ศาลฎีกาได้ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่ง คือ ความล้มเหลวของหัวหน้าสถานีรถไฟในการ... คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 983/2508 คำพิพากษาย่อยาวโปรดเข้าสู่ระบบ
⚖️ ข้อสรุปสำคัญ ⚖️ประเด็นสำคัญ
ศาลฎีกาได้ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่ง คือ การที่นายสถานีไม่ตรวจสอบนั้นเป็นการละเลยหน้าที่ราชการ ไม่ใช่สาเหตุโดยตรงของการชนกัน ความประมาทเลินเล่อ ฆาตกรรม ไม่สามารถตั้งข้อหาตามมาตรา 291 ได้ เนื่องจากความละเลยไม่ได้เป็นสาเหตุโดยตรงของอุบัติเหตุ สาเหตุโดยตรงคือกลไกสวิตช์ที่ชำรุดเอง.
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการไม่ตรวจสอบดูสับรางเป็นเพียงความผิดฐานละเลยหน้าที่นี้เหตุโดยตรงของอุบัติเหตุที่เกิดจากการไม่คำนึงถึงฐานประมาทเป็นสาเหตุให้ผู้อื่นถึงความจำเป็นตามมาตรา 291
บทสรุปสำหรับผู้บริหาร บทสรุป
ข้อเท็จจริงของคดี ข้อเท็จจริง
คำตัดสินของศาล (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)
ศาลฎีกาได้ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่ง คือ การที่หัวหน้าสถานีไม่ตรวจสอบนั้นเป็นการละเลยหน้าที่ราชการ ไม่ใช่สาเหตุโดยตรงของการชนกัน ข้อหาฆ่าคนโดยประมาทตามมาตรา 291 จึงไม่ได้รับการพิสูจน์ เนื่องจากความละเลยดังกล่าวไม่ได้เป็นสาเหตุโดยตรงของอุบัติเหตุ สาเหตุโดยตรงคือกลไกสวิตช์ที่ชำรุดนั่นเอง.
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการไม่ตรวจสอบดูสับรางเป็นเพียงความผิดฐานละเลยหน้าที่นี้เหตุโดยตรงของอุบัติเหตุที่เกิดจากการไม่คำนึงถึงฐานประมาทเป็นสาเหตุให้ผู้อื่นถึงความจำเป็นตามมาตรา 291
การวิเคราะห์ทางกฎหมาย โรงละคร
คำตัดสินของศาลเต็มคณะ คำพิพากษาฉบับเต็ม
ต่อไปนี้เป็นข้อความฉบับเต็มของคำตัดสินศาลฎีกาหมายเลข 983/2508 แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th ต่อไปคือคำพิพากษาฎีกาที่ 983/2508 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th
ปี: 1965 (พ.ศ. 2508)
มาตรากฎหมายที่เกี่ยวข้อง: อาญา — มาตรา 291
สรุป
นายสถานีผู้ควบคุมรถไฟไม่ได้ตรวจสอบจุดสับราง ส่งผลให้เกิดอุบัติเหตุรถไฟชนกันจนมีผู้เสียชีวิต ศาลฎีกาได้ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่สำคัญ คือ การที่นายสถานีไม่ตรวจสอบนั้นเป็นการละเลยหน้าที่ ไม่ใช่สาเหตุโดยตรงของการชนกัน ข้อหาฆ่าคนโดยประมาทตามมาตรา 291 จึงไม่ได้รับการพิสูจน์ เนื่องจากความละเลยดังกล่าวไม่ได้เป็นสาเหตุโดยตรงของอุบัติเหตุ สาเหตุโดยตรงคือกลไกสับรางที่ชำรุดนั่นเอง.
ข้อเท็จจริงของคดี
นายสถานีรถไฟไม่ได้ตรวจสอบจุดสับราง ทำให้เกิดอุบัติเหตุรถไฟชนกันจนมีผู้เสียชีวิต.
คำตัดสินของศาล
ศาลฎีกาได้ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่ง คือ การที่หัวหน้าสถานีไม่ตรวจสอบนั้นเป็นการละเลยหน้าที่ราชการ ไม่ใช่สาเหตุโดยตรงของการชนกัน ข้อหาฆ่าคนโดยประมาทตามมาตรา 291 จึงไม่ได้รับการพิสูจน์ เนื่องจากความละเลยดังกล่าวไม่ได้เป็นสาเหตุโดยตรงของอุบัติเหตุ สาเหตุโดยตรงคือกลไกสวิตช์ที่ชำรุดนั่นเอง.
การวิเคราะห์ทางกฎหมาย
ศาลฎีกาได้ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่ง คือ การที่หัวหน้าสถานีไม่ตรวจสอบนั้นเป็นการละเลยหน้าที่ราชการ ไม่ใช่สาเหตุโดยตรงของการชนกัน ข้อหาฆ่าคนโดยประมาทตามมาตรา 291 จึงไม่ได้รับการพิสูจน์ เนื่องจากความละเลยดังกล่าวไม่ได้เป็นสาเหตุโดยตรงของอุบัติเหตุ สาเหตุโดยตรงคือกลไกสวิตช์ที่ชำรุดนั่นเอง.
ผลกระทบในทางปฏิบัติ
เจตนาในการกระทำความผิดจะประเมินจากสถานการณ์แวดล้อมทั้งหมด รวมถึงอาวุธที่ใช้และส่วนของร่างกายที่ตกเป็นเป้าหมาย จำเลยควรเก็บรักษาหลักฐานทั้งหมดที่แสดงให้เห็นว่าไม่มีเจตนาฆ่า.
---
หมายเหตุ: นี่คือบทสรุปภาษาอังกฤษของคำพิพากษาต้นฉบับภาษาไทย.
สำหรับข้อความภาษาไทยที่ถูกต้อง โปรดดูฉบับภาษาไทยด้านบน
หรือเยี่ยมชมเว็บไซต์ deka.supremecourt.or.th.
จำเลยที่ 1 ค้นหาแทนนายสถานี ใช้จำเลยที่ 2 ส่วนคนการสับหัวผู้บริหารเมื่อใช้แล้วจำเลยที่ 1 ส่วนนั้นอะไรก็ตามที่หัวประแจนั้นเลย จำเลยที่ 2 ระดับแล้วไม่สับกลับคืนรางเดิมเป็นเหตุให้รถชนกันจนมีคนตาย สำหรับการที่จำเลยที่ 1 ไม่ไปตรวจสอบหัว คอรัสและรถรายงานว่าเป็นเพียงบางส่วนละเว้นไม่ปฏิบัติตามเป็นเรื่องราวกับการพิจารณาโดยตรงผลโดยตรงที่รถชนกันเป็นผู้นำอย่างเป็นทางการหัวคอร์แล้วไม่สับกลับเป็นพิเศษของจำเลยที่ 2 ผู้มีอำนาจเพียงจำเลยที่ 1 ไม่มีความผิดตามมาตรา 291
โจทก์เซอร์เป็นว่าจำเลยที่ 1 ผู้ช่วยนายสถานีในแทนนายสถานี จำเลยที่ 2 เป็นวันที่เหตุการณ์ จำเลยที่ 1 หลังจากนั้นจำเลยที่ 2 กลับประแจรางหลีกในท่ารางประธานเปิดประตูสู่รางรถไฟทางให้รถฟืนเข้าออกในรางตันในแล้ว จำเลยเช็คอินและกลับคอร์ให้ท่ารางประธานตามเดิมแต่จำเลยอยู่ในการพิจารณาคดีกลับบริษัทเป็นองค์กร 88 ประเภทของรางตันชนท้ายรถฟืนท้ายรถยนต์ตกทับนายแช่มนายสง่าตายต้องลงโทษตามมาตรา 291
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2 ผิดมาตรา 291 ลดโทษ 1 ใน 3 คดี 2 ปีแห่งการจำเลยที่ 1 ยกเซอร์เคิล
โจทก์จดหมายขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ด้วย
ศาลยุติธรรมพิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ 1 ผิดมาตรา 291 ใน 3 ปีนอกนั้นยืน
จำเลยที่ 1 ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จะเกิดขึ้นเป็นไปตามการควบคุมการละเว้นอาญามาตรา 291 การพิจารณาคดีโดยประมาทและโดยประมาทนั้นโดยตรงสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมและข่าวตามมาตราส่วนนี้ละเว้นเพราะกรณีใดกฎหมายต้องลงโทษการละเว้นหรือสนับสนุนเครื่องหมายโดยเฉพาะ ความผิดต่อตำแหน่งผู้มีอำนาจตามมาตรา 154, 157, 162 คำถามก่อนฟังว่าจำเลยสร้างแทนนายสถานี ส่วนให้จำเลยที่ 2 หลักคนให้สับเปลี่ยนหัวกฎหมายเทนเนอร์เพราะเคยกันไม่หยุดเสมอมา เมื่อแล้วจำเลยที่ 1 โดยทั่วไปแล้วจะเห็นอะไรที่เป็นหัวประแจนั้น จำเลยที่ 2 ส่วนแล้วไม่กลับคืนรางเดิมเป็นสาเหตุให้รถชนกันจนนายครีมมนายสง่าตาย ความเห็นจำที่ 1 เป็นผลสืบเนื่องอะไรแต่ไม่ไปตรวจสอบหัวคอร์เนอร์สำหรับรถที่เท่านั้นก็มักจะละเว้นไม่พิจารณาดูเป็นคนละเรื่องกับเรื่องนี้โดยประมาทการไม่ไปตรวจสอบผลโดยตรงต่อรถชนผลโดยตรงที่รถชนกันตามลำดับที่ควบคุมหัวกระแทกแล้วไม่สับกลับส่วนสำคัญของจำเลยที่ 2 ผู้มีอำนาจเพียงจำเลยที่ 1 ใช่ตามบทกฎหมายที่โจทก์เซอร์ไพรส์พิพากษาแก้ ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ 1 ภายนอกนั้นยืน
มาตรารหัสที่อ้างอิง มาตราที่อ้างอิง
💡 สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไรสำหรับคุณ 💡 นั่นหมายถึงสำหรับคุณ
คำถามที่พบบ่อย เลย
ศาลฎีกาไทยแยกแยะความแตกต่างระหว่างการฆาตกรรมกับการทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ความตายอย่างไร? ศาลฎีกาแยกออกไประหว่างความเป็นจริงกับการลงโทษร่างกายจนกระทั่งถึงเวลานั้นอย่างไร?
ในคำตัดสินที่ 983/2508 ศาลฎีกาได้ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่ง คือ การที่นายสถานีไม่ตรวจสอบนั้นเป็นการละเลยหน้าที่ราชการ ไม่ใช่สาเหตุโดยตรงของการชนกัน ข้อหาฆ่าคนโดยประมาทตามมาตรา 291 จึงไม่ได้รับการพิสูจน์ เนื่องจากความละเลยดังกล่าวไม่ได้เป็นสาเหตุโดยตรงของอุบัติเหตุ
ศาลฎีกาวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 983/2508 เกี่ยวกับมาตรา 291
📖 อ่านเพิ่มเติมได้ที่ ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ปรากฏบนเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลที่ไม่เป็นทางการและมีไว้เพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น ข้อความที่ถูกต้องตามกฎหมายของไทยนั้นอยู่ในภาษาไทยที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (รัชกิตชันนุเบกษา(เนื้อหาในนี้ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะเจาะจง โปรดปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติเหมาะสม).
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด. ข้อความในกฎหมายไทย (คนบทกฎหมาย) และคำพิพากษาของศาลฎีกา (ทวิภาคี) ฉบับภาษาไทยดั้งเดิมนั้นอยู่ในสาธารณสมบัติตามที่ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา (ราชกิจจานุเบกษา) ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (1994) เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมด รวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินของศาลฎีกา (Dika) คำอธิบายทางกฎหมาย การอ้างอิงโยง คำอธิบาย และบทวิเคราะห์บรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาที่มีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และบรรณาธิการของมัน, เซบาสเตียน เอช. บรูสโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชูดา อัตธัตเมธาคอน (ปริญญาโทด้านกฎหมาย) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต.
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ความรู้แก่เว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างมีประสิทธิภาพและเพื่อให้ข้อมูลเฉพาะผู้ปฏิบัติงานกฎหมายที่คือภาษาไทยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำสำหรับคำถามวิจัยเฉพาะที่ปรึกษาทนายความไทย
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ออนไลน์ จำกัด พนักงานบทกฎหมายภาษาไทยและคำตัดสินศาลฎีกาต้นฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติประกาศในราชกิจจานุเบกษาตามมาตรา 7 ส่วนที่เหลือลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่น ๆ ทั้งหมดรวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำตัดสินศาลฎีกาคำอธิบายกฎหมาย อ้างถึงบทวิจารณ์วิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางลาดเป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ไทยลอว์ออนไลน์ และตอน ฉลองเตียงรับรองบรูโซ (ปริญญาตรีด้านกฎหมาย) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ค้นคว้าวิจัยหรือเผยแพร่โดยค้นคว้า