
💡 สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไรสำหรับคุณ 💡 นั่นหมายถึงสำหรับคุณ
คำถามที่พบบ่อย เลย
ศาลฎีกาไทยแยกแยะความแตกต่างระหว่างการฆาตกรรมกับการทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ความตายอย่างไร? ศาลฎีกาแยกออกไประหว่างความเป็นจริงกับการลงโทษร่างกายจนกระทั่งถึงเวลานั้นอย่างไร?
ในคำตัดสินที่ 12498/2558 ผู้ประกอบวิชาชีพทางการแพทย์มีหน้าที่ต้องดูแลรักษาตามมาตรฐานของผู้ประกอบวิชาชีพที่มีความสามารถอย่างสมเหตุสมผล คำตัดสินนี้เป็นหลักฐานสำคัญในการนำหลักความประมาททางอาญามาใช้กับการกระทำผิดทางการแพทย์ในประเทศไทย.
ฎีกาวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 12498/2558 เกี่ยวกับมาตรา 291, 300
📖 อ่านเพิ่มเติมได้ที่ ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ปรากฏบนเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลที่ไม่เป็นทางการและมีไว้เพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น ข้อความที่ถูกต้องตามกฎหมายของไทยนั้นอยู่ในภาษาไทยที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (รัชกิตชันนุเบกษา(เนื้อหาในนี้ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะเจาะจง โปรดปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติเหมาะสม).
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด. ข้อความในกฎหมายไทย (คนบทกฎหมาย) และคำพิพากษาของศาลฎีกา (ทวิภาคี) ฉบับภาษาไทยดั้งเดิมนั้นอยู่ในสาธารณสมบัติตามที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (ราชกิจจานุเบกษา) ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (1994) เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมด รวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินของศาลฎีกา (Dika) คำอธิบายทางกฎหมาย การอ้างอิงโยง คำอธิบาย และบทวิเคราะห์บรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาที่มีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และบรรณาธิการของมัน, เซบาสเตียน เอช. บรูสโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชูดา อัตธัตเมธาคอน (ปริญญาโทด้านกฎหมาย) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต.
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ความรู้แก่เว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างมีประสิทธิภาพและเพื่อให้ข้อมูลเฉพาะผู้ปฏิบัติงานกฎหมายที่คือภาษาไทยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำสำหรับคำถามวิจัยเฉพาะที่ปรึกษาทนายความไทย
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ออนไลน์ จำกัด พนักงานบทกฎหมายภาษาไทยและคำตัดสินศาลฎีกาต้นฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติประกาศในราชกิจจานุเบกษาตามมาตรา 7 ส่วนที่เหลือลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมดรวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินศาลฎีกาคำอธิบายกฎหมาย อ้างถึงบทวิจารณ์วิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางลาดเป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และตอน ฉลองเตียงรับรองบรูโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ค้นคว้าวิจัยหรือเผยแพร่โดยค้นคว้า