Section 448 — Prescription period for tort claims
Statutory text (Thai original)
สิทธิเรียกร้องค่าเสียหายอันเกิดแต่มูลละเมิดนั้น ท่านว่าขาดอายุความเมื่อพ้นปีหนึ่งนับแต่วันที่ผู้ต้องเสียหายรู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหมทดแทน หรือเมื่อพ้นสิบปีนับแต่วันทำละเมิด แต่ถ้าเรียกร้องค่าเสียหายในมูลอันเป็นความผิดมีโทษตามกฎหมายลักษณะอาญาและมีกำหนดอายุความทางอาญายาวกว่าที่กล่าวมานั้นไซร้ ท่านให้เอาอายุความที่ยาวกว่านั้นมาบังคับ
Verbatim from the Royal Gazette / Office of the Council of State
คำแปลภาษาอังกฤษ
A claim for damages arising from a wrongful act is barred by prescription after one year from the day when the wrongful act and the person bound to make compensation became known to the injured person, or ten years from the day when the wrongful act was committed. However, if the damages are claimed on account of an act punishable under the criminal law for which a longer prescription is provided, such longer prescription shall apply.
This English translation is provided for reference only and has not yet been firm-verified — always rely on the Thai original.
Firm annotation
Section 448 contains two clocks: a one-year subjective clock running from discovery, and a ten-year long-stop. Plaintiffs frequently lose on the one-year limb because they delay between learning of the harm and filing. Where the same conduct is criminal — typically assault, fraud, or homicide — the criminal prescription period (which can be up to 20 years for serious offences) is borrowed wholesale.
Supreme Court decisions interpreting this section
Showing decisions in our database that cite this section. The list updates automatically when new decisions are added.