มาตรา 1461: หน้าที่อุปการะเลี้ยงดูระหว่างคู่สมรส

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3192/2549 (2006) ★ คดีนำ

   การฝ่าฝืนหน้าที่ตามมาตรา 1461 เป็นเหตุฟ้องหย่า ไม่ใช่การสิ้นสุดการสมรสโดยอัตโนมัติ

   มาตรา 1461 ควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างคู่สมรสหลังสมรส การฝ่าฝืนอาจเป็นเหตุฟ้องหย่าตามมาตรา 1516(4) หรือ (6) แต่ไม่ทำให้การสมรสสิ้นสุดโดยอัตโนมัติ

   อ่านคำพิพากษาฉบับเต็ม (deka.in.th)

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5004/2538 (1995)

   ค่าอุปการะเลี้ยงดูระหว่างสามีภริยาตามมาตรา 1461 วรรคสอง ต้องให้ตามความสามารถและฐานะของตน ฝ่ายที่ไม่มีความสามารถจึงยังไม่ต้องรับผิดจนกว่าฐานะจะดีขึ้น คดีนี้กำหนดให้ชำระนับแต่เดือนที่ได้รับมรดกจนถึงวันฟ้องเท่านั้น ส่วนมาตรา 1564 วรรคแรก มิได้คำนึงถึงความสามารถและฐานะดังเช่นที่บัญญัติไว้สำหรับสามีภริยา ไม่ว่าบิดามารดาจะตกอยู่ในฐานะอย่างไร ก็จำต้องอุปการะเลี้ยงดูและให้การศึกษาแก่บุตรผู้เยาว์เสมอ

   ภริยาฟ้องขอหย่า เรียกค่าทดแทน และค่าอุปการะเลี้ยงดูตนเองกับบุตรทั้งสาม ก่อนได้รับมรดกจากมารดา จำเลยที่ 1 รับราชการตำรวจยศสิบตำรวจเอก มีเงินเดือนเพียงเดือนละ 1,800 บาท ต่อมาต้องคดีถูกออกจากราชการ แม้จะร่วมตั้งบริษัทรักษาความปลอดภัยในปี 2530 ก็เป็นเงินทุนของจำเลยที่ 2 จึงไม่อยู่ในฐานะที่จะอุปการะเลี้ยงดูโจทก์ได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 1 ต้องรับผิดชำระค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์นับแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2530 อันเป็นเดือนที่ได้รับมรดกและฐานะดีขึ้น จนถึงวันฟ้องเท่านั้น ส่วนค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตร มาตรา 1564 วรรคแรก มิได้คำนึงถึงความสามารถและฐานะ จำเลยที่ 1 จึงต้องชำระนับแต่เดือนกรกฎาคม 2529 จนกว่าบุตรแต่ละคนจะบรรลุนิติภาวะ

   อ่านคำพิพากษาฉบับเต็ม (deka.in.th)

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา